Να αναστατώσουμε τις ζωές μας…

του Παντελή Σιβρή

Που λες …εδώ και πολλά χρόνια τα Χριστούγεννα για μένα είναι μια εποχή που θέλω να τη σπρώξω και να φύγει όσο γίνεται πιο γρήγορα. Στην πραγματικότητα ποτέ δεν άντεχα την υποκρισία της. Μήπως δεν με συγκινεί το μήνυμα χαράς και ανθρωπιάς των ημερών ; Κάτι σε Ebenezer Scrooge ; Τσιγκούνης σε αισθήματα ; Όχι το αντίθετο ακριβώς, είμαι χαλβάς όπως λέει μια φίλη μου, αγαπάω και σκέφτομαι ακόμα και ανθρώπους που μου έχουν κάνει κακό, ακόμα και αυτούς που ίσως θα τους άξιζε να τους αγνοώ …Όμως αυτή η διάχυτη έκλυση κακίας όλο το χρόνο δεν συμψηφίζεται με ένα ετήσιο show λαμπάκι γιρλάντα δέντρο γλυκόξινες τυπικές ευχές και φιλανθρωπίες. Η περίφημη μελαγχολία των Χριστουγέννων έχει τη ρίζα της στο ψέμα. Ένα ψέμα υπερπαραγωγή, έλα να παίξουμε το ρόλο του καλού μέχρι να φύγουν οι γιορτές και να πέσουν οι μάσκες …τόσο όσο. Έχω κάνει δεκάδες μουσικά ραδιοφωνικά τηλεοπτικά και άλλα Χριστουγεννιάτικα αφιερώματα και όλα μου άφησαν μια γεύση πικρή και αφόρητη βαρεμάρα …

Φέτος όμως ξαφνικά είναι αλλιώς. Το παρόν φαίνεται στα μάτια μου μαγικό τραγικό και υπέροχο μαζί. Ένας αέρας παγωμένος σαν από ταινία επιστημονικής φαντασίας - με Χριστουγεννιάτικο background - φυσάει πάνω απ’ τα κεφάλια μας και προκαλεί ανατριχίλα, το έργο ‘’σωτηρία της χώρας μέσα απ’ την καταστροφή της‘’ βουλιάζει γρήγορα μέσα στα λασπόνερα από τις δυνατές βροχές του φετινού χειμώνα. Κοιτάω τον ουρανό της Αθήνας ακουμπισμένος στα κάγκελα του Ζάππειου, πυκνά γκριζόμαυρα σύννεφα μαζεμένα πάνω απ’ το Μέγαρο Μαξίμου και δυνατές αστραπές και κεραυνοί κάνουν τη νύχτα μέρα, στη λάμψη τους εμφανίζονται φευγαλέα οι ανατριχιαστικά έντρομες φάτσες του Σαμαρά και του Βενιζέλου με τον πανικό της κακίας στα μάτια τους και από πίσω σαν κινηματογραφικό τρέϊλερ προβάλουν ανακατωμένες οι υπόλοιπες φιγούρες του θρίλερ. Η Βούλτεψη, ο Άδωνις, ο Χαϊκάλης, ο Αποστολόπουλος, ο Ψαριανός, ο Λυκούδης, ο Καμμένος, ο κυρ Φώτης κι’ ο Σταύρος Δήμας, ίντριγκες, εκατομμύρια, μηνύσεις, υπόγειες συμφωνίες, δραματικά διαγγέλματα, εκβιασμοί, δελεαστικές προσφορές, σαχλαμάρες, κρετίνοι δημοσιογράφοι η σάρα η μάρα και το κακό συναπάντημα, όλα μαζί ανακατεμένα σαν αηδιαστικός παχύρευστος χυλός, με φόντο την στολισμένη Χριστουγεννιάτικη Αθήνα. Σαν το στίχο του Σαββόπουλου «Ολαρία-ολαρά, γύρω γύρω τα παιδιά, ο μαρκήσιος Ντε Σαντ μ’ ένα χίπη, ο φονιάς με το θύμα αγκαλιά, ο γραμματέας μαζί με τον αλήτη κι η παρθένα με τον σατανά»

Και χαμηλά κάτω απ’ τα σύννεφα ένα μικρό κόκκινο αεροπλανάκι με πολύχρωμα λαμπιόνια και γιρλάντες σέρνει μια τεράστια φωτεινή επιγραφή : «WE WISH YOU A MERRY TSIPRAS WE WISH YOU A MERRY TSIPRAS AND A (FUCKING) HAPPY NEW YEAR» …ενώ το ομώνυμο τραγουδάκι ακούγεται απ’ τα μεγάφωνα διασκευασμένο για τις ανάγκες της πρώτης Χριστουγεννιάτικης προεκλογικής περιόδου μετά την μεταπολίτευση του ’74 …Σαν να βλέπω όραμα …

Τρόμαξες ; Εγώ πάλι όχι. Σου ήρθανε τα πάνω κάτω; Εμένα η καλύτερη μου. Κρυώνεις ; Πιές ένα ρακόμελο να ζεσταθείς. Δεν έχω ξαναζήσει τέτοια ανατρεπτικά εκτυφλωτικά Χριστούγεννα με suspense. Οι μάσκες πέφτουν και οι φάτσες αποκαλύπτονται αμακιγιάριστες. Τώρα πια ότι αξίζει να μείνει στη ζωή μας θα στερεωθεί και τα σκουπίδια θα τα πάρει το ρέμα. Μάνα μου δεν είναι ψέμα. Ξαφνικά όλα αυτά που αντιπαθούσα, τα στολίδια και το γιορτινό concept μου φαίνονται ουσιαστικά, υπέροχα μαγικά, έσπασε ο πάγος της βαρεμάρας και της υποκρισίας. Επιτέλους «η χώρα θα μπει σε περιπέτεια» γιατί εμένα μ’ αρέσουν οι περιπέτειες, είμαι τύπος περιπετειώδης, επιτέλους θα κινδυνέψει η ‘’ανάπτυξη ’’ θα πάρει τον πούλο το success story και το γαμημένο το πρωτογενές πλεόνασμα. Επιτέλους ήρθε η στιγμή να αναστατώσουμε τις ζωές μας.Τι αξίζει άλλωστε η ζωή χωρίς αναστάτωση ; Πότε προχώρησε μπροστά ο κόσμος χωρίς αναστάτωση ; Πότε το παλιό έδωσε τη θέση του στο καινούργιο ήρεμα γλυκά και χωρίς να σπάσουν αυγά χωρίς να γκρεμιστούν κάστρα ;

Αν λοιπόν όλα γίνουν σωστά θα ζήσουμε μεγάλες στιγμές που εύχομαι να εξελιχθούν όπως έλεγε στη δική του προφητεία ο Άρης Δαβαράκης. Τώρα βέβαια θα πουν οι νοικοκυραίοι πως είμαστε σίγουροι ότι ο Τσίπρας και ‘’Ο ΣΎΡΙΖΑΣ‘’ θα κάνουν αυτά που πρέπει για να πάμε μπροστά ; Εμ, εδώ σε θέλω κάβουρα να περπατάς στα κάρβουνα. Απλά για πρώτη φορά ΔΕΝ είστε σίγουροι. Surprise party … δεν ξέρεις τι θα σου συμβεί. Όμως για πρώτη φορά θα είναι κάτι άλλο καινούργιο, αφού εκείνο το παλιό το παστόψαρο βρώμισε και γέμισε σκουλήκια , αυτό το άλλο δεν κρατιέται πια και κάντε χώρο να περάσει γιατί ήρθε η ώρα του. Φαίνεται πως βαρέθηκε μέχρι αηδίας τα άοσμα και άγευστα Χριστούγεννα κι’ ο Πανάγαθος, συνωμότησε με το Σατανά και σκέφτηκαν : τι να κάνουμε στους Έλληνες για να ξεβολευτούν ; Μα φυσικά Χριστούγεννα αναστατωμένα.

Κι’ ο έρωτας ; Πώς να αισθάνεται στην ανασφάλεια και στην αναστάτωση ; Μα βρίσκεται στο στοιχείο του αφού έρωτας σημαίνει αναστάτωση. Γυρνάω μέσα στην έκπληκτη αναστατωμένη και θαυμάσια γιορτινή Αθήνα μ’ ένα μπουκάλι τσίπουρο στο χέρι και βρίσκω πως είναι και πολύ πιο ερωτική. Κόβω ένα κλαράκι γκύ πασπαλισμένο με χρυσόσκονη και το αφήνω στον δυνατό χειμωνιάτικο αέρα να στο φέρει εκεί που είσαι …

Δεν θέλω συμβιβασμό και συναίνεση. Θέλω να σου αναστατώσω τη ζωή. Θέλω να μου αναστατώσεις τη ζωή. Θέλω να αναστατώσουμε τις ζωές μας …Μόνο έτσι αξίζει. Μ’ ένα φιλί … Εκεί … στο στέλνω να σε βρει … και μια ευχή: Have yourself a merry little christmas…

Και φυσικά δυό τραγούδια … Χρόνια πολλά να έχουμε !!!!!!

Frank Sinatra : have yourself a merry little Christmas…

Have yourself a merry little Christmas
Let your heart be light
From now on, our troubles will be out of sight

Have yourself a merry little Christmas
Make the yule-tide gay
From now on, our troubles will be miles away

Here we are as in olden days
Happy golden days of yore
Faithful friends who are dear to us
Gather near to us once more

Through the years we all will be together
If the fates allow
Hang a shining star upon the highest bough
And have yourself a merry little Christmas now

 

Διονύσης Σαββόπουλος : Ολαρία ολαρά

Ολαρί α, ο λα ρά, χιόνι πέφτει από ψηλά
χιόνι πέφτει και σκεπάζει την αυλή μας, το μυαλό μου φτερουγίζει μακριά
χιόνι πέφτει και σκεπάζει τη σκεπή μας και το άρρωστο σκυλί μας ξεψυχά

Ολαρία ολαρά, μαύρο τύμπανο χτυπά
τα παιδιά που αγαπούν τα στρατιωτάκια, τ’ αλογάκια και τα ξύλινα σπαθιά
βρικολάκιασαν σε τούτα τα στιχάκια, έλα μέσα και μίλα πιο σιγά

Ολαρία ολαρά, δάγκωσε με πιο βαθιά
Αχ, ο Όλιβερ Τουίστ χαμογελάει και ο Χίτλερ του χαϊδεύει τα μαλλιά
διαμαντένιο δαχτυλίδι του φοράει και πετούν αγκαλιασμένοι μακριά

Ολαρία ολαρά, με σουραύλια και βιολιά
θα βρεθούμε όλοι μαζί στο πανηγύρι, θα ‘ναι όλη η παλιά μας συντροφιά
και θα πιούμε από το ίδιο το ποτήρι και την πιο πικρή γουλιά

Ολαρία ολαρά, γύρω γύρω τα παιδιά
ο μαρκήσιος Ντε Σαντ μ’ ένα χίπη, ο φονιάς με το θύμα αγκαλιά
ο γραμματέας μαζί με τον αλήτη κι η παρθένα με τον σατανά

Όλα είναι μακρινά κι ευτυχισμένα
και το χιόνι πέφτει από ψηλά
τα ζευγάρια στροβιλίζονται πιο πέρα
κι η κοπέλα μου αστράφτει από χαρά.

Τα σχόλια έχουν κλείσει για αυτό το άρθρο

Σχόλια

  • 1 Ο/Η Manolis Polentas έγραψε: (πριν 2 έτη)

    Χρόνια πολλά, Παντελή!!! Υγεία και δύναμη να μας γράφεις ωραία κείμενα όπως το παραπάνω!!!

loading..