To Άξιον Εστί

του Ξενοφώντα Ίσσαρη

Δεν περιμέναμε την συναυλία του Ρουβά για να μαλώσουμε για το Άξιον Εστί. Εδώ και δεκαετίες μαλώνουμε. Για τι αξίζει και τι όχι σ’ αυτόν τον ρημαγμένο για τόπο. Μπορεί κι από το 1821 που υποτίθεται ελευθερωθήκαμε να μαλώνουμε. Μπορεί και από πιο πριν που μάλωναν οι Αθηναίοι με τους Σπαρτιάτες και οι φιλόσοφοι με τους σοφιστές.

Αν αξίζει να πολεμάς για την πατρίδα σου και την ελευθερία ή να αφήνεις τα κορόιδα να σκοτώνονται και αφού κατασκοτωθούνε εσύ να προδίδεις τους πάντες και τα πάντα με μια χούφτα εγκληματίες που σκέφτονται σαν κι εσένα; Να είσαι στην αντίσταση ή να καλοπερνάς εις βάρος όλων όσο οι Γερμανοί τους κλέβουν και τους σκοτώνουν; Αν είσαι έξυπνος να γίνεις επιστήμονας ή να δουλεύεις για την Μοσάντο και την Shell; Αν έχεις δυνατό και όμορφο σώμα να γίνεις αθλητής ή ζιγκολό; Ροκ ή πόπ αξίζει; Γκέι πράϊντ ή στρέϊτ πράϊντ; Στρατευμένη τέχνη ή δήθεν τέχνη; Σαν κοινός πολίτης στη μνημονιακή Ελλάδα μπάτσος, ΜΑΤατζής και παπαγαλάκι του Ίντερνετ ή διαδηλωτής εναντίον τους; Κάτι που μας φέρνει στο τέλος όλων ίσως σε ένα γενικότερο όμως γι αυτό αντιπροσωπευτικότερο για όλους ερώτημα: Τι πραγματικά αξίζει; Οι αλήθειες ή τα ψέματα;

Κάθε διασημότητα έχει ένα προφίλ και συμβολίζει κάτι. Κάθε καλλιτεχνικό έργο επίσης.  Εκεί βασίζεται η μαγική τέχνη του κάστιγκ. Ο Ροκ Χάντσον μετά που αποκαλύφθηκε ότι ήταν γκέι δεν ξανάπαιξε το αντρικό σύμβολο. Σταμάτησαν να τον βλέπουν ακόμη και στις παλιές του ταινίες όπου έπαιζε τον άντρα. Όχι γιατί το γκέι είναι απωθητικό.  Κι ο Χατζιδάκις γκέι ήτανε και δεν απώθησε ποτέ κανέναν.  Γιατί το ψέμα είναι απωθητικό. 

Ποιος επιχειρηματίας του θεάματος θα έβαζε ποτέ το Ρουβά να τραγουδήσει το Άξιον Εστί προσδοκώντας ότι έτσι θα κόψει περισσότερα εισιτήρια; Οι υποστηρικτές του εγχειρήματος είπαν ότι πήγαν 15,000 άτομα στη συναυλία, στα βίντεο όμως δεν μοιάζουν να είναι πάνω από 1000-1500. Όμως η επιδίωξη των οργανωτών δεν ήταν τα εισιτήριαμ αλλιώς διάλεγαν κάποιον σωστό και με το Άξιον Εστί γέμιζαν το Ολυμπιακό Στάδιο. Το μήνυμα ήθελαν για το οποίο θα πλήρωναν και δέκα ορχήστρες, χορωδίες και μικροφωνικές κι ας μην έκοβαν ούτε ένα εισιτήριο.

«Βλέπετε Έλληνες; Τώρα αυτό αξίζει».

Δεν υπάρχει ίσως public figure στη χώρα μας που να εκφράζει το "δήθεν" περισσότερο από το Ρουβά. Ίσως η Βανδή που κάνει τη δήθεν Βίσση. Παλαιότερα σουπερ σταρ του είδους ήταν ο Κωστόπουλος. Το σίγουρο είναι ότι στην σημερινή ελληνική Κοινή Γνώμη το "δήθεν" ακόμη δεν το εκφράζει το Άξιον Εστί. 

Βεβαίως αυτό έμενε να αποδειχθεί, γι’ αυτό έκαναν τη συναυλία. Πολύ σημαντική πληροφορία για μία χώρα που την κατακλέβουν εδώ και πέντε χρόνια και θέλουν να συνεχίσουν να το κάνουν ..."για να την σώσουν" ! Πόσο η Κοινή Γνώμη το τρώει το δούλεμα. Δεν την έκαναν για τα εισιτήρια.

Ευτυχώς πήγαν οι λιγότεροι που θα μπορούσαν ποτέ να πάνε σε σχέση με το μέγεθος του έργου. Λιγότερο κόσμο τραγουδώντας νομίζω ότι θα μάζευε  μόνον η Έφη Θώδη. Ήμασταν όλοι τυχεροί. Το Άξιον Εστί ευτυχώς για την Ελλάδα δεν έγινε ακόμη ανάξιον...

Τα σχόλια έχουν κλείσει για αυτό το άρθρο

Σχόλια

  • 1 Ο/Η Δάφνη Χρονοπούλου έγραψε: (πριν 2 έτη)

    Ανεξαρτήτως άποψης ας μου επιτραπεί μερική διόρθωση των αναφορών που στηρίζουν τα επιχειρήματα:

    «Ο Ροκ Χάντσον μετά που αποκαλύφθηκε ότι ήταν γκέι δεν ξανάπαιξε το αντρικό σύμβολο. Σταμάτησαν να τον βλέπουν ακόμη και στις παλιές του ταινίες όπου έπαιζε τον άντρα. Όχι γιατί το γκέι είναι απωθητικό. Κι ο Χατζιδάκις γκέι ήτανε και δεν απώθησε ποτέ κανέναν. Γιατί το ψέμα είναι απωθητικό. »

    Ο Ροκ Χάντσον, (είναι γνωστό επειδή ήταν ο πρώτος μεγάλος σταρ) 'αποκαλύφθηκε' μαζί με την πληροφορία ότι είχε AIDS. Εκείνη την εποχή, της υστερίας.
    Και ποτέ δεν 'αποκαλύφθηκε' ο ίδιος ώσπου λίγους μήνες πριν το θάνατό του η εμφάνισή του σόκαρε όταν δίχως επίγνωση εμφανίστηκε σε κάποιο ντοκιμαντέρ. Ακόμα και τότε, με εμφανέστατα τα σημάδια, επέμενε ότι είχε καρκίνο και ύστερα ότι κόλλησε από μετάγγιση.
    Επίσης: η καριέρα του δεν επηρεάστηκε από την ομοφυλοφιλία. Η καριέρα του είχε σβήσει δεκαετίες πριν και το μόνο που έμενε ήταν το όνομα .

    Για το Μάνο Χατζηδάκι και το «Κι ο Χατζιδάκις γκέι ήτανε και δεν απώθησε ποτέ κανέναν.»:
    Πρώτον δε μπορεί να συγκριθεί ο συνθέτης που δουλεύει σπίτι του με το είδωλο, το ζεν πρεμιέ που πουλάει τη σεξουαλικότητά του. Ο Χατζηδάκις δεν ήταν τραγουδιστής, ούτε η δουλειά του εξαρτήθηκε ποτέ από τη libido των μαθητριών.
    Ακόμα κι έτσι όμως ο Χατζηδάκις πλήρωσε σκληρά το ότι δεν έκρυψε την ομοφυλοφιλία του. Ο κιτρινισμός της Αυριανής με άρθρα υπογεγραμμένα από τα σημερινά αστέρια της καναλικής δημοσιογραφίας δεν άφηναν μέρα δίχως να εξευτελίζουν το συνθέτη ως 'κιναιδο'.

    Άρα καταρρέει η θεωρία ότι για τις μάζες «το ψέμα είναι απωθητικό». Μια χαρά πέτυχε με το ψέμα ο Rock Hudson όπως και ο Cary Grant και τόσοι άλλοι. Αντίθετα ο Χατζηδάκις την αλήθεια την πλήρωσε ακριβά.

    __ Σχολαστικό το σχόλιό μου και λυπάμαι. Κι ακόμα πιο πολύ λυπάμαι επειδή συμφωνώ με όσα ακολουθούν στο άρθρο.

  • 2 Ο/Η ΞΕΝΟΦΩΝ ΙΣΑΡΗΣ έγραψε: (πριν 2 έτη)

    Μα βεβαίως κυρία Χρονοπούλου, αν για τις μάζες το ψέμα δεν είναι ΟΛΟΤΕΛΑ απωθητικό. Αν ήταν δεν θα είχε παει κανείς σ'αυτή τη συναυλία. Κατα τα άλλα λυπάμαι επίσης που συμφωνώ στην πλειοψιφία του σχολίο σας. Παραμένω ωστόσο οπαδός του Χατζιδάκη όστις αν θεωρούσε σκληρή επίπτωση όσα έγραφε η Αυριανη δεν θα ήταν ο Χατζιδάκης

loading..