Χίερ καμς δε σαν

Του Ανδρέα Λουκάκου
Φωτο:  Vincent de Groot

Θα περάσουμε δύσκολα, θα βρέχει κάθε μέρα.

Γυναίκες θα θυσιάζονται για να έρθει το καλοκαίρι, σαν τις Σουλιώτισσες θα πέφτουν από ψηλά, οι Γαλατσιώτισσες θα πέφτουν εκεί στον περιφερειακό σε ένα σημείο ιδανικό για τέτοιες πτώσεις, οι Κολωνακιώτισσες από την ταράτσα του λικαμπέτους, γενικά θα μειωθεί ο γυναικείος πληθυσμός δραματικά και οι άντρες με βρεγμένα ρούχα θα περπατάνε με κενά βλέμματα και θα πατάνε σε λιμνούλες και θα βρέχονται τα παπούτσια και οι κάλτσες τους.

Θα θυσιάσουμε μερικούς αθρώποι, θα κάνουμε ομαδικές προσευχές και θα τραγουδάμε όλοι μαζί χιερ καμς δε σαν και καλημέρα ήλιε καλημέρα.

Ώσπου μια μέρα θα βγει ο ήλιος και θα έρθει για να μείνει και θα είμαστε φτωχοί αλλά μαυρισμένοι και θα μας ζηλεύουν πάλι οι ξένοι και θα προσπαθούνε να μας χρεοκοπήσουνε αλλά δε θα μας νοιάζει γιατί θα πίνουμε πλέον κρύους καφέδες και θα είμαστε ήδη χρεωκοπημένοι οπότε θα τους λέμε θα μας κλάσετε τα αρχίδια και αυτοί θα απορούνε με την αναισθησία μας και θα λένε μα γιατί δεν κάνετε καμιά μεταρρύθμιση και θα τους λέμε γιατί έτσι και δε θα καταλαβαίνουν τι μας συμβαίνει και όταν έρχονται για διακοπές θα χρεώνουμε τον ήλιο με την ώρα και θα χεστούμε στο χρήμα και μετά θα ζητάνε δανεικά και θα λέμε τσου εκτός και αν κάνετε μεταρρυθμίσεις.

Αυτά θα γίνουν, το μόνο που χρειάζεται είναι να φτιάξει λίγο ο καιρός.