Ο μάγειρας που σιχαίνεται το δικό του φαγητό

Του Θάνου Τάκη

Ξανά τα ίδια, αυτός ο ψυχικά μισερός άνθρωπος. Ο Σόϊμπλε. Ξανά και ξανά, χαλασμένος δίσκος πικάπ, επαναλαμβάνει μονότονα και με οργίλο, ζοχαδιασμένο ύφος, όπου βρεθεί, ότι στην Ελλάδα η μόνη οδός είναι εκείνη της “λιτότητας”. Τώρα, μετά τις εκλογές, ίσως να ονειρεύεται και για πάντα. Σιχαίνομαι την αντίληψη του μονοδρόμου που μαεστρικά, τόσον καιρό, καλλιεργείται στη κοινωνία, κυρίως από τα συστημικά ΜΜΕ.

Και άλλα καλοθρεμμένα παπαγαλάκια πτηνοτροφείου, όχι ελευθέρας βοσκής, μεγαλωμένα με λάμπες επώασης σε πάντα προστατευόμενο περιβάλλον, τα ίδια λένε. Αυτή η ποντικομαμή ο Ντάισελμπλουμ, πρόεδρος μέγας του Eurogroup, ενός θεσμού που βάζω στοίχημα 95 στους 100 ευρωπαίους δεν γνωρίζει τι ακριβώς κάνει και γιατί πρέπει να πληρώνεται η μη-μου-άπτου δημοσιοϋπαλληλία του πολλές εκατοντάδες εκατομμύρια ετησίως. Από χρήματα των πολιτών φυσικά. Μετακινούνται τζαμπέ με άουντι άλφα-οκτώ και εφτάρες μπεμβέ των 800.000 ευρώ, ακριβώς σαν αυτή που θα παραδώσει ο αντιπρόεδρας Βαγγέλας (αν και δεν είμαι απόλυτα βέβαιος) μόλις με το καλό γκρεμοτσακιστοξεκουμπιστεί από το πολιτειακό σβέρκο μας, σιτίζονται gratis στα καλύτερα εστιατόρια – και δεν τρώνε τοστάκια –  κωλοκάθονται στα πολυτελέστερα ξενοδοχεία για τα άχρηστα και ανούσια συνέδρια και συμπόσιά τους και περιφέρουν το σαρκίο τους στις πολυτελέστατες εργασιακές Βερσαλίες των Βρυξελλών, σύγχρονο Παλάτι, όπου κανείς δεν γνωρίζει ποια ακριβώς είναι η δουλειά τους.

Σαν τον Πύργο του Κάφκα, ένα πράγμα. «Κάτι κάνει ο  Κλαμ» – «Τι κάνει;» – «Δεν ξέρω και δεν ρωτάω, αλλά είναι τόσο πολύ σημαντικός, που καλύτερα μην ρωτάς ούτε συ γιατί θα βρεις τον μπελά σου».

Σε εκείνα τα συνέδρια που μας μιλούν, κουνώντας μας εισαγγελικά και το γαμημένο τους δάκτυλο ότι πρέπει να ζούμε, εμείς τα εν ζωή και τα αγέννητα παιδιά μας, σε καθεστώς μόνιμης λιτότητας. Για το καλό μας, λένε, και κάτι πολυκαιρισμένες σφουγγαρίστρες δημοσίων ουρητηρίων, τύπου Μοσκοβισί, άλλος ένας χρυσοκάνθαρος του θολού συστήματος διαχείρισης ευρωενωσιακού χρήματος ο οποίος μας γνωρίζει, από τα παλάτια του, ότι «δεν είναι η λιτότητα που σκότωσε την Ελλάδα ή την ελληνική οικονομία». Αλλά δεν μας λέει τι την σκότωσε. Πολύ δε περισσότερο, με δεδομένο ότι ο ίδιος αναφέρει ότι είναι νεκρή, δεν μας ενημερώνει και για τον τρόπο ταφής της. Αφήνει το πτώμα αμανάτι, το πονηρό γαλλόπουλο. Να το θάψουμε εμείς, οι εξ αίματος συγγενείς, εμείς ν’ανοίξουμε τον λάκο.

Μα το χειρότερο όλων είναι ότι μαζί τους, εγχώρια γεννηθέντα παπαγαλάκια αναμασούν τα δικά τους εμέσματα, κουνώντας συνεχώς επιδοκιμαστικά και υποτακτικά το κεφάλι, όπως το σκυλάκι με τον αρθρωτό σβέρκο που κολλά ο χιουμορίστας στο ταμπλό του αυτοκινήτου του. Μπορεί και πίσω, αν θέλει να ενημέρωσει όλους τους κυκλοφοριακούς γείτονες για το χιούμορ του.

Απλά πράγματα.
Λιτότητα θέλουν μόνο εκείνοι οι οποίοι δεν την ζουν.
Και δεν περνά από το μυαλό τους ότι θα τη ζήσουν.

Αλλά ένα αρχιπαρτάλι βουλευτής  που έβαλε άκοπα και ανερυθρίαστα την υπογραφή του και θεωρεί λογικό ότι ένας νέος άνθρωπος μπορεί να ζει με καθαρό μηνιάτικο 360 ευρώ το μήνα, να κόψει την πρόσβαση στους πολίτες σε υπηρεσίες υγείας, να επιβάλλει φόρα παρτίδα φόρους ακόμη και σε μακροχρόνια άνεργους και τόσα άλλα, με ηλιθιότητες του στυλ, τόσα έχουμε, τι να κάνουμε, ας μας απαντήσει γιατί δεν το κλείνει το ρημάδι το Μέγαρο Μουσικής Αθηνών το οποίο συσσώρευσε χρέη 450 εκατομμύρια ευρώ(!) όλα στις πλάτες σας και στις πλάτες μου πλέον, για να γλυκάνουμε το τερτίπι του Λαμπράκη. Γιατί δεν χρέωσε ούτε με ένα ευρουλάκι τις τζάμπα συχνότητες στα τηλεοπτικά κανάλια. Ποτέ! Ούτε ένα ευρώ! Διότι εδώ χάνεται μια γενιά που δεν έζησε και δεν θα ζήσει όπως οι γονείς της. Και ακόμη χειρότερο: χάνεται μια γενιά που δεν θα ζήσει γιατί δεν θα γεννηθεί.

Αυτά να έχεις υπόψη σου κυβερνητικέ βουλευτή κάθε αποχρώσεως όταν τείνεις το ξερό σου να λάβεις χειραψία, φορώντας το αποκρουστικό καλοπροβαρισμένο, ψεύτικο χαμόγελο της ασυλίας σου.

Υπήρξες δολοφόνος ονείρων και αγέννητων παιδιών.

Μη μας μιλάς λοιπόν, εσύ και οι άλλοι που ψηφίσατε μνημόνια που δεν διαβάσατε καν, για λιτότητα.
Να την ζήσεις εσύ πρώτος, πριν την συστήσεις στους άλλους.
Φάε εσύ το φαγητό που μαγειρεύεις για τους άλλους, εξυπνάκια.

Αλλά βλέπω δεν το πιάνεις το κουτάλι.

Αν και ορισμένοι σας, δεν το αφήνετε.

Για άλλου τύπου μάσα…