Θα εκτιμούσα τα μέγιστα

της Αθηνάς Τζολάκη

Από θεωρίες, γιατί είμαστε έτσι, πήξαμε,  άλλος το βλέπει Φροϋδικά και κατακεραυνώνει την ελληνική οικογένεια , στοματικό, πρωκτικό στάδιο και τέτοια, άλλος μας ξεπλένει στο ποτάμι της Οθωμανικής Κατοχής, άλλος μας βαφτίζει διχασμένες προσωπικότητες, άλλος πάλι το έχει πιάσει το θέμα, Έλληνες αεί παίδες , ή η διχόνοια είναι στο αίμα μας και τον Κολοκοτρώνη φυλακή για τα συμφέροντα τον βάλανε.  Εδώ παίζει υποκατηγορία το ταξικό. Είμαστε σπουδαίοι τύποι απόγονοι υπέροχων πλασμάτων, άμωμων  Αρχαίων, μην κοιτάς αλλού, φάτο αμάσητο, προτείνουν πολλοί . Νο Αναγέννηση Νο Διαφωτισμός Νο Βιομηχανική Επανάσταση σου εξηγεί ο άλλος, βράστα . Νεαρό κράτος ,δομημένο πάνω στο παγκόσμιο τεράστιο κύμα του Ρομαντισμού , καινούριο κοσκινάκι, δικό μου αυτό. Αλλά, μυστικά, ίσως μας αρέσει κιόλας  η περήφανη κατάντια μας, είναι κουλ να είσαι το ταλαντούχο χαρισματικό παιδί που κανείς δεν το καταλαβαίνει και αυτό επαναστατεί τόσο ρομαντικά, με τέτοιον  πλούσιο θυμικό αχταρμά, και τόσες δικαιολογίες. Τι θέλουμε; Πολλά; Όχι  στην καταπίεση του Δυτικού Πολιτισμού, που εμείς θεμελιώσαμε σημειωτέον, λίγη αναρχία, πλούσιο συναίσθημα, και ένα παιδί γιατρό, άντε δικηγόρο. Και ο Χριστιανισμός ως ασπίδα κατά των βαρβάρων, προσθέτουν άλλοι.   

Μάλιστα κυρία Πανεξυπνίδου, δικαίως ακούω, τι θέλετε να μας πείτε τώρα; Μας ειρωνεύεστε; Γελάτε με τον πόνο μας; Κατέχετε άλλη μια αλήθεια; Έναν καθαρτήριο αφορισμό; Ένα ρητό ίσως; Να σας πω, έχω δύο υποψήφια. α) δε δ χρημάτων, καὶ ἄνευ τούτων οὐδὲν ἔστι γενέσθαι τῶν δεόντων, σιγουράκι .β) Η τέχνη/παιδεία  θα μας σώσει. Διαλέξτε ένα ή και τα δύο .

Στην πραγματικότητα  όμως υποψιάζομαι μήπως και δεν υπάρχουν  μαγικές λύσεις και όποιοι και αν είμαστε, απλώς πάμε καβάλα σε άλλο ένα κύμα της Ιστορίας, παρέα με τους αφορισμούς μας.  Θα εκτιμούσα πάντως, τα μέγιστα, λίγο  σοβαρό σχεδιασμό, σαφείς προτάσεις, συνεργασία, λιγότερες ιδεοληψίες, περισσότερη  σκέψη κατ’ ιδίαν,  λιγότερα συμπλέγματα ανωτεροκατωτερότητας, και λιγότερους αφορισμούς, από όπου και αν προέρχονται, ακόμη και από τον εαυτό μου, μπούχτισα, ζαλίστηκα.

Υ.Γ: Παρακαλώ και λίγη ευγένεια. Αν είναι και ψυχής ακόμη καλύτερα.