Bullying: στο fb και στη ζωή

της Φιλοθέης Βαρσαμή

Αυτές τις μέρες με την εξαφάνιση του παιδιού στα Γιάννενα πάνε και έρχονται οι πληροφορίες, οι εκτιμήσεις, οι βεβαιότητες για τις καταστάσεις που βίωνε από συνομήλικους του προ της εξαφάνισής του και που πιθανώς συνδέονται αιτιωδώς με αυτή. Ξαφνιασμένοι ακούμε για τις συνθήκες άγριου adult bullying που μάλλον βίωνε, για την απροθυμία ή την αδιαφορία της κοινωνίας να τον βοηθήσει και κουνάμε το κεφάλι και λέμε πωπω άσχημα πράγματα αυτά που γίνονται στα (αδιάφορα) Γιάννενα από (κακούς) κρητικούς. Γιατί, ας πούμε, φταίνε τα Γιάννενα, η Κρήτη, η κατ εξαίρεση κακούργα (συνένοχη) κοινωνία, ή γιατί το φαινόμενο εμφανίζει τοπική συγκέντρωση και έχει μορφωτικά αίτια. Χμ.

Επειδή "στο ίδιο facebook ζούμε", έχω την εντύπωση ότι τα κρούσματα bullying που καθημερινά συναντάμε εδώ μέσα και τα αντιμετωπίζουμε είτε με αδιαφορία χειρότερη από της γυναίκας που της χτύπαγε το παιδί την πόρτα και αυτή ούτε άνοιξε, ούτε την αστυνομία ενημέρωσε, ή, ακόμα χειρότερα, τα επιβραβεύουμε με κανιβαλική κουτσομπολοχαρά και like, όχι μόνο δεν είναι λίγα, αλλά, αντίθετα, είναι όλο και περισσότερα και όλο και πιο έντονα.

Δεν έχετε δει αλήθεια ποτέ στάτους κανιβαλισμού προσώπου με το οποίο ο γράφων διαφωνεί πχ στα πολιτικά και για αυτό λιντσάρει χυδαία τον διαφωνούντα από απόσταση (μπλοκαρισμένης) ασφαλείας, προσωπικά; Δεν έχετε δει να κρεμιέται κάποιος (απών κατά προτίμηση) στην "πλατεία" κάποιου wall και γύρω-γύρω οι κομπλεξικοί που του τα χουν μαζεμένα [είτε γιατί μαζεύει λάϊκ και για αυτό (για αυτό!) τον εχθρεύονται, είτε γιατί τους έχει μπει για κάποιο λόγο στο ρουθούνι, είτε γιατί σε κάποια συζήτηση τους έφερε σε δύσκολη θέση και θυμούνται ότι ένιωσαν δυστυχείς/ θιγμένοι/ ταπωμένοι, είτε γιατί οποιοδήποτε άλλο παρόμοιο χαμηλότατο λόγο] τελετουργικά να πετάνε έκαστος από μία χολιασμένη e-πέτρα ελπίζοντας να ενημερωθεί ο απών για τη διαπόμπευση που υφίσταται; Δεν σας έχει τύχει να πέσετε πάνω σε χυλοπιτιασμένο πεσιματία που δημοσίως νιαούριζε τα αισθήματά του και προσπαθεί με απανωτά ποστ να πείσει την ολοπρόθυμη να "πειστεί" ομήγυρη για τα ψυχολογικά προβλήματα από τα οποία κατά αμάχητο τεκμήριο πάσχει το άτομο που δεν ενέδωσε στο ερωτικό πρέσινγκ του; Και, σοβαρά, αυτά τα στάτους που εύχονται ψόφο, έμπολα, μαλάρια, καρκίνο (κυρίως σε περιόδους πολιτικής έντασης) στους ονομαστικά αναφερόμενους ή στους κατά τα βασικά σημεία αναγνώρισης περιγραφόμενους, αλήθεια δεν έχουν υποπέσει στην αντίληψή σας ποτέ; Ούτε τα λάϊκ έχετε προσέξει των ζώων που χειροκροτούν (καθένας με δικό του πόνο) τον απασφαλισμένο κακομοίρη που, σπούδασε-δεν σπούδασε, έναν δρόμο ακολουθεί στη ζωή του, αυτόν της χουλιγκάνικης βίας για να αντιμετωπίσει όποιον του θυμίζει την αποτυχία του ή τα κόμπλεξ του; Ούτε έχετε παρατηρήσει πώς συνασπίζονται όλοι οι παράταιροι κομπλεξικοί σε κοινή ομάδα περισσότερο ή λιγότερο ενεργητικών δραστών και, νιώθοντας δυνατοί μέσα στο μπουλούκι τους, φτάνουν μέχρι τη διάπραξη ποινικά κολάσιμων e-πράξεων; Ούτε γνωρίζετε ότι συγκεκριμένα πρόσωπα εδώ στο facebook υφίστανται τα ανωτέρω συστηματικά και εξακολουθητικά με περιγραφική ή και με ονομαστική αναφορά;

Εγώ έχω δει. Αρκετά. Καθαρό μοτίβο και χαρακτηριστικά bullying. Άσκηση λεκτικής βίας/ απόπειρα άσκησης ψυχολογικής βίας/ απειλή άσκησης σωματικής βίας με στόχο τον ψυχολογικό εκβιασμό, τον διασυρμό και εν τέλει τη χειραγώγηση του εκάστοτε επιλεγμένου "θύματος". Ή, όπως πιο επιστημονικά δίδεται, άσκηση "εσκεμμένης, απρόκλητης, συστηματικής & επαναλαμβανόμενης βίαιης & επιθετικής συμπεριφοράς με σκοπό την επιβολή, καταδυνάστευση & πρόκληση σωματικού & ψυχικού πόνου». Κοινές συνήθεις αιτίες: κόμπλεξ των εκφοβιστών, αδυναμία αποδοχής του διαφορετικού, ανάγκη επιβολής επί αυτού. Οι ψυχολόγοι προχωράν και παραπέρα: κακή παιδική ηλικία και αμαρτίες γονέων που παιδεύουσιν την κοινωνία και ανολοκλήρωτες προσωπικότητες που φτάνουν χωρίς καν να το συνειδητοποιούν στο adult bullying και που αντλούν αίσθηση υπεροχής/ επιβολής/ ευχαρίστησης μέσα από αυτό. Υπάρχουν ενήλικα "θύματα" που αντιλαμβάνονται το δράμα που κρύβεται στο κόμπλεξ του νταή και δεν ασχολούνται με αυτόν, όσο και να προσπαθεί ο τελευταίος να τους τραβήξει το ενδιαφέρον ξεπερνώντας ένα-ένα όλα τα όρια. Υπάρχουν, όμως, και θύματα που πραγματικά πληγώνονται και υποφέρουν και ταλαιπωρούνται. Και δεν είναι δύσκολο να φτάσουν να γίνουν *βαγγέληδες*.

Με τα παραπάνω θέλω να καταλήξω στο εξής απλό: πριν τσουβαλιάσω εδώ, στο facebook, την Κρήτη για τους νταήδες της και πριν κατηγορήσω τα Γιάννενα για την "παροιμιώδη" αδιαφορία τους και πριν καταχεριάσω τους πραγματικά ή κατά φαντασία ομοφοβικούς της γαλακτοκομικής σχολής ηπείρου για την ανάγκη επιβολής των στερεοτύπων τους, θα ασχοληθώ, προηγουμένως, ΕΔΩ, στο facebook, με το δικό μου κομμάτι ευθύνης και αντίδρασης (σχολιασμού/ unfriend/ block) στον κάθε νταή και τους συν αυτώ, που βλέπω να διασύρουν με κομπλεξική χαιρεκακία τον *βαγγέλη* του διπλανού wall.

Αλλιώς, *είμαι* η γειτόνισσα που δεν άνοιξε, *είμαι* η περιπτερού που δεν βοήθησε, *είμαι* ο συμφοιτητής που δεν ασχολήθηκε.
Είμαι η συνένοχη κοινωνία που αδιαφόρησε στο bullying, αλλά σχολιάζει σκανδαλισμένη τη συνένοχη κοινωνία που -στην περίπτωση του βαγγέλη- αδιαφόρησε στο bullying.

[Για τον αληθινό Βαγγέλη μόνο την ευχή μου να ναι καλά το παιδί και να βρεθεί μπορώ να πω].