Τέσσερις σύντομες παρατηρήσεις για τα κατ εμέ πιο SOS

της Φιλοθέης Βαρσαμή

1. ΝΟΜΙΚΑ η παράταση της δανειακής σύμβασης δε χρειάζεται να περάσει από τη βουλή. Όλα όσα ισχυρίζεται το ΠΑΣΟΚ περί κατάλυσης του συντάγματος και λοιπές ιστορίες για αγρίους είναι απλώς οι τύψεις του για την κουρελοποίηση του συντάγματος κατά τη διάρκεια της προηγούμενης συγκυβερνητικής του θητείας.

Η κυβέρνηση οφείλει να φέρει και να συζητήσει την παράταση που ζήτησε

Η υπογραφή του ΥΠΟΙΚ που απαιτείται για να μας δεσμεύσει έχει ήδη τεθεί και κάτι παραπάνω δεν χρειάζεται, sorry. Αντίθετα, πραγματικά αντισυνταγματική (άρθρο 74Σ) είναι η δίμηνη παράταση που εκ περισσού ψήφισαν οι σαμαροβενιζέλοι, παραχωμένη στο νομοσχέδιο για την ίδρυση παρατηρητηρίου για την άνοια μαζί μ’ ένα κάρο (103 για την ακρίβεια) ακόμα άσχετες, εξ’ ίσου αντισυνταγματικά παραχωμένες σε άσχετο νομοσχέδιο προεκλογικές τροπολογίες. Οι εκτελεστές του συντάγματος, αφού δε ντρέπονται μέχρι σκασμού για τα πεπραγμένα τους, ας ξέρουν τουλάχιστον ότι με τη σπέκουλα πείθουν μόνο τους τελευταίους (5/100) αφιονισμένους ψηφοφόρους τους. Ωστόσο,

2. ΠΟΛΙΤΙΚΑ θεωρώ λάθος το παιδικής αφέλειας παιχνίδι με τις διαδικασίες, που δημιουργεί εντυπώσεις κακοπιστίας και υποψίες μελλοντικά διαφοροποιημένης στάσης -τύπου πήραμε το χρόνο ή και το χρήμα αλλά δε δεσμευτήκαμε από προϋποθέσεις και όρους και ορολογίες. Η κυβέρνηση οφείλει να φέρει και να συζητήσει -το λιγότερο, προσωπικά επιθυμώ και να εγκρίνει η βουλή- την παράταση που ζήτησε. Όχι επειδή νομικά υποχρεούται, αλλά επειδή πολιτικά πρέπει να αποδείξει ότι θέλει να είναι πραγματικά αξιοπρεπής σε όλα -και ότι το μπορεί.

Η αναβίωση της ΕΡΤ μού φαίνεται πολυτέλεια που δεν εξυπηρετεί άμεσο δημόσιο συμφέρον

3. Ήμουν απόλυτα κατά του χουντικού κλεισίματος της ΕΡΤ με τα ΜΑΤ στον Υμηττό, την (μηδέποτε κυρωθείσα) ΠΝΠ και τον Κεδίκογλου να μιλάει με το βλέμμα "στο πουλί". Θεωρώ τεράστια κοροϊδία προς τον ελληνικό λαό την πολλαπλά προβληματική λειτουργία της διαδόχου ΝΕΡΙΤ με παρόμοιο προσωπικό όπως η ΕΡΤ (σε αριθμό και σε πρόσωπα), με παρόμοια τέλη όπως η ΕΡΤ, με παρόμοια οσφυοκαμπτική στάση προς την προηγούμενη κυβέρνηση, όπως η ΕΡΤ. Ωστόσο: αυτή τη στιγμή η αναβίωση της ΕΡΤ μάλλον για το γινάτι μου φαίνεται πολυτέλεια που δεν εξυπηρετεί άμεσο και επιτακτικό δημόσιο συμφέρον. Αποκατάσταση των αδικιών, ναι, αλλά ξαναξήλωμα και ξαναστήσιμο και ξαναβάφτισμα ενώ ο κόσμος καίγεται, μου φαίνεται πραγματικά *πολυτελής* διαδικασία.
(Υπογραμμίζω πάντως ότι οι εξαγριωμένοι υποστηρικτές του μαύρου στην ΕΡΤ που επιχαίρανε για τα τέλη που δε θα πλήρωναν, αλλά τελικά τα πλήρωσαν αμίλητοι και χωρίς κιχ απλώς ελαττωμένα κατά ένα ευρώ και τώρα ουρλιάζουν για την κατά ένα, πάλι, ευρώ αύξησή τους, είναι απλά υποκριτές). Και

4. Διαβάζω τα σενάρια για επαναφορά κάποιων προκλητικών προνομίων των συνδικαλιστών της ΔΕΗ. Απορώ και, αν ισχύουν, αναρωτιέμαι για τα κριτήρια της κυβέρνησης να προβαίνει σε επιδοματικές μπούρδες, τη στιγμή που μειώνονται πχ κατά 50% οι προϋπολογισμοί των δημοσίων νοσοκομείων. Διαβάζω, όμως, στη συνέχεια ότι το κολαστήριο στην Αμυγδαλέζα αδειάζει μέρα με τη μέρα και ότι η εισαγγελική έρευνα για "τυχόν" βασανισμούς και κακομεταχείριση κρατουμένων (πριν καμιά εβδομάδα αυτοκτόνησε ένας ακόμα φουκαράς), έχει ήδη ξεκινήσει. Και παρ όλα τα στραβά, τις αντιξοότητες, τις αναποδιές, την οικονομική αβεβαιότητα, την αγχωμένη ρευστότητα, τα κυβερνητικά πρώτα λάθη και την κλιμακωμένη τουρκική επιθετικότητα, ξαναπαθαίνω "αισιοδοξία" ότι κάτι καλό, κάτι ακόμα και (Αμυγδαλέζα) σπουδαίο επιτέλους γίνεται σε αυτή τη χώρα ξανά.