Άριστα!

του Άρη Δαβαράκη

Ένας μήνας κλείνει σήμερα (25 Φεβρουαρίου) από την ημέρα των εκλογών. Μέσα σε αυτό το διάστημα η κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα εξοντώθηκε στην διαπραγμάτευση – με τον Γιάνη Βαρουφάκη να σηκώνει στις πλάτες του το μεγαλύτερο μέρος της δύσκολης αυτής προσπάθειας και τον πρωθυπουργό να τον στηρίζει με όλους τους δυνατούς τρόπους σε κάθε του βήμα. Μέσα σ’ αυτές τις 30 μέρες εμείς οι ψηφοφόροι μάθαμε πως ακριβώς παίζεται, με ποιους όρους και κάτω από ποιες συνθήκες, το πολύ ζόρικο αυτό παιχνίδι της συνύπαρξης μέσα στην ΕΕ εθνών, κρατών και πολιτών που η προϊστορία τους δεν ταυτίζεται και χαρακτηρίζονται μάλιστα απόλυτα από το διαφορετικό τους παρελθόν.

Η Ελλάδα έχει περάσει πολλά από τις αμμουδιές του Ομήρου (ξέρω, ακούγεται πολύ εκτός τόπου και χρόνου αυτός ο προσδιορισμός) μέχρι το 2015 της. Έχει βιώσει όλο το σκαμπανέβασμα. Απ’ τα ψηλά στα χαμηλά και απ’ τα πολλά στα λίγα. Άξια μεγάλου θαυμασμού και αξιολύπητη. Όλες τις κλίμακες και όλες τις βαθμίδες αξιολόγησης. Γι’ αυτό και μετά από 5 χρόνια βαρειάς κατάθλιψης, απέλυσε το πολιτικό προσωπικό της που την τραβούσε από το πόδι μέσα στον τάφο και ανέθεσε το άμεσο μέλλον της σε καινούργια πρόσωπα –γυρίζοντας σελίδα. «Πρώτη φορά αριστερά» είπαμε στην αρχή – πολύ σύντομα όμως καταλάβαμε πως δεν ήταν (για την μεγάλη μας πλειοψηφία) η «Αριστερά» ως ιδεολογία και πράξη, το ζήτημα. Να απαλλαγούμε απ’ αυτά τα τσιμπούρια που μας ρουφούσανε το αίμα θέλαμε – και το καταφέραμε. Με τον Τσίπρα και την κυβέρνησή του – και με τον Βαρουφάκη να φοράει αυτό το σακάκι με την κόκκινη ρίγα – κάναμε μια δυναμική επανεμφάνιση στην κεντρική Ευρωπαϊκή σκηνή και καταφέραμε να είμαστε πρώτο θέμα καθημερινά για έναν ολόκληρο μήνα. Ξανασυστηθήκαμε. Ενοχλήσαμε, δημιουργήσαμε έντονες αντιπάθειες στους κύκλους των συντηρητικών Ευρωπαίων και αγαπηθήκαμε ξανά με πάθος από τους άλλους, τους πιο χαλαρούς, που μας ενδιαφέρουν και πολύ περισσότερο. Και μετά από τα χίλια μύρια κύματα καταφέραμε την Τρίτη 24 Φεβρουαρίου να εξασφαλίσουμε, όχι τίποτα σπουδαίο, μιαν ανάσα, λίγο χρόνο – αυτό που ζητούσαμε από την αρχή για να μπορέσουμε να οργανωθούμε λίγο, να ανασυνταχθούμε, να πάρουμε αποφάσεις και να βάλουμε στόχους.

Δεν ξέρω τι λένε οι αριθμοί και οι δεσμεύσεις και οι υποσημειώσεις και όλες αυτές οι σοβαρές αναλύσεις, αυτό που καταλαβαίνω εγώ είναι ότι όχι μόνο η Ευρώπη αλλά ο κόσμος όλος μας βλέπει πια πολύ διαφορετικά – και έχουμε κερδίσει φίλους και συμμάχους και υποστηρικτές που θα μας σταθούνε άμεσα σαν φίλοι, αν φυσικά δεν τους φέρουμε σε δύσκολη θέση με τρελές απαιτήσεις και φωνές και φασαρίες.  Με όλο το σεβασμό δεν με απασχολεί και πολύ που ο Μανώλης Γλέζος, σαν πολύ παλιός αριστερός, δεν έχει μείνει ικανοποιημένος από τις προσπάθειές μας. Και αν δεν με απασχολεί ο Γλέζος καταλαβαίνετε πόσο δεν με απασχολεί ο Λαφαζάνης. Όχι γιατί δεν τον εκτιμώ ή επειδή τον υποτιμώ. Το αντίθετο. Επειδή νομίζω ότι σαν εν ενεργεία πολιτικός (μαζί με όλους τους εξ ‘αριστερών διαφωνούντες) θα έπρεπε να είχε καταγράψει ότι η κυβέρνηση αυτή δεν έχει εντολή να μας βγάλει από την ζώνη του ευρώ – αντίθετα μάλιστα είχε σαφώς δεσμευτεί για την Ευρωπαϊκή πορεία μας. Είναι λοιπόν μία κυβέρνηση άξια κάθε σεβασμού γιατί βρέθηκε ολομόναχη απέναντι σε ένα σύστημα ισχυρότατο που, με την Γερμανία επικεφαλής, ήθελε να την εξωθήσει στα άκρα και να την υποχρεώσει να γίνει η Ιφιγένεια που θα θυσιαζότανε για να τρομάξουν όλοι οι άλλοι. Και είναι άξια σεβασμού και ευρύτατης υποστήριξης από τους ψηφοφόρους όλου του δημοκρατικού τόξου γιατί μπόρεσε να κρατήσει την ψυχραιμία της και να φτάσει μέχρι το πολυπόθητο αυτό λιμανάκι όπου έφτασε την Τρίτη – έχοντας 4 μήνες μπροστά της για να δει και να σταθμίσει τι θέλουμε και εμείς οι ψηφοφόροι της τελικά, και τι απ’ αυτά που θέλουμε μπορεί να τα φέρει σε πέρας η ίδια.

Προσωπικά αν πίστευα στον Τσίπρα και τις επιλογές του έτσι κι’ αλλοιώς, πολύ πριν οδηγηθεί στην εξουσία, μετά από αυτόν τον μήνα που ζήσαμε όλοι μαζί με όλα τα χαρτιά ανοιχτά για πρώτη φορά μπροστά σε όλους, είμαι πια βέβαιος πως η «σύλληψη» της καινούργιας Ελλάδας έχει ήδη συντελεστεί και η κύηση προχωράει (και θα συνεχίσει να προχωράει)  με τους σωστούς, υγιείς ρυθμούς που ορίζει η ίδια η φύση όταν γεννάει καινούργιες φάσεις στην ιστορία.

Τώρα αν κάποιοι νόμιζαν ότι το 36% των Ελλήνων έγιναν ξαφνικά αριστεροί (με την παμπάλαια μάλιστα νοοτροπία της «αριστεράς») και ήθελαν έξοδο από την ευρωζώνη, δραχμούλα και αβάσταχτη Εθνική μοναξιά – τι να πω, μάλλον κάτι δεν καταλάβανε.

Θέλουμε πίσω την αξιοπρέπειά μας, θέλουμε ευκαιρίες να μορφωθούμε, να εργαστούμε, να καινοτομήσουμε και να εξελιχθούμε αυτάρκεις, με δικαιοσύνη και ισονομία, συμμετέχοντας σε όλες τις εξελίξεις –που δεν είναι πια τοπικές αλλά παγκόσμιες. Σε όλους τους τομείς. Από την Τέχνη και την Επιστήμη μέχρι την νέα έννοια του «λιτού βίου» και της οικονομίας δυνάμεων και πόρων που αφορούν την διαχείριση του οικοσυστήματος – που το έχουμε εξοντώσει, εξοντώνοντας βέβαια τους ίδιους μας τους εαυτούς πρώτους απ’ όλα. Θέλουμε να μπει φρένο στην αυτοκαταστροφή και την ηλίθια κατανάλωση  όλων αυτών των προϊόντων που μας φορτώσανε,  δημιουργώντας μόνον αδιέξοδα, ψυχικές ασθένειες, σκληρές μοναξιές και ανίατα πάθη και «ανάγκες», καρκινογόνες και πολύ πιο επικίνδυνες ακόμα και από το οργανωμένο έγκλημα.

Όποιος περίμενε ότι μέσα σε ένα μήνα ο Τσίπρας και όσοι αγωνίζονται μαζί του θα μεταμορφώνανε την Ελλάδα του πάρτα-όλα σε μια «αριστερή Ελλάδα» όπως την φαντάζεται ο Μανώλης Γλέζος (πάντα με όλο τον σεβασμό), μάλλον δεν έχουν επαφή με την πραγματικότητα. Αντίθετα όσοι από εμάς απλά ελπίζαμε μέσα στην τετραετία να καταφέρει ο Τσίπρας και οι δικοί του να κάνουν την διαφορά, είμαστε πολύ παραπάνω από «ικανοποιημένοι».

Το κατάφερε λίγες ώρες πριν κλείσει μήνας από τις τελευταίες εκλογές…

Τα σχόλια έχουν κλείσει για αυτό το άρθρο

Σχόλια

  • 1 Ο/Η κος Ηλιας έγραψε: (πριν 2 έτη)

    Δεν σημαινει βεβαια αυτο οτι ειμαστε ικανοποιημενοι κι απ το ελαχιστο που ανεχτηκαν να μας παραχωρησουν.

    Πρεπει να ασχοληθουμε με την πολιτικη. Οι εκλεγμενοι δεν ανελαβαν να μας σωσουν, ούτε και γινεται αυτο. Οι ιδιοι πρεπει να γινουμε υποκειμενα πολιτικης, ενεργοι πολιτες που θα δειχνουμε στους ιθυνοντες και στους εναντιους τι πρεπει να γινει.

    Η ΕΕ αποδειχτηκε λακκος με φαρμακερα φιδια. Οποιος επιβιωσει, αφου εξοντωσει τους αλλους. Κι εξω βεβαια κι απ αυτη σχεδον το ιδιο ειναι. Δεν χαριζει κανεις τιποτα.

    Απλώς τόσα χρόνια μάθαμε προσκολλημενοι καπου και δεν εχουμε διεθνη ερεισματα να ζησουμε ανεξαρτητοι. Ισως πρεπει να τα φτιαξουμε. Γιατι να μην πουλαμε αγροτικα προιοντα στη Ρωσια επειδη οι Γερμανοι θελουν φασιστοειδη στην Ουκρανια; Γιατι να μην εχουμε σχεσεις με τους Κινα, Ινδια, Βραζιλια κλπ; Με ολους σε ισοτιμη βαση επρεπε να ειχαμε εμπορια και διπλωματικη στηριξη. Αλλιως οι ισχυροι της ΕΕ θα μας εχουν για γιουσουφακια και θα χορευουμε εμεις κι οχι οι αγορες προς τερψιν των αγαδων της εσπεριας...

  • 2 Ο/Η Φωτησ Π> έγραψε: (πριν 2 έτη)

    ...ΑΡΗ κατ αρχην το κειμενο σου μου αρεσει!!εγω ειμαι ενας απο τους πολλους που πιστευω στο αυτονοητο.Η κυβερνηση χρειαζεται πραγματικο χρονο και οχι εικονικο που δυστηχως μονο αυτο εχει.Ο επομενος χρονος θα περασει ωραια και δυσκολα.

  • 3 Ο/Η ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΓΑΜΠΙΕΡΑΚΗΣ έγραψε: (πριν 2 έτη)

    Αν και φαινομενικά η κυβέρνηση μας ‘’υποχώρησε’’ , πιστεύω ακράδαντα ότι έκανε ένα πολύ μεγάλο βήμα, όχι μόνο για την Ελλάδα αλλά και για ολόκληρη την Ευρώπη.
    Η αντίσταση για την αρπαγή αξιοπρέπειας από όλους τους λαούς ,θεωρώ ότι είναι σημαντικότερη από ένα μισογεμάτο στομάχι (ναι ξέρω, νηστικό αρκούδι δεν χορεύει).
    Να μην ξεχνάμε ότι η Γερμανία είναι υπεύθυνη για τους δυο παγκόσμιους πολέμους. Αν κάποιοι δεν την σταματήσουν , ο τρίτος παγκόσμιος είναι στα πρόθυρα !
    Η αλαζονεία που επέδειξε τον τελευταίο μήνα στην ‘’Ελλαδίτσα’’ σαν παντοκρατορία που θέλει να εμφανίζετε , αποδεικνύει ότι, οι ‘’ισχυροί’’ ΦΟΒΟΥΝΤΑΙ περισσότερο από τους ΑΝΙΣΧΥΡΟΥΣ .
    Πολύ εύκολα, ό υπουργός οικονομικών τους έχασε την ψυχραιμία του και ξέρασε τα έντερα και τα φίδια από μέσα του .
    Όσοι λοιπόν υπερσυστημικοί Πρετεντερίζοντες, (και δυστυχώς είναι πολλοί) προσπαθούν να με πείσουν από τα κολοκάναλα τους ότι θα πεινάσουμε , έχω να τους πω να πάνε να Γαμ…… και τώρα πεινάμε, ή μήπως όχι ?
    Ασχέτου αποτελέσματος , πιστεύω ότι, η Ελλάδα έκανε την αρχή για μια μεγαλύτερη αλλαγή, πέρα των δικών μας συνόρων. Έβαλε το πρώτο λιθαράκι, ας ακολουθήσουν και άλλοι. Είμαι βέβαιος ότι θα ακολουθήσουν. Στο τέλος τέλος ας αναλάβει ό κάθε λαός τις ευθύνες του !
    Έτσι ή αλλιώς, το σύστημα που έχουν στήσει, μπάζει από παντού, είναι ΑΠΌΛΥΤΑ ΑΠΆΝΘΡΩΠΟ, ΔΙΑΒΡΩΜΈΝΟ ΚΑΙ ΣΆΠΙΟ όπως και αυτό που κυβερνούσε εμάς εδώ και 40 χρόνια. Ο καθένας μας, ας αποφασίσει αν θέλει να είναι στατιστικό νούμερο ή ΆΝΘΡΩΠΟΣ .—

  • 4 Ο/Η ολγα έγραψε: (πριν 2 έτη)

    Συμφωνω με το αρθρο σας.
    Ειναι μια κυβερνηση που θα νοιαστει πραγματικα για το φτωχο κοσμο, θα κυνηγησει τη φοροδιαφυγη , τη διαπλοκη και τη διαφθορα.
    Μονο που φοβαμαι πως εχει να παλεψει με...θηρια μεσα κι εξω απο τη χωρα και θα κανουν τα παντα για να την αποτρεψουν.

loading..