Γιατί από το 2009 ;

του Χρήστου Λαδά
Συστήνεται, διαβάζουμε, η εξεταστική επιτροπή που θα διερευνήσει τις ευθύνες των κυβερνήσεων για το καθεστώς των μνημονίων. Αποτελούσε προεκλογική διακήρυξη του ΣΥΡΙΖΑ και θα διεξαχθεί στη Βουλή όπως υποσχέθηκε. 
 
Η αναζήτηση των ευθυνών όμως για το καθεστώς των μνημονίων θα μπορούσε να ξεκινήσει από τις οικονομικές συνθήκες που μας οδήγησαν στα μνημόνια και όχι μόνο από τις κυβερνήσεις που τα διαχειρίστηκαν. Οι τελευταίες άλλωστε καταδικάστηκαν πρόσφατα πανηγυρικά.
 
Oι δαπάνες της γενικής κυβέρνησης της χώρας όταν ανέλαβε ο Βούδας της Ραφήνας την καταστροφική διακυβέρνηση της χώρας ήταν 46% επί του ΑΕΠ, έναντι γενικών εσόδων 38.4% το 2004. 
 
Αυτό το χάσμα το κληροδότησε η στρατηγική διακυβέρνησης Σημίτη κατά τα χρόνια του οποίου η διαφθορά έγινε απόλυτα ενδημική και εξαπλώθηκε κάθετα και οριζοντια σε ολες τις δομές του κράτους και των ΟΤΑ. 
 
Όταν ο μέγας Βούδας παρέδωσε μόνος του την εξουσία το 2009, μπροστά στο φάσμα της οικονομικής καταστροφής που κληροδότησε στους επόμενους για να αποσυρθεί ήσυχα στη Ραφήνα και στα αγαπημένα του παϊδάκια, οι δαπάνες της γενικής διακυβέρνησης της χώρας ήταν 53.8% επί του ΑΕΠ έναντι γενικών εσόδων 38%.
 
Με άλλα λόγια το ετήσιο έλλειμμα της χώρας επί του ΑΕΠ ήταν σχεδόν 16% και αποτελούσε μακράν την πιο πολυσπάταλη περίοδο για την χώρα, τα αποτελέσματα της οποίας οδήγησαν και στα Μνημόνια, τα οποία πληρώνουμε ακόμα και θα πληρώνουνε και οι επόμενες γενιές.
 
Το έλλειμμα αυτό σκορπίστηκε σε κάθε λογής πολιτικά ταγάρια και αποτυχημένους πολιτευτές που θεώρησαν το κράτος φέουδο τους και ανέλαβαν με ζηλο να φάνε σε 5 χρόνια ότι είχε φάει το ΠΑΣΟΚ σε 15.
 
Τα κατάφεραν επαναβιώνοντας ακόμα και τη αγροφυλακή για να καλυφθούν οι ανάγκες διορισμών της φαυλοκρατίας.
 
Η εξεταστική επιτροπή για το χρέος της χώρας, αν δεν έπρεπε να ξεκινήσει από το 1996, έπρεπε τουλάχιστον να ξεκινήσει από το 2005. Έτσι θα νιώσει η ελληνική κοινωνία και θα καταλάβει ποια είναι η πολιτική την οποία πληρώνει. Ούτως ή άλλως πολιτικός συμβολισμός υπάρχει ιδίως αφού ο δόλος για την κατάρρευση δεν μπορεί να αξιολογηθεί ποινικά. 
 
Οι εξεταστικές επιτροπές βέβαια έχουν όλες τις αρμοδιότητες των ανακριτικών αρχών και του εισαγγελέα πλημμελειοδικών. Στόχο έχουν να διερευνήσουν παράνομες πράξεις και παράνομο ενδεχομένως πλουτισμό κάποιων κερδοσκόπων κατά το καθεστώς των μνημονίων. Η κοινοβουλευτική δράση δεν ποινικοποιείται ούτε και είναι σωστό να ποινικοποιηθεί. Παράνομες πράξεις ερευνώνται. 
 
Το μήνυμα που εκπέμπεται από την απαρχή του ελέγχου το 2009 όμως, πολιτικά μιλώντας, θα μπορούσε να είναι διαφορετικό. Κερδοσκοπία άλλωστε κατά την έννοια της κατασπατάλησης του δημοσίου πλούτου και του δημοσίου συμφέροντος υπήρχε από το 2009. 
 
Θα λειτουργούσε μάλιστα πολύ έξυπνα, αν ο σημερινός Πρόεδρος της Δημοκρατίας ομολογούσε ενώπιον όλων των Ελλήνων τα καταστρεπτικά λάθη εκείνης της εποχής και την ασυδοσία που επικράτησε και πληρώνουμε ακόμα, ενώ και η κυβέρνηση θα έβγαινε πολλαπλά ωφελημένη και πιο πειστική απέναντι στα μηνύματα που θέλει να εκπέμψει.