Δε σου πάει

του Γιάννη Πάσχου

Πέρασαν κάμποσες μέρες από το μακελειό κι εσύ δεν αποχωρίζεσαι την κονκάρδα που γράφει «Je Suis Charlie». Εντάξει, αφού  έτσι το θέλεις, γιατί να σου το χαλάσω; Αλλά ρε φίλε, αλήθεια, est tu Charlie; Πανάθεμά σε, δε σου πάει η ιστορία  γιατί στο γήπεδο σ’ έχω δει να πετάς μπανάνες σε ποδοσφαιριστές της αντίπαλης ομάδας, να τους βρίζεις βρυκόλακες, πιθήκια  και σκατόμαυρους, σ’ έχω δει να απειλείς όποια κινέζα πουλά ανεμιστήρες και μυγοσκοτώστρες ότι θα της πετάξεις τα μάτια έξω αν την ξανά πετύχεις να τριγυρνά , ενώ  τα βράδια  φολιάζεις, έτσι για πλάκα, το σκυλί του γείτονα γιατί δεν σε αφήνει να ροχαλίσεις. Δεν σου πάει γιατί διπλοπαρκάρεις  με άνεση για το πρωινό σου εσπρέσο και στα τέτοια σου αν δυσκολεύεις την κυκλοφορία, δεν σου πάει γιατί με ευκολία γουστάρεις να περνάς γκαζωμένος τις διαβάσεις των πεζών κι ας ξεροσταλιάζει η γριούλα στο πεζοδρόμιο. Δεν σου πάει γιατί αν δεις ομοφυλόφιλο σε πιάνει ταραχή και ουρλιάζεις «άντε χάσου μωρή πούστρα» ή κρυφογελάς σαν αλεπού με  χωμένη την μούρη στα σκατά της καθημερινότητάς σου. Δεν σου πάει γιατί γλείφεις σα σκύλα  τον από πάνω και ξεσκίζεις  τον αποκάτω δίχως έλεος γιατί νομίζεις ότι είσαι μάγκας κι ωραίος και αλάνι και παίχτης. Δεν σου πάει γιατί ανοίγεις το σπέσιαλ scotch με μεγαλοπρέπεια λεβεντομαλάκα και από τα ρέστα που αφήνεις λες στο γκαρσόνι να δώσει και πέντε ευρώ στο άστεγο της γωνίας , αυτόν που πριν δέκα λεπτά  κλώτσησες γιατί μύριζε σαν ζώο. Δεν σου πάει γιατί από μέσα σου γουστάρεις πολύ μια σούβλα με άθεους, τσιγγάνους και μουσουλμάνους να σιγοψήνονται  στη φωτιά της φλογερής  βλακείας σου.  Δεν  σου πάει γιατί το σβέρκο σου έχει γίνει παχύ σαν του λύκου και δε γυρνά ούτε αριστερά, ούτε δεξιά, γιατί φοράς παρωπίδες και το μόνο που βλέπεις στον καθρέφτη σου είναι το επόμενο θύμα σου.  Δεν σου πάει γιατί εύχεσαι να δεις στο φράχτη του Έβρου χιλιάδες σώματα να τσιτσιρίζονται στα ηλεκτροφόρα σύρματα και στο Αιγαίο αγανακτείς όταν σώζουν τους ναυαγισμένους και εξαθλιωμένους που αναζητούν μια νέα πατρίδα, λίγη γη για να ζήσουν. Δεν σου πάει γιατί στέκεσαι σαν να κατάπιες λαμπάδα στις πρώτες σειρές κάθε Κυριακή στη λειτουργία, ενώ ξέρεις ότι ο διάβολος είναι μέσα σου και συ δεν θέλεις επ΄ ουδενί να τον αποχωριστείς.  Δεν σου πάει γιατί συνέχεια κοιτάς να κλέψεις κανένα τετραγωνικό μέτρο από το διπλανό χωράφι αν και δεν πρόκειται ποτέ να πατήσεις  στο χωριό. Δεν σου πάει γιατί δεν ξέρεις τη λέξη συγγνώμη και τη λέξη έλεος.

Je Suis Charlie; Δεν σου πάει ούτε σαν άλλοθι, γιατί έτσι την έχεις δει, το ξέρω, βρήκες άλλοθι για  τη βία και τη βάρβαρη εξουσία που ξεχειλίζει από μέσα σου. Άλλοθι γι αυτούς που  βίασες, κορόιδεψες, ξέχασες και δεν λυπήθηκες. Το χειρότερο όμως δεν είναι αυτό, το χειρότερο είναι ότι  καταφέρνεις να αποικοδομείς τα πάντα, να τα μολύνεις, να χώνεις τη μουράκλα σου παντού, να γίνεσαι ένα με αυτούς που μισείς  και τελικά να βγαίνεις στον αφρό,  κερδισμένος και πρώτος και μάγκας.

Δεν σου πάει γιατί εκτός από τον εαυτό σου όλοι οι άλλοι, ακόμη και τα παιδιά  και η γυναίκα σου είναι ύποπτοι, εν δυνάμει επικίνδυνοι, έτοιμοι να προδώσουν και να βάλουν τον εχθρό από την πίσω πόρτα του βασιλείου σου. Να σου φάνε τις γραβάτες, να διαλύσουν τα κοστουμάκια,  τα μάλλινα και την  προίκα σου, να κατουρήσουν τα δερμάτινα καθίσματα του αυτοκινήτου σου. Ο Roncin, αυτός που εμπνεύστηκε το «Je Suis Charlie» μετά το μακελειό, λέει ότι το «Je Suis Charlie» σημαίνει «δεν φοβάμαι» και συ φίλε φοβάσαι πολύ, πάρα πολύ. Πολύ περισσότερο από κάθε άλλον. Όχι αυτούς που σκότωσαν αλλά αυτούς που σκοτώθηκαν.

Φίλε, θέλω να είμαι εντάξει μαζί σου. Δεν θέλω να βγάλω  απ΄ έξω την ουρά μου. Έχω μια υποψία που με βασανίζει, μια υποψία φρικτή, ότι μπορεί κάπου να σου μοιάζω. Έχω μια υποψία ότι  είσαι κι εσύ  θύμα και αιχμάλωτος στην ίδια φυλακή μ’ εμένα.

ΣΣ:Το κείμενο αυτό δημοσιεύθηκε, με πολύ μικρές αλλαγές, χθές (20-1-2015) στον Ηπειρωτικό Αγώνα ( παραδοσιακή δημοκρατική  εφημερίδα της Ηπείρου, http://www.agon.gr/).