Ανάσταση στου παπα-Sony

του Λάμπρου Παπαδέα

Υπάρχουν γεγονότα που προκαλούν τεράστια εντύπωση στο δεδομένο αξιολογικό μας σύστημα. Η εντύπωση αυτή δεν είναι απαραίτητα θετική ή αρνητική, είναι απλά καινούρια. Χωρίς να έχει "προλάβει" να αξιολογηθεί. Είναι νεωτερισμοί που καίνε το μυαλό και οδηγούν σε αναθεωρήσεις παγιωμένων αντιλήψεων και πεποιθήσεων. Κάπως έτσι ένιωσα κάνοντας ανάσταση στον Κούνδουρο στη Τζιά και συγκεκριμένα στον άγιο Αιμιλιανό. Γιατί;  Διότι έγινε κανονικά η ανάσταση με κεριά, λιβάνια, καντήλια, καμπαναριά, κροτίδες κλπ κλπ, αλλα ΔΕΝ υπήρχε παπάς!!! Η θεία λειτουργία της ανάστασης αναμεταδιδόταν στα μεγάφωνα από ράδιο, εξού και ο χαρακτηρισμός "θα κάνουμε ανάσταση στου παπα-sony".

Είναι η τρίτη χρονιά που τυχαίνει να κάνω Πάσχα με αυτή την παρέα στη συγκεκριμένη τοποθεσία με κάποια μικρή αλλαγή, όπως θα αναφέρω παρακάτω. Ο λόγος είναι διότι ο Κούνδουρος απέχει αρκετά δύσκολα χιλιόμετρα από την πιο κοντινή εκκλησία με κανονική θεία λειτουργία. [Πέρυσι μια φίλη μου βγαίνοντας από τη συγκεκριμένη εκκλησία ερχόμενη προς το αυτοκίνητό μου να φύγουμε και λόγω σκοταδιού αντί να μπει στο αυτοκίνητό μου, μπήκε κατά λάθος όπως είπε, σε ένα άγνωστο αυτοκίνητο πιο πίσω από μένα, σκορπώντας καλόκαρδο γέλιο σε γνωστούς και αγνώστους. Γυναίκες...] Η απουσία της φυσικής παρουσίας του παπά με ξένισε. Αρχικά θεώρησα ότι πρόκειται για τεράστιο θρησκευτικό σκάνδαλο.

Όμως σιγά σιγά συνειδητοποίησα ότι δεν υπάρχει ουσιαστική αλλαγή. . Αυτοί που θέλουν να εκκλησιαστούν θα εκκλησιαστούν ανεξαρτήτως συνθηκών. Διότι έτσι θέλουν και νιώθουν. Δεν είναι απαραίτητη η φυσική παρουσία του παπά για τη συνειδησιακή επαφή με το θεό. Κάποτε πήγα στο άγιο όρος. Αργότερα σε διάφορες συζητήσεις άκουγα περιπαικτικά σχόλια για το "τι γίνεται εκεί μέσα" για το "πως περνούν" οι καλόγηροι κλπ κλπ. Κατέληξα πια να μην συμμετέχω σε τέτοιου είδους συζητήσεις. Πολύ απλά διότι στη ζωή αν σε ενδιαφέρουν τα σκάνδαλα είναι σίγουρο πως αν ψάξεις θα τα βρεις. Δεν ήταν όμως αυτός ο σκοπός μου. Πήγα για μένα. Πάνω σε μια θρησκευτική μηχανή του χρόνου ταξίδι στον 13ο αιώνα.

Φέτος ο σπιτονοικοκύρης που φιλοξενήθηκα για το Πάσχα, έχει ολοκληρώσει, για δικούς του εσωτερικούς και άγνωστους λόγους, ένα εκκλησάκι μέσα στο σπίτι του, τον άγιο Νικόλα. Μετά από ολιγόλεπτη αμφιταλάντευση, αποφασίσαμε να κάνουμε εκεί ανάσταση με ηχητική αναμετάδοση, μέσω φορητού υπολογιστή, από το ραδιόφωνο της νεριτ. Στην εκφώνηση του "Χριστός ανέστη" παρατηρώ τον πατέρα του να σταυροκοπιέται, μπροστά σε ένα άψυχο υπολογιστή περιτριγυρισμένο από εικόνες, χρυσοποίκιλτα, καντήλια και κεριά και πέρασαν από το μυαλό μου μυριάδες σκέψεις όπως, θρησκεία, άγιο φως, εσωτερικός κόσμος, αθεΐα, ανάγκες, συνήθειες, πίστη, ψυχολογία, προσευχή, επαφή, λατρεία, δοξασία, πεποίθηση, αίσθημα (θρησκευτικό), διαθήκες, άγιοι, άγγελοι, εικόνες, ναοί, μοναστήρια, μυστήρια, εορτές, πανηγύρια, όπιο του λαού, μάγοι, μύθοι θρησκευτικοί, ορθόδοξοι, ρωμαιοκαθολικοί, προτεστάντες, μωαμεθανοί, βουδιστές, ταοϊστές, ειδωλολάτρες, παγανιστές κλπ κλπ κλπ κλπ.

Ένα μόνο συμπέρασμα βγαίνει. Η πίστη είναι καθαρά θέμα συνείδησης. Ας μου επιτραπεί ο λεκτικός πλεονασμός για έμφαση, είναι θέμα ΕΣΩΤΕΡΙΚΗΣ συνείδησης.

Μια παράκληση προς του άθεους φίλους. Μην θίγετε τη θρησκευτική πίστη των πιστών. Μην ζητάτε αποδείξεις για την ύπαρξη του θεού διότι θα σας ζητηθεί να αποδείξετε την απουσία του. Ελευθερία λοιπόν στο να πιστεύει ο καθένας ότι θέλει, χωρίς αλλά...

Μια παράκληση προς τους πιστούς φίλους μου. Οι θρησκείες είναι παμπάλαιοι θεσμοί, ίσως χρειάζονται αλλαγές και εκσυγχρονισμό διότι οι διδασκαλίες είναι για άλλους κόσμους και για άλλες εποχές. Η επιστήμη την κοινωνιολογίας διδάσκει ότι αν ένας θεσμός δεν εκσυγχρονιστεί θα εκπέσει. Κρατήστε τα θετικά κομμάτια της διδασκαλίας για την αγάπη και τις "ανθρώπινες" σχέσεις ως ιδανικά κοινωνικής συμβίωσης και μην ξεχνάτε, οι πρώτο-χριστιανοί ήταν οι καλύτεροι χριστιανοί.

Εξάλλου υπάρχει μια αρχαιοελληνική εκπληκτική λέξη που περιγράφει τεράστια θετική εσωτερική ενέργεια. Είναι η λέξη ενθουσιασμός. Στην κυριολεξία σημαίνει, έχεις το θεό μέσα σου.

Τα σχόλια έχουν κλείσει για αυτό το άρθρο

Σχόλια

  • 1 Ο/Η Theo έγραψε: (πριν 2 έτη)

    Χριστός ανέστη!

    Συμφωνώ με το πλείστον του άρθρου σας.

    Νομίζω όμως πως πολλοί πιστοί βλέπουμε τη σχέση μας με τον Χριστό βιωματικά. Και δεν αντιμετωπίζουμε την Ορθοδοξία σαν θρησκεία, αλλά ως σχέση με τον Θεό, ως Αποκάλυψή Του προς εμάς.

    Ο Χριστός μας αποκαλύπτεται με ποικίλους τρόπους. Κι όταν μετέχουμε στη λατρεία της ευχαριστιακής κοινότητας κι όταν προσευχόμαστε κατά μόνας. Κι έτσι δεν μας απασχολεί αν η Ορθόδοξη Εκκλησία χρειάζεται αλλαγές και εκσυγχρονισμό ούτε νομίζουμε πως οι διδασκαλίες της είναι για άλλους κόσμους και για άλλες εποχές. Γιατί μέσω αυτών φτάνουμε στη ζωντανή σχέση με τον ζωντανό Θεό. Κι αυτό είναι η μεγαλύτερη "απόδειξη" για τη "χρησιμότητά" της.

    Όσο για τον παπα-Sony, ναι, προσευχή γίνεται και με την ηχητική αναμετάδοση της Λειτουργίας.
    Όμως, το μυστήριο, η κοινωνία με τον Χριστό κι η μέθεξη στο Σώμα και το Αίμα Του, γίνεται μόνο με ιερέα και με το ψωμί και το κρασί που μυστηριωδώς μεταβάλλονται σ' αυτά.

loading..