Αφιερωμένο εξαιρετικά

της Αθηνάς Τζολάκη

Βρέχει δεν βρέχει εγώ λέω να βγω να αγοράσω κανένα βιβλίο, καιρό το έχω στο μυαλό μου να βελτιώσω λίγο την σχέση μου με τους αρχαίους μου προγόνους, γιατί όταν το έκανα στο παρελθόν δεν βγήκα ποτέ χαμένη. Που και που ξαποσταίνω η αλήθεια είναι, στρέφεται αλλού το ενδιαφέρον, έχει τόσα ωραία πράγματα αυτός ο κόσμος, αλλά δεν τους ξεχνώ. Τον δρόμο, σοβαρό, άμεσο, μαζί και ενθουσιώδη, πως να τους πλησιάσω, μου τον έδειξε στο παρελθόν το Ανοιχτό Πανεπιστήμιο, το Βρετανικό, και τόσο τους ευγνωμονώ που λέω όταν ανάβω κεράκι για τους δικούς μου να του ανάβω και ένα του The Open University να τους έχει ο θεός καλά αυτούς και διάφορα άλλα ονλάϊν εξαιρετικά τμήματα εξαιρετικών πανεπιστημίων όπως το Oxford Continuing Education, και γενικά την διά βίου μάθηση. Ακούω τα καλύτερα και για το Ελληνικό Ανοιχτό Πανεπιστήμιο, αν και προϋποθέτει κλήρωση, και απολυτήριο Λυκείου σε αντίθεση με τους Βρετανούς που είναι εντελώς ανοιχτοί. Η ιστορία του και πως άρχισε το 1969, σαν ιδέα, το Ανοιχτό Πανεπιστήμιο, είναι μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα ιστορία κοινωνιολογικού χαρακτήρα, αλλά και το πως έγινε η ιδέα πράξη είναι μια ιστορία με ψυχή και όραμα. Η Βρετανία στα καλύτερά της. Ο άνθρωπος στα καλύτερά του. Καθόλου δεν τους ένοιαξε η γνώμη του κατεστημένου που τους χλεύασε και τους είπε ότι δεν έχει ξανακούσει τέτοιες ανόητες ανοησίες ή blithering nonsense στα αγγλικά. Η επιτυχία τους ήταν μνημειώδης.

Αντί να κάθομαι λοιπόν και να παρακολουθώ τον πόλεμο με ρητά, από δεύτερο χέρι, στο Facebook και τι είπε ο Ισοκράτης κλαίων, λέω δεν πάω να διαβάσω και λίγο τον ίδιο ή κάποιο βιβλίο για τους αρχαίους ρήτορες, φιλόσοφους, τραγωδούς να έχω και δική μου γνώμη όσο μπορώ; Μήπως και καταλάβω τελικά καλύτερα και την διαφορά του Πλάτωνα από τον Αριστοτέλη και τις διαφωνίες του Ισοκράτη με τον Πλάτωνα, και γιατί δεν είχε τόσο μεγάλη εκτίμηση ο Πλάτωνας στους καλλιτέχνες και τι ακριβώς εννοούσε με τον Κρατύλο για την γλώσσα, και τι σχέση έχει με τον Χριστιανισμό και το Ισλάμ. Η μήπως να διαλέξω κάποια τραγωδία να διαβάσω, να δω πως κατάφεραν και κοίταξαν οι τραγικοί μας στο βάθος της ανθρώπινης ψυχής και μας προσέφεραν την έννοια της μέθεξης, της συναίσθησης και της κάθαρσης. Άσε που εκτός ότι έχουν και ανεκτίμητης ομορφιάς ποιητική γλώσσα θα μάθω και από που πήρε και κάποιες ιδέες ο Φρόυντ, και τι είναι οι Βάκχες εκτός από θέμα ενός ακόμα εμφυλίου. Θα με βοηθήσει και το διαδίκτυο με ωραιότατα βιντεάκια απλοποιημένης γνώσης, όπως αυτό με την περίφημη σπηλιά του Πλάτωνα. Όπου σκαλώσω θα ανοίξω και καμιά ιστορία της φιλοσοφίας, δεν μπορώ να τα διαβάσω και όλα στο πρωτότυπο.

Έχω ακόμα πολλά να δω και να μάθω, υπάρχει γνώση και ποίηση στην αρχαία γραμματεία και με περιμένει. Το βρίσκω συναρπαστικό και ψυχωφελές που λέγανε παλιά, άσε που σίγουρα ανοίγει το μυαλό και βλέπεις τη συνοχή του κόσμου με άλλο μάτι, άσε που καταλαβαίνεις ότι δεν είναι και μπαμπούλες έτοιμοι να σε χάψουν ζωντανό, όπως πιθανόν νόμιζες στο σχολείο. Το δικό μου βραβείο εξαιρετικής εκτίμησης πάντως θα το δώσω στην διά βίου μάθηση, ανεξαρτήτως αντικειμένου, και όσους την υπηρετούν, με ανοιχτό, φρέσκο μυαλό και αγάπη. Πάντα θα θυμάμαι ότι μου έδειξαν τον δρόμο και μου έκαναν την ζωή πιο ενδιαφέρουσα. Τους ευχαριστώ.

ΥΓ 1 Ξεκίνησα για τον Φαίδρο του Πλάτωνα, δεν τον βρήκα τον παρήγγειλα, έφυγα με την Εκάβη του Ευριπίδη.

ΥΓ 2 Μισώ την λέξη κουλτουριάρα