Μεγάλη ανακούφιση!

του Άρη Δαβαράκη

Δεν είναι η στιγμή για πολλά λόγια και αναλύσεις, είναι η στιγμή που νοιώθει κανείς την χαρά (και την εσωτερική ηλιοφάνεια!) και καταλαβαίνει πόσο σημαντικά είναι τα μικρά πράγματα, τα μεγάλα δώρα που δεν αγοράζονται ούτε πουλιούνται αλλά κερδίζονται με αποφασιστικότητα, γενναιότητα, επιμονή, αλληλεγγύη και πίστη. Που ξαναθυμόμαστε ότι οι νέοι άνθρωποι είναι αυτοί που διδάσκουν ήθος τελικά – και όσοι το παιδί που ζεί μέσα τους το ακούνε και συνεργάζονται μαζί του και δεν το βάζουν κάτω, δεν γίνονται «μεγάλοι», σοβαροί και αυστηροί. Η ιστορία του Νίκου Ρωμανού και η σημερινή είδηση μου θύμισε τη χαρά που έδωσε σ’ εμάς τους παλιότερους το τρίποντο του Γκάλη. Μέσα σε μια Ελλάδα που και τότε είχε τα χάλια της, άστραψε σαν φωτοβολίδα και μας γέμισε δύναμη και αισιοδοξία.

Σήμερα toportal.gr είναι φορτωμένο με ύλη σχετική με τον αγώνα του Νίκου Ρωμανού – μέχρι και το γράμμα που γράφτηκε από τον Γιώργο Κιντή και την Μανίνα Ζουμπουλάκη για να μαζέψουμε υπογραφές. Δεν θα την αλλάξουμε τώρα την ύλη, θα μείνει εδώ όπως είναι, χαμογελαστή όμως, για λίγες ακόμα ώρες, μέχρι τα μεσάνυχτα. Και την πρώτη ώρα της Πέμπτης θα φορτωθεί την καινούργια του ύλη που δεν θα κουβαλάει πια την αγωνία και την στεναχώρια που μοιραστήκαμε οι περισσότεροι  καθώς βλέπαμε τον Νίκο Ρωμανό να σβήνει και φοβόμασταν μήπως πεθάνει ξαφνικά και μείνουμε εμείς εδώ φορτωμένοι ενοχές, πικρίες, στεναχώρια και απογοήτευση.

Δόξα τω Θεώ αυτό που έζησε ο Ρωμανός μετασχηματίστηκε και έγινε  ένα μεγάλο μάθημα για όλους μας. Όχι μάθημα αυστηρότητας και υπακοής αλλά μάθημα κατανόησης του διπλανού μας, αγάπης, αυτοδιάθεσης, αλληλοσεβασμού  και ελευθερίας.

Τώρα όμως, αυτές τις πρώτες ώρες που φανταζόμαστε τους γιατρούς να οργανώνουνε το διαιτολόγιο των πρώτων ημερών για ένα σώμα που δεν έχει τραφεί για ένα ολόκληρο μήνα, αυτό που υπερισχύει είναι η χαρά.

Όλα τα άλλα μπορούν να περιμένουν!