Le Bal des Vampires

του Πιγκουίνου

undefined

Εδώ και κάποιες εβδομάδες, μπροστά από το θέατρο Μογκαντόρ γίνεται συνωστισμός. Κόσμος πολύς, γέλια, συζητήσεις και τζέρτζελο. Βλέπεις, ετούτην την παράσταση την έχουν επαινέσει όλοι: οι κριτικοί, τα περιοδικά, τα μπλογκς, όσοι την είδαν και την ξαναείδαν. Σουπέρμπ την ανεβάζουν, εξτραορντινέρ την κατεβάζουν. Και φορμιντάμπλ και μανιφίκ και μαρβεγιέ! Όλο το Παρίσι παραμιλάει για το γκραν σουξέ!

Γιατί το Le Bal des Vampires δεν είναι μία τυχαία παράσταση. Πρώτον, βασίζεται στην έπικ ταινία "Ο Χορός των Βρικολάκων". Δεύτερον, αποτελεί μία από τις ακριβότερες παραγωγές έβερ, με άπειρα σκηνικά και ζούπερ κοστούμια και φανταστίκ εφέ. Τρίτον, διαθέτει ένα καταπληκτικό καστ με ταλαντούχους ηθοποιούς που χορεύουν, τραγουδούν και κάμουν ένα σκασμό χαριτωμενιές επί σκηνής (ναι, είναι μιούζικαλ). Και τέταρτον, σκηνοθετείται από τον άνθρωπο που ήταν υπεύθυνος και για την κινηματογραφική βερσιόν: ναι, τον Ρομάν Πολάνσκι χιμσέλφ! Πόσο γουάου;

Το δηλώνω κι ας χρησιμοποιηθεί εναντίον μου: τον λατρεύω τον Πολάνσκι. Το ξεύρω ότι έχει κουσούρια, ότι καταζητείται στην Αμερική, ότι παίζει νάναι παλιάνθρωπας και παλιοχαρακτήρας, ότι μάλλον δεν θα τον έκαμα παρέα αν ήταν γείτονάς μου. Αλλά υποκλίνομαι στο ταλέντο του. Και εδώ -νομίζω- επιβεβαιώνει και πάλι το βιρτουοζιτέ του!

Σταμάτα να περιφέρεσαι στα φουαγιέ του θεάτρου Μογκαντόρ και να κοιτάς σαν χάνος τους πίνακες και τις διακοσμήσεις! Πάμε να μπούμε, ξεκινά σε λίγο η παράσταση!

Τα φώτα σβήνουν και βυθίζεσαι σε έναν κόσμο μαγικό. Με βρυκόλακες και τέρατα, με αθώες δεσποσύνες και ρομαντικούς νέους, με ορθολογικούς προφέσορες και ανορθολογικούς ταβερνιάρηδες. Για να μην στα περιγράφω, πάτα το πλέι.

Ένα από τα βασικά μουσικά θέματα της παράστασης είναι το γνώριμό σου "Total Eclipse of the Heart". Που εδώ θα το ακούσεις στα γαλλικά και ενταγμένο στο στόρι της παράστασης. Δεν είναι κρυστάλλινη η φωνή της Ραφαέλ Κοέν;

Αλλά και τα λοιπά κομμάτια, το ένα καλύτερο από το άλλο! Ερμηνευμένα υποδειγματικά, σε μία παράσταση κουρδισμένη ως την τελευταία λεπτομέρειά της, με ρυθμό, με ένταση, με πολλαπλές κορυφώσεις.

Μία εκ των οποίων, το "Longue est la nuit", με τα βαμπίρ να βγαίνουν από τους τάφους τους και να ξεπηδούν από τους διαδρόμους ανάμεσα στους θεατές, για να χορέψουν εντέλει όλα μαζί απάνου στο σανίδι, είναι μία από τις πιο θεαματικές σκηνές που έχω ματαδεί στη ζωή μου. Όπου παραδέχτηκα πως ουί, είχε δίκιο το θεατρικό Παρίσι να παραληρεί εδώ και βδομάδες: το "Le Bal des Vampires" είναι ένα αριστούργημα!

Και πράγματι, συγκαταλέγεται στις κορυφαίες παραστάσεις πούχω δει στη ζωή μου -ικανό να συγκριθεί με τα καλυτερότερα ανεβάσματα στο Μπρόντγουεϊ της Νέας Υόρκης και στο Γουεστ Εντ του Λονδίνου.

Και επειδής ακόμα σφυρίζω το σκοπό του "Cette nuit restera eternelle", σου αφιερώνω το πλήρες τραγούδι με την Ραφαέλ Κοέν και τον Ντουμέ (που παίζει τον Κόμη Βον Κρολόκ!). Για να παραδεχτείς κι εσύ πως ετούτη η διφωνία είναι απλώς ανπαίχταμπολ! Μιλ μερσί, μεσιέ Πολάνσκι.