Λόγοι

του Γιάννη Μακριδάκη

Υπάρχουν δυο λόγοι για να ψηφίσω Σύριζα. Ο ένας για να πάρουν πόδι οι ακροδεξιοί και ο άλλος για να δώσω μια ευκαιρία στην λεγόμενη αριστερά να διαχειριστεί τις υποθέσεις μας.

Υπάρχουν τέσσερις λόγοι για να μην ψηφίσω Σύριζα:

Πρώτος η υποκρισία. Ο Τσακαλώτος και ο Σταθάκης που έχουν επενδύσεις στις πολυεθνικές του θανάτου. Ο Φίλης που λογοκρίνει άρθρα στην Αυγή. Ο Αρβανίτης που κάνει φιλικές κουβέντες στο μικρόφωνο του σταθμού με αμόρφωτα τσουτσεκάκια του δήθεν καλλιτεχνικού. Χίλια δυο άλλα παρόμοια και άλλοι τέτοιοι που δεν είναι δυνατόν να απαριθμήσω εδώ.

Δεύτερος η ανεπάρκεια. Των υποψηφίων βουλευτών. Γνωρίζω πολύ καλά όλους όσους κατεβαίνουν στην περιφέρειά μου, γνωρίζω και πολλούς ακόμη από την Αθήνα. Μία ή δύο είναι οι περιπτώσεις που έχουν μόρφωση ουσιαστική και κάποιο βάθος σκέψης.

Τρίτος η αναξιοπρέπεια. Οι σαλταδόροι πολιτευτές, όχι μόνο τώρα αλλά και το 2012.

Τέταρτος η επίσημη παραδοχή του προφίλ του κόμματος. Η σημειολογία που εκφράζει ο επικεφαλής του Επικρατείας, ως μίας περασμένης γενιάς άνθρωπος που δεν μπορεί να εμπνεύσει την αλλαγή πορείας όσο και αν αμφισβητεί επιστημονικά το ήδη υπάρχον καθεστώς, ότι μέχρι εκεί φθάνει δηλαδή η ικανότητα και η πρόθεση του κόμματος, ότι τους ανθρώπους, οι οποίοι έχουν ήδη πάει παρακάτω την σκέψη και την ζωή τους και έχουν ήδη μπει στην μετακαταναλωτική εποχή της ανθρωπότητας δεν τους θέλει μαζί της αυτή η Αριστερά, όχι λόγω άγνοιας διότι το γνωρίζει πολύ καλά πως υπάρχουν και μάλιστα σε μεγάλο αριθμό, ύστερα από τόσα εγχειρήματα, κοινότητες, φεστιβάλ, φόρουμ, άρθρα, διαλέξεις κλπ αλλά επειδή δεν ενδιαφέρεται για τέτοια και για τέτοιους, τους σνομπάρει, τους πολεμάει κιόλας διότι δεν μπορεί να τους καπελώσει και εν τέλει προτιμά να κολακεύει μάζες και να βαυκαλίζεται ότι αυτοί δεν υπάρχουν.