Φόρεσε ένα Χονγκ Κονγκ να σε χαρώ!

του Πιγκουίνου
 
 
Επειδής το ντεμοντέ δεν σου ταιριάζει, απεφάσισα να σε φέρω να πάρεις μερικές στυλιστικές ιδέες. Στη Μέκκα της ασιατικής μόδας ντε: στο Χονγκ Κονγκ! Κράτα σημειώσεις!
 

Κατ'αρχάς, θα βάψεις μια τούφα κόκκινη. Διότι συνδυάζει το ολ-τάιμ-κλάσικ λουκ "Παναγιωταρέα" με κάτι πιο αριστερό και ανανεωτικό που είναι και της μοδός. Σα να λέμε, είσαι και Μνημονιακός και Σύριζα. Ντεμί-σεζόν.



Αν πάλι δεν είσαι των μεσοβέζικων λύσεων, τραβάς ένα κοκκινοπορτοκαλί που συνδυάζεται υπέροχα με το γυαλί Μούσχουρη και το μίνι που αναδεικνύει την κοιλιά. Ένα τόνο πιο κόκκινο και σε λέμε Θρυλέων.



Στον άντρα, το παπούτσι είναι βέρι ιμπόρταντ ζήτημα. Και επειδής ο Θανασάκης πάντα ήθελε να ξεχωρίζει, απεφάσισε να φορέσει κάτι χτυπητό. Και πιο συγκεκριμένα, Τούιτι στο μπλέντερ.



Ο Παυλίτο αντιθέτως ήθελε κάτι στο πιο αρρενωπό και βαρβατίλα. Αλλά η Τσιτσί Κοκό, τον μετέπεισε ότι πρέπει να συμφιλιωθεί με τη θηλυκή πλευρά του, διότι είναι της μοδός οι μετροσέξουαλς. Το ροζ παπούτσι πράγματι τον έκαμε να δει τα πράγματα με άλλο πόδι: γράφτηκε σε σεμινάρια για βελονάκι, κάμει να αποφασίσει τι θα παραγγείλει στο εστιατόριο είκοσι λεπτά, στον ελεύθερο χρόνο του συχνάζει στο μολ, ενώ πλέον άρχισε να αντιμετωπίζει και δυσκολίες στο παρκάρισμα. Κατόπιν αυτών, η Τσιτσί Κοκό αναγκάστηκε να αναλάβει και τα υδραυλικά στο σπίτι.



Η Μάνγκα Νοπήγαδο συνδυάζει πάνω της τη Μίνι Μάους, τη Σέιλορμουν και την Τρελοκοτσιδού. Το συγκεκριμένο άουτφιτ την καθιστά έτοιμη για μπαλέτο, συναυλία με τα Ζουζούνια, βροχή από ζαχαρωτά, επίσκεψη στη γιαγιά Ντακ, νοσηρή ερότικ βιντεοκασέτα και ιππασία με το Μικρό μου Πόνι. Την ομπρέλα την είδες;
 


Το παν στο στυλ είναι τα κομπινέισονς. Δεν μπορεί να κυκλοφορείς ας πούμε με μία μεγάλη κίτρινη σακούλα και να μην τη συνδυάζεις με ασορτί πουκαμίσα. Για να είσαι εντελώς μοδάτος, βάφεις και το αυτοκίνητο κίτρινο και βάζεις ταξίμετρο.
 


Αφότου πέρασε καμιά δεκαπενταριά ζωές ως λεπιδόπτερο, ιππόκαμπος και νυφίτσα, ο Χο Τσε απεφάσισε να το δουλέψει το θέμα της προσωπικής του ανάπτυξης και αφοσιώθηκε στο βουδισμό και το ζεν. Πάντως θα μου επιτρέψεις να πω πως προτιμώ την περτικαλί κελεμπία, την κίτρινη κάλτσα και το χαϊμαλί, από τη μονοχρωμία και την αυστηρότητα κάτι άλλων ρασοφόρων της ημεδαπής. Ποιος είπε άλλωστε ότι το σπιρίτσουαλ ταξίδι δεν μπορεί να συνδυαστεί με το φαντεζί στο ρούχο και τη διάθεση; Σίγουρα κάποιος κακόγουστος!



Η Τσι Μτσι Λι είναι βαμπ και ολίγον σνομπαρία. Για να σε κάμει παρέα, πρέπει νάχεις τουλάχιστον επταψήφιο τραπεζικό λογαριασμό, προφίλ στο Νετροπόλιταν (το Φέιζμπουκ, ούτε να το φτύσει!) και δικό σου ριάλιτι με τη ζωή σου. Κόρη μεγαλοεπιχειρηματία, σύζυγος μεγαλοεπιχειρηματία και μητέρα δύο μικρών μεγαλοεπιχειρηματιών (τα μεγαλώνει η Μαρί Λεονί στο σπίτι), η Τσι Μτσι Λι είναι μία απλή, καθημερινή μεγαλοεπιχειρηματίας και η ίδια.
 

 
Το Χονγκ Κονγκ -ως γνήσια μητρόπολη- σου επιτρέπει να φορέσεις την κάθε διάθεση ή άποψή σου και να βγεις στο πεζοδρόμιο. Χωρίς να φοβάσαι ότι θα σχολιαστείς ή θα επικριθείς. Και δεν σου κρύβω, πως παρότι είμαι πτηνό μετρημένο και σινιέ, την απολαμβάνω αυτή την αίσθηση της ανθρώπινης ποικιλότητας βέρι, βέρι ματς!

 
Τους τελευταίους μήνες, οι κάτοικοι της θαυμάσιας αυτής πόλης έχουν βγει ουκ ολίγες φορές για να υπερασπίσουν το δικαίωμά τους στην ελεύθερη έκφραση. Βλέπεις, το Χονγκ Κονγκ ανήκει πια στην Κίνα. Πούναι συντριπτική και απολυταρχική. Και καθόλου δημοκρατική. Και με τον έναν ή τον άλλον τρόπο, απειλεί να καταπνίξει τις ανάσες ελευθερίας πούχουν συνηθίσει να απολαμβάνουν οι άνθρωποι εδώ. 



Καλά όλα αυτά, αλλά η Μάνγκα Νοπήγαδο είναι ακόμη στην ουρά για να μπει στο εστιατόριο και της είναι εντελώς αδύνατον ν'απεφασίσει τί θα παραγγείλει. Είναι ανάμεσα στο σούσι και στο μούσι. Το πούσι, ούτε να το βάλεις με το μυαλό σου. Την καλτσούλα την είδες;


 

Ο Σωτηράκης είναι βέρι, βέρι απσέτ: πρώτον, τον έστησε ο Χαραλάμπης που ήταν να πάνε μαζί για ψώνια και δεύτερον, δεν έπιασε το ξανθό μελί της Κρυστάλ Κολόρ. Εξού και τον εβρίσκεις να διαγράφει αυτή τη στιγμή από το φέιζμπούκ του. Και τον Χαραλάμπη και την κομμώτρια.
 


Το κακό με την Ανεζούλα δεν είναι ότι έχει στραβά πόδια. Αλλά ότι έχει και στραβή μύτη. Με αποτέλεσμα σε όλες τις φωτογραφίες να θέλει να βγαίνει πλάτη. Ο κινέζικος γυναικείος σωματότυπος έχει τα θετικά του (λεπτή γραμμή, επίπεδη κοιλιά, κυτταρίτιδα γιοκ), αλλά τα πόδια θεόστραβα. Ε δεν μπορείς να τα έχεις και όλα (ίσια)!


Δηλαδής έλεος! Είκοσι λεπτά περιμένει η Μάνγκα Νοπήγαδο κι ακόμα να βρεθεί τραπέζι. Είναι που ψάχνουν να βρουν τραπεζομάντηλο πουά. Και πιάτα, καρδούλες. Και την Πόλι Πόκετ για να τη σερβίρει. Και τη Γιαγιά Ντακ να μαγειρέψει γιουβετσάκι. 'Ασχετο, αλλά το παπιγιόν το είδες;


Ναι, το Χονγκ Κονγκ είναι πολύχρωμο, μοδάτο και τρελούτσικο. Κι είναι ετούτη η παρδαλή διάθεση που το κάμει να μοιάζει με ένα τεράστιο ανθρώπινο λούνα παρκ. Χαρούμενο, ζωντανό κι εξελισσόμενο. Μία παλλόμενη κοινωνία που ανταλλάζει εντυπώσεις και προσφέρει ευκαιρίες. Μία πραγματικότητα, όπου όλα φαίνονται δυνατά. Που μπορείς να πας με τα σκέιτς στη δουλειά σου ή να βγεις φορώντας τις πιζάμες σου. Που μπορείς να πιάσεις μία ωραία δεσποινίδα και να χορέψετε εν τω μέσω του δρόμου.
 


Ψιτ πτηνέ! Σπάσε γιατί φωνάζω τον πολισμάνο και σου κάμει το ράμφος, φιόγκο.