Η ήρα και το στάρι

"Αυγή"/Κύριο άρθρο

Μπροστά στο ενδεχόμενο εμπλοκής της διαπραγμάτευσης εξαιτίας των αξιώσεων των λεγόμενων τεχνικών κλιμακίων, ο πρωθυπουργός πήρε την υπόθεση στα χέρια του. Στις συναντήσεις με Μέρκελ, Ολάντ και Γιούνκερ έθεσε θέμα επαναβεβαίωσης της συμφωνίας της 20ής Φεβρουαρίου και επιτάχυνσης της διαπραγμάτευσης για την επίτευξη πολιτικής συμφωνίας.

Τα λεγόμενα τεχνικά κλιμάκια, σε αγαστή συνεργασία με τις δυνάμεις της Ευρωδεξιάς, διεθνείς και εγχώριες, επαναφέρουν διαρκώς τις μνημονιακές δεσμεύσεις της προηγούμενης κυβέρνησης Σαμαρά - Βενιζέλου. Αξιώνουν νέες περικοπές συντάξεων, αύξηση του ορίου απολύσεων για τις μεγάλες επιχειρήσεις (ποιες άραγε;), ιδιωτικοποιήσεις, αύξηση του ΦΠΑ για ορισμένα προϊόντα και υπηρεσίες. Αξιώνουν, δηλαδή, από τη νέα κυβέρνηση να αποδεχθεί τα μέτρα που περιλάμβανε το περιβόητο e-mail Χαρδούβελη, μέτρα στα οποία είχε δεσμευτεί η κυβέρνηση Σαμαρά. Η νέα ελληνική κυβέρνηση έχει διαμηνύσει προς όλους ότι δεν πρόκειται να εφαρμόσει αυτά τα μνημονιακά μέτρα και ότι συζητάει μόνο τις μεταρρυθμίσεις τις οποίες έχει πραγματικά ανάγκη η ελληνική οικονομία, χωρίς να αγνοεί τις δεσμεύσεις για δημοσιονομική ισορροπία.

Οι συναντήσεις του πρωθυπουργού με Μέρκελ, Ολάντ και Γιούνκερ διεξήχθησαν σε θετικό κλίμα και εκφράστηκε η πολιτική βούληση να βρεθεί λύση. Μια ημέρα μετά, όμως, στο Eurogroup, έγινε προσπάθεια να αντιστραφεί το κλίμα και οι πιέσεις εντάθηκαν, καθώς πλησιάζει η ώρα της συμφωνίας. Παρά το κλίμα αυτό, πάντως, οι διαδικασίες για την επίτευξη της συμφωνίας επιταχύνονται και το Brussels Group συνεχίζει τις εργασίες του.

Την ίδια ώρα που οι πιέσεις σε ευρωπαϊκό επίπεδο εντείνονται προκειμένου να αναγκαστεί η νέα κυβέρνηση να υποχωρήσει, οι εγχώριες μνημονιακές δυνάμεις συντονίζονται στην ίδια γραμμή, αν δεν πρωταγωνιστούν, με σκοπό να πλήξουν τη νέα κυβέρνηση. Αδιαφορούν για τις επιπτώσεις που αυτό μπορεί να έχει στην ίδια τη χώρα. Αρνητικοί πρωταγωνιστές στη στρατηγική τής έντασης και του πολιτικού ευτελισμού είναι τα γνωστά εξαπτέρυγα Σαμαρά και Βενιζέλου και οι δελφίνοι, που παίζουν το δικό τους προσωπικό παιχνίδι εν όψει της μάχης της διαδοχής. Σε συνεργασία με τους ολιγάρχες των μέσων ενημέρωσης, που βλέπουν το έδαφος να χάνεται κάτω από τα πόδια τους αν τεθούν κανόνες που θα βάλουν τέλος στην ασυδοσία τους. Πολιτικά στελέχη και "τρόφιμοι" του παλιού καθεστώτος δίνουν μάχες οπισθοφυλάκων. Θα τις χάσουν γιατί ο λαός ξέρει να διαχωρίσει την ήρα από το στάρι...

Τα σχόλια έχουν κλείσει για αυτό το άρθρο

Σχόλια

  • 1 Ο/Η Αλέξανδρος Raskolnick έγραψε: (πριν 2 έτη)

    Το γνωστό και μόνιμο μοτίβο του αφηγήματος των πραγματικών (ή ορισμένες φορές και φανταστικών) εχθρών που ευθύνονται για την κατάσταση στην οποία έχομε περιέλθει ως κοινωνία και ως χώρα και που φταίνε για τα πάντα, χωρίς εμείς να έχομε την παραμικρή ευθύνη, μπορεί να μαζεύει likes, αλλά εμένα, έχει αρχίσει να με κουράζει αφόρητα...

loading..