Η μοναξιά του Βαρουφάκη και η Αντουανέτα

Του Τάσου Τσακίρογλου

Ανατριχιαστικές λεπτομέρειες από τη συμμετοχή του Γιάνη Βαρουφάκη στο Eurogroup της Ρίγας μεταφέρουν (μάλλον με σαδιστική ευχαρίστηση) κάποια διεθνή μέσα ενημέρωσης. Περιγράφουν τη μοναξιά που βίωσε ο Έλληνας υπουργός Οικονομικών στη συνεδρίαση, αλλά και μετά, όταν επέλεξε να μην πάρει μέρος στο δείπνο με τους συναδέλφους του, οι οποίοι, όλοι μαζί αδελφωμένοι, απόλαυσαν, σύμφωνα με το ρεπορτάζ, λαβράκι και σολομό. Την ίδια ώρα ο Βαρουφάκης, λένε, περιφερόταν μόνος και έρημος «στο σκοτάδι της πόλης».

Η εικόνα παραπέμπει σε μελό ταινίες εποχής, με τους πλούσιους και ήσυχους με τη συνείδησή τους Ευρωπαίους να τρώνε και να πίνουν, ενώ ο Έλληνας συνάδελφός τους περιφέρει τη μοναξιά και την απελπισία του στο δρόμο, κοιτάζοντας έξω από το φωτισμένο παράθυρο.

Η αλήθεια βέβαια είναι ότι το σκοτάδι (και ό,τι πάει μαζί του) ταιριάζει σ' εκείνους που έχουν μάθει να σχεδιάζουν το μέλλον των λαών τους σε διαδρόμους, κλειστά κονκλάβια και μυστικά δείπνα, χωρίς να δίνουν λογαριασμό σε κανένα. Το σκοτάδι ταιριάζει σ' εκείνους που εφαρμόζουν τους νόμους και τους κανόνες κατά βούληση, που κάνουν λάστιχο τη λαϊκή νομιμοποίηση ανάλογα με το συμφέρον τους και δεν διστάζουν να καταδικάζουν τους λαούς τους στη φτώχεια την ώρα που οι ίδιοι απολαμβάνουν το λαβράκι και το σολομό τους.

Το καλό και «αντικειμενικό» πρακτορείο Reuters λέει μάλιστα ότι ο «Έλληνας επαναστάτης υπουργός Οικονομικών εισέπραξε και την παγερή αδιαφορία» των ομολόγων του», ενώ για τη συνέχεια γράφει πως ο κ. Βαρουφάκης κυκλοφορούσε μόνος και χωρίς συνοδεία στους δρόμους της πόλης. Σπουδαία τα λάχανα! Εδώ οι «ομόλογοί» του δείχνουν παγερή αδιαφορία για τα δεινά εκατομμυρίων Ευρωπαίων, στον Βαρουφάκη θα «μάσαγαν»;

Σύμφωνα με κύκλους του υπουργείου Οικονομικών, πάντως, «ο κ. Βαρουφάκης δεν μπορεί τα βαρετά δείπνα, προτίμησε την παρέα φίλων και συνεργατών του και πέρασε πολύ καλύτερα». Σε ορισμένες περιπτώσεις όλοι μας σκεφτόμαστε ότι αυτό το παιχνίδι της υποκρισίας, του κυνισμού και της πολιτικής αλητείας έχει γίνει πια βαρετό και νιώθουμε την ανάγκη (όπως υποθέτω και ο κ. Βαρουφάκης) να τους στείλουμε όλους αυτούς τους «καθωσπρέπει» κυρίους και κυρίες στον αγύριστο, αλλά... ας όψεται η ανάγκη.

Σε κάθε περίπτωση απομονωμένος δεν είναι αυτός που έχει ένα ολόκληρο λαό στο πλευρό του, αλλά εκείνος που φοβάται να κυκλοφορήσει στο δρόμο εξαιτίας της οργής των πολιτών. Εκείνος που δείχνουν με το δάχτυλο εκατομμύρια άνθρωποι ως υπεύθυνο της δυστυχίας και της μιζέριας που βιώνει ολόκληρη η ήπειρος. Η ιστορία είναι παλιά και πολύ βαρετή: γι' άλλους το λαβράκι και ο σολομός και γι' άλλους τα ψίχουλα και τα ληγμένα προϊόντα. Είναι η οπτική της Αντουανέτας με το παντεσπάνι. Αρκεί κάποιοι να μην ξεχνούν και το τέλος της.