Κλειστό λόγω πένθους

του Άρη Δαβαράκη

Άλλοι φίλοι μου είπαν πως η αντίδρασή μου στο μακελειό των τζιχαντιστών  και την εν ψυχρώ δολοφονία 12 ανθρώπων στην επίθεση που έγινε στο Παρίσι στα γραφεία της “ Charlie Hebdo” είναι υπερβολική.  Άλλοι μου είπαν πως με καταλαβαίνουν. Το γεγονός είναι πως η σφαγή επέδρασε πάνω μου σαν να είχε συμβεί στα γραφεία του ThePressProject, της «Καθημερινής», του Tvxs, του Protagon, του in.gr, της «Αυγής» ή της «Εστίας». Ταράχτηκα πολύ βαθειά μέσα μου. Είμαι γεννημένος σε μια πόλη μουσουλμανική που έχει το δεύτερο τη τάξει πατριαρχείο της Ορθοδοξίας, εκατοντάδες Χριστιανικές εκκλησίες και αμέτρητα τζαμιά. Κάθε πρωϊ άκουγα μέσα στον ύπνο μου πριν ξυπνήσω για το σχολείο την φωνή του μουεζίνη – το τραγούδι του στον θεό του και την ανατολή του ήλιου για άλλη μια μέρα.

Έχω μάθει να λέω «Αλλάχ ου άκμπαρ» στους Αιγυπτίους εννοώντας «ο Θεός είναι μεγάλος»  και ν’  ακούω απ’ αυτούς με αραβική προφορά φράσεις όπως «Η Παναγιά μαζί σου» ή «βοήθειά σου ο Αϊ-Γιώργης».  Και, συγχρόνως, έχω ζήσει αρκετά στο Παρίσι – και στα φοιτητικά μου χρόνια αλλά και μετά, καθώς ένας από τους πιο καλούς μου φίλους ζούσε εκεί για 25 χρόνια και πήγαινα εύκολα, με ένα απλό εισιτήριο.Ονόματα σαν του Wolinski, είναι μυθικά για μένα και την γενιά μου – αλλά και ο Charb, ο Cabu, και ο Tignous μου είναι οικείοι και αγαπητοί μέσω της δουλειάς τους.

Και οι «άγνωστοι» δολοφονημένοι όμως, αστυνομικοί, δημοσιογράφοι, όλοι, είναι πια για μένα πραγματικοί  ήρωες, θύματα ενός πολέμου που μαίνεται ερήμην όλων μας. Η Γαλλία βομβαρδίζει και παρεμβαίνει στην Αφρική και ποιος πληρώνει με την ζωή του ένα σκίτσο του Μωάμεθ; Όχι οι Γάλλοι στρατηγοί βέβαια, ούτε αυτοί που βρίσκονται στα κέντρα των αποφάσεων.

Διαλέξαμε από 5 Αθηναϊκές εφημερίδες κείμενα ρεπορταζιακά για το μακελειό. Ανεβάζουμε μόνο αυτά. Σαν ένδειξη πένθους και συμπαράστασης.Κλειστό toportal.gr λοιπόν σήμερα Πέμπτη. Λόγω Πένθους.

Τα σχόλια έχουν κλείσει για αυτό το άρθρο

Σχόλια

  • 1 Ο/Η Ξενοφων Ισαρης έγραψε: (πριν 2 έτη)

    Παντως αν η χώρα μου, έκανε ή συμμετείχε σε στρατιωτικες επίχειρήσεις και εισβολές σε μουσουλμανικά κράτη βυθίζοντας τα το ενα μετά το άλλο στο χάος και την απόγνωση, μαζί με το θανατο χιλιάδων αθώων, ονομάζοντας το μαλιστα όλο αυτό "Αραβική Άνοιξη" εγω αν ήμουν επαγγελματίας σκιτσογράφος δεν θα σατίριζα και το Θεό τους. Καλό το χιούμορ σαν εργαλείο να ξεπεράσουμε όλοι τους φανατισμούς μας και όχι μόνον τους θρησκευτικους. Ομως υπο τις υφιστάμενες συνθήκες εδώ και 15 χρόνια στον αραβικό κόσμο, πόσο εύκολα μπορει αυτό το χιούμορ να μην εκκληφθεί σαν αστείο αλλά αντιθετα σαν επιπλεον κοροιδία και πρόκληση;

  • 2 Ο/Η Ανώνυμος έγραψε: (πριν 2 έτη)

    Αγαπητέ Δαβαράκη,
    Ένα καλάσνικοφ να σκοτώνει το "Charlie", είναι ιεροσυλία. Το "Charlie" δεν μπορεί παρά να πεθάνει στα γέλια:
    http://apotopoto.blogspot.gr/2015/01/bal-tragique-charlie-12-morts.html
    Με εκτίμηση,
    apotopoto

loading..