Κωλοτούμπες και ελιγμοί

του Σι Μπεμόλ

Κωλοτούμπα είναι η τέχνη του άλλα να λες και άλλα να κάνεις. Είναι η τέχνη του να περνάς από τα μέτρα ανακούφισης και τα προεκλογικά Ζάππεια του 2012 στα μετεκλογικά μνημόνια, στις απολύσεις και την ακόμα σκληρότερη λιτότητα. Είναι ωστόσο μια πρακτική που έχει παγιωθεί στις κυβερνήσεις που έχουμε ζήσει, σε τέτοιο βαθμό ώστε να θεωρείται αναμενόμενη, πολλές φορές μάλιστα και δικαιολογημένη.

Φέτος η κωλοτούμα φορέθηκε και προεκλογικά ως η μόνη πιθανότητα να επιβιώσει η Ελλάδα από σύγκρουση με κομήτη, στην περίπτωση που τις εκλογές κέρδιζε ο ΣΥΡΙΖΑ. Στη βιβλικού μεγέθους καταστροφολογία η κωλοτούμπα ήταν ευχή, ενώ Νεα Δημοκρατία, ΠΑΣΟΚ και Ποτάμι ζητούσαν να τους ψηφίσει ο λαός ακριβώς γιατί κατέχουν το know how της κωλοτούμπας. Είμαστε καλύτερη επιλογή γιατί ξέρουμε από κωλοτούμπες. Αν κερδίσει ο ΣΥΡΙΖΑ, θα χρειαστεί χρόνο για να μάθει να τις κάνει σωστά, κι αυτός ο χρόνος μπορεί να είναι μοιραίος.

Και κέρδισε ο ΣΥΡΙΖΑ.

Και όλοι περίμεναν την κωλοτούμπα. Και παρ' όλα αυτά, ο Αλέξης Τσίπρας στην πρώτη επίσκεψη του Μάρτιν Σουλτς είπε ότι σκοπεύει να πρωτοτυπήσει και να τηρήσει τις δεσμεύσεις του. Δύσπιστη η αντιπολίτευση, αλλά και γεμάτη αυτοπεποίθηση, χάρη στη δύσκολη οικονομική κατάσταση και τα στενά χρονικά πλαίσια που η ίδια είχε δημιουργήσει, περίμενε από στιγμή σε στιγμή την αριστερή κυβέρνηση να αναθεωρήσει. Θα τελείωνε ο Γενάρης και ο υπουργός Οικονομικών θα έπρεπε να μιλήσει με την τρόικα για την αξιολόγηση του προγράμματος προκειμένου να εκταμιευθεί η επόμενη δόση.

Ο υπουργός Γιάνης Βαρουφάκης, όμως, στην πρώτη του κιόλας επαφή με τον Γερούν Ντάισελμπλουμ κατέστησε σαφές ότι με την τρόικα δεν είχε σκοπό ούτε καν να μιλήσει. Το σοκ, ακόμα και για τον επικεφαλής του Eurogroup, ήταν τέτοιο, που έχασε την ψυχραιμία του και αποχώρησε κακήν κακώς.

Τα πράγματα για την αντιπολίτευση έγιναν πλέον απελπιστικά. Σαν να μην έφτανε αυτό, οι επαφές της κυβέρνησης με τους ανά την Ευρώπη αλλά και τις ΗΠΑ άρχισαν να αντιστρέφουν το κλίμα – τουλάχιστον σε επίπεδο δηλώσεων, γιατί οι διαπραγματεύσεις και πολύ περισσότερο οι αποφάσεις θέλουν χρόνο για να ξεκινήσουν και να καταλήξουν.

Ο «θεός» που θα έσωζε το καράβι της Ελλάδας από τη σύγκρουση με τα βράχια, ο μηχανισμός της κωλοτούμπας, δεν έλεγε να ενεργοποιηθεί. Αλλά επειδή και η κωλοτούμπα πλέον είχε θεοποιηθεί, ακόμα κι αν δεν υπήρχε, θα πρέπει να την ανακαλύψουμε.

Κάπως έτσι  φτάσαμε στη σημερινή (χθεσινή) μέρα που ο Γιάνης Βαρουφάκης μίλησε για το σχέδιο διαπραγμάτευσης, όπως το θέτει η ελληνική κυβέρνηση. «Μόνο που παρέλειψε να μιλήσει για κούρεμα χρέους», επιτέλους βρέθηκε μια κωλοτούμπα. Μπορεί να χαίρεται η αντιπολίτευση ότι δικαιώθηκε. Γέμισαν τα social media με τουίτ και στάτους περί κυβίστησης, χαριτωμενιές και εικαστικά δρώμενα.

Και μερικές ατάκες είναι πραγματικά έξυπνες, αλλά κρίμα που χαραμίζονται σε ένα ψεύτικο γεγονός. Γιατί ο Γιάνης αυτό που λέει τώρα το είχε πει και παλιότερα. «Το κούρεμα είναι απαραίτητο. Να πώς θα το διαπραγματευτούμε επιτρέποντάς τους, αν θέλουν, να το πουν κάτι... άλλο».

Γιατί βέβαια ένας σωστός υπουργός ξέρει να διαπραγματεύεται σε πραγματική βάση. Ξέρει να ελίσσεται χωρίς να κάνει κωλοτούμπες. Να μη θυσιάζει το σκοπό, που είναι το κούρεμα του χρέους, αλλά να δίνει τη δυνατότητα και στην άλλη πλευρά να το δεχθεί χωρίς να αναστατώσει όλα τα οικονομικά επιτελεία των χωρών της Ευρώπης.

Η πρόταση, λοιπόν, της διαπραγμάτευσης κουρεύει πράγματι το χρέος. Κουρεύει όλο το χρέος προς την ΕΚΤ άμεσα, με τη χρήση ομολόγων άπειρης διάρκειας (perpetuals), ενός μηχανισμού που χρησιμοποιεί η Αγγλία εδώ και 3 αιώνες. Επίσης κουρεύει μέχρι 67% τα διμερή δάνεια και τα δάνεια του EFSF με χρήση ομολόγων που αποπληρώνονται με ρήτρα ανάπτυξης, ενός μηχανισμού που μοιάζει με αυτόν που επέτρεψε στη Γερμανία να αναπτυχθεί μετά την καταστροφή του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.

Σαν άλλος Ζινεντίν Ζιντάν, με μια κίνηση roulette, ξεπερνάει το τεχνικό εμπόδιο και συνεχίζει στον αρχικό στόχο. Δεν είναι κωλοτούμπα, είναι ελιγμός.

Τα σχόλια έχουν κλείσει για αυτό το άρθρο

Σχόλια

loading..