Το τέλος του υπαρκτού καταναλωτισμού

του Γιάννη Μακριδάκη

Αυτό ακριβώς ζει η Ελλάδα την τρέχουσα ιστορική περίοδο. Ακολουθεί βεβαίως όλος ο δυτικός κόσμος, όλες οι επί χρόνια διαμορφούμενες καταναλωτικές κοινωνίες και κράτη.

Κάθε καθεστώς που παραπαίει, πόσω μάλλον ο υπαρκτός καταναλωτισμός μετατρέπεται σε τυραννικό για ολοένα και ευρύτερες ομάδες πληθυσμού των ανθρώπων που το ενσαρκώνουν.

Η ανθρωπότητα των καταναλωτών αποπροσανατολισμένη εντελώς λόγω της αντιστροφής των όρων και των αξιών επί των οποίων πορεύεται στην καθημερινή της ύβρη, είναι καταδικασμένη να βιώσει τις συνέπειες των πράξεών της πλέον.

Κι έχουμε απομείνει κάποιοι να απορούμε ακόμη ειλικρινά πού πήγε τόση γνώση, τόσος πολιτισμός και τόση επιστημοσύνη. Πώς μπορεί να πορεύεται έτσι αυτό το ον το τέλειο. Από τη μια να μελετά το Χάος και να γνωρίζει με τεκμηρίωση απόλυτη ότι κάθε του κίνηση, ακόμη και ανεπαίσθητη, η οποία εκβιάζει τους ρυθμούς της φυσικής ανάπτυξης, διαταράσσει το σύμπαν και επιφέρει συνέπειες πολλαπλάσιες απ’ αυτού και από την άλλη να την αγνοεί όλην αυτή τη γνώση και να αυτοκαταστρέφεται.

Αυτό που με θλίβει όμως, και το νιώθω κάθε σούρουπο στην βόλτα μου, όταν από τα γύρω δέντρα φτεροκοπούν και φεύγουν τα πουλιά τρομαγμένα από τα βήματά μου, είναι ότι καταστρέφει όλα τα άλλα πλάσματα πριν απ’ αυτόν. Τα πλάσματα της φύσης, που είναι όχι μόνο αθώα της ύβρης του της υπέρτατης αλλά και που βιώνουν την ζωή με τρόπο, τον οποίον θα έπρεπε αυτός να διδαχθεί.

Τα σχόλια έχουν κλείσει για αυτό το άρθρο

Σχόλια

  • 1 Ο/Η Μαλάμω Στεργίου έγραψε: (πριν 2 έτη)

    Εκλογίκευση. Συνεχής και μόνιμη εκλογίκευση για όλα τα φαινόμενα της πολιτικής, κοινωνικής και ιδιωτικής ζωής. Τεράστια συναισθηματική φτώχεια. Η "λογική" που εκπηγάζει από τα συναισθήματα αγάπης και εναρμόνισης είναι μάλλον άγνωστη στον καταστροφέα άνθρωπο. Ο άνθρωπος που έχει βάλει σε κουτάκια την νόηση, το πνεύμα, την ψυχή, το σώμα και έχει πετάξει μερικά από αυτά στον υπόνομο των mall ίσως ήρθε η ώρα να τα μαζέψει πίσω, να φτιάξει το προσωπικό του παζλ και στη συνέχεια/συγχρόνως να το παζλάρει στην ρευστή σφαίρα της ζωής μαζί με τους συνανθρώπους και την υπόλοιπη φύση. Ουτοπία είναι αυτό που ζούμε τώρα. Η πραγματικότητα στον χώρο και τον χρόνο είναι η συμφωνία ευζωίας με τον εαυτό και ο,τι μας περιβάλλει.

loading..