Προγραμματικές - Κόντρα στον καιρό

του Γιάννη Μακριδάκη
Προγραμματικές (8/2)

Ήταν πολύ καλός ο Τσίπρας και πολύ ανθρώπινος, δεν μπόρεσε να αντισταθεί στο συναίσθημα στο τέλος και αυτό είναι στα υπέρ του.

Οι προγραμματικές δηλώσεις ήταν εξαιρετικές εκτός από εκείνο το Ταμείο Εθνικού Πλούτου και Κοινωνικής Ασφάλισης, το οποίο μου έκατσε στον λαιμό διότι θα παίρνει, είπε, χρήμα από την “την αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας, του φυσικού και του ορυκτού πλούτου της χώρας μας”

Κόντρα στον Καιρό (4/2)

Αν η σκληρή στάση των γερμανών αποδειχθεί ουσιαστική και όχι διαπραγματευτική, θα πρέπει να στηρίξουμε ουσιαστικά, ενεργά, συνειδητά στους δρόμους, με υπομονή, ψυχραιμία, αλληλεγγύη και ανθρωπιά μεταξύ μας, την ελληνική κυβέρνηση αν φυσικά σταθεί αξιοπρεπώς και δεν υποκύψει.

Αν μας πετάξει δε το μπαλάκι με οποιονδήποτε τρόπο, τότε η έξοδος από την αποικιοκρατική ευρωζώνη και την άθλια ευρωπαϊκή ένωση του κεφαλαίου, θα πρέπει να είναι η απόλυτη επιλογή μας διότι, και αυτό θα φανεί πολύ σύντομα, αριστερές πολιτικές με κέντρο τον άνθρωπο και το οικοσύστημα δεν μπορούν να εφαρμοστούν στα πλαίσια της ευρωζώνης του καταναλωτισμού και της ΕΕ όπως είναι δομημένη και με το χυδαίο αξιακό σύστημα που υπηρετεί.

Κύτταρα αλλαγής πορείας  (4/2)

Οι κοινωνίες αλλάζουν από τα κύτταρα της αυτοδιοίκησης, τους δήμους, οι οποίοι μπορούν με μικρές κινήσεις ανέξοδες να παράξουν τις πολιτικές και τους πολίτες του μέλλοντος, της εποχής των συνειδητοποιημένων ανθρώπων.

Καιρό τώρα προσπαθώ να προτείνω κάποιες απλές δράσεις στους αιρετούς του τοπικού δήμου αλλά ούτε τα μέηλ μου δεν διαβάζουν, όταν δε συναντηθούμε τυχαία και τους θέσω τα ζητήματα εν συντομία πάντα, μού λένε ότι αυτά είναι τώρα πολυτέλειες, ότι δεν έχουν καιρό για να ασχολούνται με τέτοια, κάποιοι κιόλας από αυτούς με κοιτούν σαν να είμαι από άλλον πλανήτη. Και όλα αυτά ενώ τους δηλώνω διαθέσιμος να εργαστώ και να οργανώσω ο ίδιος τις ιδέες και τις δράσεις αυτές μέσα από έναν οργανισμό του δήμου φυσικά που θα σταθεί αρωγός.

Μια σκέψη που προσπαθώ να τους πω τελευταία είναι η δημιουργία δημοτικού ορνιθώνα με σκοπό να εκπαιδευτούν οι δημότες, μικροί και μεγάλοι, να διαχωρίζουν τα οργανικά τους απορρίμματα ως τροφή για τις κότες, των οποίων τα αβγά ο δήμος θα διαθέτει δωρεάν σε όσες οικογένειες ή σχολεία συμμετέχουν στο πρόγραμμα, καθώς και θα τα πουλάει σε χαμηλή τιμή στο κοινωνικό παντοπωλείο.

Η υποδομή που χρειάζεται για να λειτουργήσει αυτή η ιδέα είναι μηδαμινού κόστους, ένας υπάλληλος για καθαριότητα και φροντίδα του ορνιθώνα, ο οποίος μπορεί και να πληρώνεται από τα έσοδα των προϊόντων ακόμη και της κουτσουλιάς σε αγρότες για λίπασμα, αν βέβαια ο δήμος δεν ολοκληρώσει την ιδέα φτιάχνοντας και ένα βιολογικό δημοτικό κτήμα φρούτων και οπωροκηπευτικών, ώστε να έχει όλο τον κύκλο της ζωής και της παραγωγής και να εκπαιδεύει μέσα κει τα παιδιά στις πραγματικές αξίες, να τα φέρνει σε επαφή με τους φυσικούς πόρους και την βάση της ζωής, τους σπόρους.

Αυτές είναι νομίζω μικρές αλλά σημαντικές και σύγχρονες δράσεις μιας υγιούς κοινωνίας που οδεύει προς την συνειδητότητα και την μετακαταναλωτική εποχή. Κι αν υπάρχουν άνθρωποι που είναι διατεθειμένοι να εργαστούν γι’ αυτές αλλά δεν υπάρχει ούτε κατανόηση ούτε πολιτική βούληση, αυτό είναι πέρα για πέρα θλιβερό.

Μαγάρισαν το “αέναο”   (3/2)

Επιστρέφοντας σπίτι καθώς έπεφτε ο ήλιος, περπατούσα σε έναν απέναντι λόφο και έβλεπα το χωριό φάτσα να λάμπει στο κόκκινο φως της δύσης και τα σπίτια του ήσυχα, απλωμένα κάτω από το φωτισμένο κάστρο που το στεφανώνει.
Καθώς πλησίαζα άκουγα τις κουκουβάγιες να φωνάζουν ασταμάτητα μέσα από τα χαλάσματα, καλούσαν ίσως η μια την άλλη και παιχνίδιζαν στης άνοιξης τα προμηνύματα.

Τι ωραίο απόγευμα

Πανδαισία ζωής. Το αέναο παιχνίδισμα της μέρας με τη νύχτα, του χειμώνα με την άνοιξη, του έρωτα με τον θάνατο.
Μόνο σε τέτοιου μεγαλείου έννοιες, εικόνες και αισθήσεις νόμιζα ταιριάζει το “αέναο” και έτσι, ομολογώ εξεπλάγην, όταν διαπίστωσα απόψε πως το μαγάρισαν κι αυτό, τοποθετώντας το να συνοδεύει ομόλογα…