Ειδικές δυνάμεις με εχθρό

του Λάμπρου Παπαδέα

Διάβασα πολλά επικριτικά και περιπαικτικά σχόλια για τα συνθήματα που τραγουδούσαν  τα Ο.Υ.Κ. στην παρέλαση της 25ης Μαρτίου.

Ως πρώην καταδρομέας θέλω να πω ότι είναι άδικη η στάση αυτών που κατακρίνουν. Τα συνθήματα των καταδρομών αποτελούν μέρος μιας σκληρής και απάνθρωπης εκπαίδευσης, η οποία είναι όντως εκτός λογικής και ξεπερνά συχνά τα ανθρώπινα όρια. Αποσκοπεί στην άνευ επιφυλάξεων εκτέλεση από τα παιδιά αυτά διαταγών πιθανώς παράτολμων, ίσως παράλογων για τον κοινό νου, επικίνδυνων, πιθανώς και θανατηφόρων. Για να επιτευχθούν αυτά χρειάζεται συγκεκριμενοποίηση του Εχθρού. Ο σωστός καταδρομέας γελάει με τα συνθήματα και τα τραγούδια στην σχόλη του, αλλά αυτοί είναι μάλλον οι λιγότεροι. 

Σε αυτό το πλαίσιο  κρίνονται και όχι στο πλαίσιο της ειρήνης και του χαλαρού καναπέ που βρισκόμαστε τώρα. 
Δεν μπορούμε λοιπόν σε καιρό ειρήνης να κατακρίνουμε με ειρηνικά και χαλαρά δεδομένα την εκπαίδευση που ακολουθείται, παγκοσμίως, για συνθήκες πολέμου. Όταν λέμε ότι ο στρατός είναι πέρα από τη λογική αυτό ακριβώς εννοούμε.

Αν μερικές και μερικοί ένιωσαν άσχημα για τα συνθήματα που άκουσαν και τους ξένισε αυτό το θέμα ας τα εκλάβουν ως ψυχοφθόρες παράπλευρες απώλειες της εκπαίδευσης στο μυαλό των εκπαιδευόμενων και ως μέρος τραγωδίας και όχι ως στοιχεία κάποιας στρατοκαβλικής κωμωδίας που αξίζει περιπαικτικά σχόλια. 

Ένα ποσοστό αυτών των παιδιών θα αντιμετωπίσει αργότερα δυσεπίλυτα θέματα κατά την ένταξή του στην κοινωνία και ίσως χρειαστεί βοήθεια. Αν αντιμετωπιστούν περιθωριακά και περιπαικτικά, όπως με τα επικριτικά σχόλια που διάβασα σήμερα, δεν τους μένει άλλη οδός από την Χρυσή Αυγή.

Σκεφθείτε το.