Χρηστική Τέχνη και Κοινωνία

Του Θεόδωρου Ορφανίδη, Μαέστρου

Σε μία εποχή όπου ο Πολιτισμός και η Τέχνη βάλλονται και απαξιώνονται από παντού και σχεδόν από όλους, η προοπτική της Χρηστικής Τέχνης φαντάζει ωσάν την λύση που θα δώσει μία προοπτική ελπίδας στην κοινωνία του 21ου αιώνα.

Πάντοτε υπήρχε το ερώτημα - μάλλον αδόκιμο -η τέχνη για την τέχνη ή η τέχνη για το κοινό αυτής;

Πάντοτε υπήρχε η τάση και η απαίτηση από τους καλλιτέχνες να έρθει το κοινό στην υψηλή τέχνη και να γίνει ο συγκερασμός των δύο αυτών παραγόντων, πράγμα το οποίο στην αυγή του 2015 παραμένει μία ουτοπία.

Και ας επιμένουν συνάδελφοι και άνθρωποι του πνεύματος να επικαλούνται τα υψηλά ιδανικά και το βαρύ χαρτί της πραγματικής Τέχνης η οποία ουδέποτε θα πρέπει να συμβιβαστεί με το πλατύ κοινό.

Ωσάν να οφείλει να είναι κατανοητή μονάχα για μία κάστα ανθρώπων, μία αδελφότητα πεφωτισμένων και καλλιεργημένων...

Εάν δούμε την σύγχρονη δημιουργία των τελευταίων δεκαετιών με μία ψύχραιμη και αντικειμενική ματιά, θα δούμε πως ο αυτισμός, η εσωστρέφεια, και η έλλειψη ουμανισμού που βγάζει ο δυτικός πολιτισμός, αντικατοπτρίζεται απόλυτα τόσο στην Μουσική όσο και στις άλλες Τέχνες.

Πάντα το Credo μου υπήρξε πως θα πρέπει να εκπαιδεύσουμε τον κόσμο, τον άνθρωπο που αναμένει στην καθημερινότητα του κάτι για να του δώσει εκπαίδευση και ανάταση, κάτι που να είναι η καθημερινή του καταφυγή.

Για αυτόν τον λόγο λοιπόν στις 18.12 σε συνεργασία με το Υπουργείο Δικαιοσύνης θα παρουσιάσουμε τις Φωνές Χριστουγέννων στις Φυλακές του Αυλώνα.

Για αυτούς τους ανθρώπους που υπάρχουνε εκεί μέσα και θα πρέπει να γνωρίζουνε πως έρχονται Χριστούγεννα, να νοιώσουνε πώς υπάρχει κάποιος που τους νοιάζεται και πώς υπάρχει μία Τέχνη που και υψηλή και απτή είναι .

Και ας μην βιαστούν οι φίλοι μας να κρίνουν.

Ας κοιτάξουν γύρω τους και ας αναλογιστούν πώς φτάσαμε εδώ και ας σκεφτούν τι κόσμο και τι κοινωνία της Τέχνης θέλουμε.

Μία Τέχνης που απλώνει το χέρι και είναι ευπροσήγορη ή μία που είναι ακατάδεκτη, εσωστρεφής και αφορά τους λίγους;