Αυτοί που ψηφίζουν

της Νάντιας Κατσαρού

Υπάρχουν άνθρωποι, καταστάσεις και γεγονότα που πάνε κι έρχονται στη ζωή μας και μας σημαδεύουν. Για μένα, σημάδι βαθύ είναι οι άνθρωποι που ψηφίζουν αλλά δεν αλλάζουν. Σ’ αυτές τις εκλογές, που υποτίθεται έχουν έρθει τα πάνω κάτω, που φάνηκε όλη η σαπίλα του συστήματος, που βγήκε στην επιφάνεια όλη η κουκουλωμένη αρρώστια του καπιταλισμού που επιμελώς μας έκρυβαν, τώρα που ο κρυφοφασισμός τους ξεμπροστιάζεται καθώς προσπαθεί να μολύνει τα πάντα, τώρα που αυτή η ασυγκράτητη εξάπλωση της αθλιότητας, είναι έτοιμη να διαλύσει τα πάντα, προκαλώντας μας να ανακαλύψουμε το καινούργιο, το αμόλυντο και το αδιάβρωτο, τώρα που έπρεπε να αλλάξουμε κι εμείς, άρχισε να ξεπετάγεται αυτός ο χαρακτήρας που μόνο σε Έλληνα τον συναντάς, αυτή η σταθερή κι αμετακίνητη ασυναρτησία, η άμεσα συνδεδεμένη μ’ αυτό το άτιμο το ελληνικό DNA που άμα έχει καμία σχέση με αυτούς που θεωρούμε προγόνους μας, θα κάτσω να με χέσεις.

Σ’ αυτήν την προεκλογική περίοδο, έχω συναντήσει όλες τις περιπτώσεις που αποδεικνύουν ότι ζούμε στη χώρα που ανακάλυψε το σουρεαλισμό κι εσύ λέγε ό, τι θέλεις. Για παράδειγμα έρχεται ο άλλος και λέει να μην ανησυχείς για τίποτα. Σε λίγες μέρες θα αλλάξουν τα πάντα. Φαντάζομαι πως έχει ήδη κάνει τις επαφές του με αυτούς που είναι έτοιμοι να πάρουν την κατάσταση στα χέρια τους, έχει ήδη κλείσει τις συμφωνίες του, εξασφάλισε το μέλλον των παιδιών του και με κάποιον τρόπο, κάποιος τον διαβεβαίωσε ότι θα γυρίσουμε στις παλιές καλές εποχές ασυδοσίας. Θα έρθει ο ΣΥΡΙΖΑ, με τον οποίο ίσως μέχρι χτες γελούσαν, και θα τα δώσει όλα σ’ αυτόν τον ασυγκράτητο λαό. Με ένα μαγικό τρόπο λοιπόν, με το πάτημα ενός κουμπιού, η κόλαση στην οποία ζούμε, θα γίνει παράδεισος. Τα καζάνια μέσα στα οποία βράζουμε θα γίνουν ρυάκια με γάργαρο νερό που μέσα τους θα πλατσουρίζουν βατραχάκια, πηδώντας χαρωπά από νούφαρο σε νούφαρο. Παράλληλα θα κυκλοφορούν ουρί που εξουδετερώνουν τα ούρα με τα οποία μας έχουν λούσει οι σαμαροβενιζέλοι και το σινάφι τους.

Μαζί μ’ αυτούς έρχονται κι άλλοι, οι οποίοι ζουν στην ίδια χώρα, αλλά τα βλέπουν αλλιώς. Αυτοί είναι πιο μερακλήδες (πονηρό κλείσιμο ματιού). Αυτοί τα συγκεκριμένα ούρα τα βλέπουν ως χρυσή βροχή (ξανακλείσιμο ματιού και ταυτόχρονα στράβωμα στόματος). Αυτοί λοιπόν ηδονίζονται όταν τρώνε τα ούρα στη μάπα και θέλουν κι άλλο. Πιστεύουν ότι αυτά τα ούρα είναι η σωτηρία τους. Ότι αν κάτι συμβεί και διακοπεί αυτή η διαδικασία (εκλογή ΣΥΡΙΖΑ ντε) έρχεται η καταστροφή. Έχω ακούσει με τα ίδια μου τα αυτιά από ανθρώπους που πιστεύουν και ανησυχούν πραγματικά (όχι, δεν ήταν υπερήλικες, όπως κάποιοι ίσως θα πίστευαν) ότι η Ελλάδα κινδυνεύει να χάσει το πολύτιμο ευρώ, το νόμισμα της σωτηρίας μας, και οι άνθρωποι να χάσουν τις δουλειές τους. Ναι, άνθρωποι σαν αυτόν το χάχα στη διαφήμιση που χασομεράει πάνω από το φωτοτυπικό επειδή κάνει ηλίθιες σκέψεις περί ψήφου για να χτίσει (ξέρεις, παραπήγματα επί παραπηγμάτων) ζουν ανάμεσά μας. Πιστεύουν ότι δεν έχουμε εξευτελιστεί αρκετά, ότι δεν έχουμε πιάσει πάτο, ότι είμαστε σε πορεία ανάπτυξης που δεν πρέπει να διακοπεί. Εντάξει, δε θα κατακρίνω κανέναν για τα βίτσια του, αλλά δεν είμαι ουρολάγνα κι από την άλλη αυτά τα σεξουαλικά παιχνίδια τα κάνει κανείς στα ιδιαίτερα κι όχι σε δημόσιο χώρο και μάλιστα με αναγκαστική συμμετοχή των άλλων.

Όλοι αυτοί δεν εμφανίστηκαν τώρα. Πάντα υπήρχαν και πάντα ψήφιζαν (αυτό φαίνεται κι από την κατάντια μας) αλλά σε προεκλογικές περιόδους είναι που εκδηλώνονται και προκαλούν τον τρόμο. Πάνε κι έρχονται λοιπόν αυτοί οι άνθρωποι και σημαδεύουν τις ζωές μας. Κι ο μπόγιας δε λέει να έρθει και να τους μαζέψει. Κι αυτοί συνεχίζουν να λειτουργούν με τον ίδιο τρόπο, συνεχίζουν να ψηφίζουν και τις ζωές μας να ορίζουν.

Αν δεν αλλάξει η νοοτροπία μας, αν δεν αλλάξει ο τρόπος που σκεφτόμαστε, ο τρόπος που δρούμε και, τελικά, ο τρόπος και τα κριτήρια με τα οποία ψηφίζουμε, όταν θα πάψει η ψήφος να είναι καθοδηγούμενη από το φόβο ή από την επιθυμία να πάρουμε το αίμα μας πίσω, όταν θα καταλάβουμε πως εμείς είμαστε υπεύθυνοι, όχι μόνο για το ποιοι, αλλά και για το πώς μας κυβερνούν, όταν τελικά θα γίνουμε πολίτες, τότε θα έχει νόημα η ψήφος μας. Τότε μόνο θα υπάρξει θετικό (και πραγματικό) αποτέλεσμα και στη ζωή μας.