Ύστατη ώρα

του Γιάννη Μακριδάκη

Ο βόρβορος αναταράσσεται λόγω του ότι οι δυσώδεις πολιτικοί εκπρόσωποι των καταναλωτών προσπαθούν απεγνωσμένα να διασώσουν τα τομάρια τους την ύστατη ώρα της πολιτικής τους υπόστασης.

Θα είναι ακόμη πιο δυσώδεις και θλιβεροί όταν καταφθάσει, οσονούπω, για τον καθένα και η ύστατη ώρα της φυσικής του υπόστασης, την οποίαν προφανώς και απολύτως εμφανώς έχουν εδώ και χρόνια λησμονήσει, κοιτάζοντας αφ' υψηλού την ζωή, τον άνθρωπο και όλα τα άλλα πλάσματα, ως κλασσικοί αμόρφωτοι και υπέρμετρα ανόητοι, θεωρούντες εαυτούς σπουδαίους και υπεράνω όλων επειδή κατέχουν δήθεν δύναμη εκ θέσεως πολιτικής ή συσσώρευσης κουπονιών χρηματικών.

Παρακολουθούμε, αυτόν τον καιρό της πλήρους κατάρρευσης των πάντων, τον επίσημο και δημόσιο εξευτελισμό τού ούτως ή άλλως ευτελούς εξ ορισμού αξιακού συστήματος, το οποίο συμπαρασύρει μαζί του κάθε μικρόνου ανθρωπάκι- πολιτικάντη καταναλωτή του συρμού που το ενσαρκώνει.

Αναμείνατε εξελίξεις και άλλες πολύ σύντομα. Μόνον ο θάνατος αλλάζει τις γενιές των ανθρώπων και τις ιστορικές περιόδους της ανθρωπότητας επί της γης.

Νομοτελειακά, όποιος ασχολείται καθημερινά με το χρήμα, όποιος άλλη μέριμνα δεν ασκεί παρά μονάχα σπαταλάει ενέργεια για να το αποκτήσει, να το συσσωρεύσει, να το κυκλοφορήσει, να το κρύψει από λογαριασμό σε λογαριασμό και από τράπεζα σε τράπεζα, να εξαγοράσει συνειδήσεις και ανθρώπους ως εμπορεύματα, να εξαγοραστεί, όποιος το προσκυνάει και το σκέφτεται ολημερίς σαν θεό και όχι σαν εργαλείο, πεθαίνει πλήρης τρόμου, λόγω του ότι έχει χάσει ήδη τη ζωή απασχολούμενος με τόσα άλλα ανούσια και τοξικά πλην αυτής, έχει δε θρέψει και ποτίσει εαυτόν με τόσα απορρίμματα υλικά,  νοητικά και συναισθηματικά αγορασμένα με το ίδιο αυτό το χρήμα, ώστε δεν το πιστεύει το ξαφνικό άγγελμα πως η ζωή του, η δική του μοναδική ζωή και ύπαρξη τελείωσε, τέρμα, πάπαλα, ούτε τα κουπόνια, με οποία τόσα χρόνια έπαιζε, τον σώζουν πια, ούτε οι θέσεις εξουσίας επί της ζωής των άλλων ανθρώπων και πλασμάτων καθιστούν αθάνατο και άτρωτο το σάπιο του σαρκίο καθώς και το αρρωστημένο και κενό, παρ' όλες τις σπουδές σε ανώτατα ιδρύματα των αγορών κρανίο του, το μόνο που ίσως μπορεί να πιστέψει την ύστατή του ώρα πια, αναξιοπρεπής και θλιβερός επαίτης της ζωής ως έχει καταντήσει, είναι ότι τόσα χρόνια αυτοκτονούσε μέρα με την ημέρα ενώ ήταν βέβαιος ότι ζει και ότι εξουσιάζει...

Τα σχόλια έχουν κλείσει για αυτό το άρθρο

Σχόλια

  • 1 Ο/Η Νίκος Ιορδανίδης έγραψε: (πριν 3 έτη)

    Γιάννη (επίτρεψέ μου τον ενικό...) σ' ευχαριστώ για το κείμενό σου! Πραγματικά με συν--κινεί η σκέψη σου... ίσως γιατί τόσο καιρό τώρα λέω παρόμοια πράγματασε φίλους... δεν ήρθαμε σ' αυτόν τον κόσμο για τα κωλοευρώ τους... ήρθαμε για να περπατήσουμε -έστω και ένα εκατοστό- πάνω από την ένδεια της καθημερινότητας, όπως την περιγράφεις γλαφυρά στην ανάρτησή σου... ήρθαμε να δούμε λίγο προς τα μέσα μας... να αγαπήσουμε να αγαπηθούμε... να ατενίσουμε τον ουρανό, να μάθουμε το σώμα μας... να συγκινηθούμε από την τέχνη...μοναδικός δρόμος ιδιωτικός και δημόσιος μας απέμεινε... αυτός της επανάστασης και της ολοκληρωτικής αλλαγής των πραγμάτων... της οριστικής νίκης του πνευματικού κόσμου των ανθρώπων ενάντια στον κατακερματισμό των συνειδήσεων από την υλική σήψη... καλή λευτεριά Γιάννη...

  • 2 Ο/Η madprof έγραψε: (πριν 3 έτη)

    Εξαιρετική ανάρτηση, Συγχαρητήρια !!!

  • 3 Ο/Η Ξενοφων Ισαρης έγραψε: (πριν 3 έτη)

    Ένας καθηγητής ψυχιατρικής κάποια μέρα είχε πάει τους φοιτητές του επίσκεψη στο Δρομοκαϊτειο ψυχιατρείο. Όπως περιηγούνταν, στη μέση ενός διαδρόμου, κάποιος τρελός έτρωγε τα περιττώματά του. Σταμάτησε ο καθηγητής και τον ρώτησε αν ήταν ευχαριστημένος με αυτό που έκανε. Μετά που ο τρελός δήλωσε ότι είναι πανευτυχής, ο καθηγητής γύρισε προς τους φοιτητές του και τους είπε:
    «Βλέπετε; Είναι ευτυχισμένος. Προς τι να τον θεραπεύσουμε;»

    Τοσα καταλαβαίνει κύριερ Μακριδάκη και ο κάθε ενας απο τους νεοφιλελεύθερος άπληστους για την ασθένεια που τους κατατρώει. Σαν τους ναρκομανείς είναι απόλυτα σίγουροι ότι με λίγα ακόμη λεφτά, ακόμη κι αν τρώνε σκατά απο το πρωί έως το βράδυ θα είναι ευτυχείς ...

loading..