Γράμμα στον Νίκο Ρωμανό

του Άρη Δαβαράκη

Η ιδέα ήταν της Μανίνας Ζουμπουλάκη και του Γιώργου Κιντή που δεν αντέχανε να κάθονται με σταυρωμένα τα χέρια ενώ ο Νίκος Ρωμανός σ’ ένα δωμάτιο νοσοκομείου προχωράει και σε απεργία δίψας μετά την απεργία πείνας και η ζωή του κινδυνεύει όλο και περισσότερο κάθε ώρα που περνάει. Γράφτηκε λοιπόν ένα γράμμα προς τον Νίκο Ρωμανό, ανοίχτηκε μια σελίδα στο change.org για να μαζευτούν οι υπογραφές κάτω από τον τίτλο "Να διακόψεις την απεργία πείνας" και τηλεφωνικά, με μέηλ, στα inbox του fb, μέσω του twitter, από την Τρίτη το μεσημέρι άρχισε σιγά-σιγά να γίνεται όλο και πιο γνωστό, από στόμα σε στόμα κυρίως. Με τον Γιώργο και την Μανίνα αποφασίσαμε να το ανεβάσουμε και εδώ, στα κεντρικά μας θέματα, ξέροντας πως κάποιοι από σας που νοιάζεστε πολύ και σας πονάει αυτή η ιστορία, θα το κάνετε share να το προχωρήσετε  στο δικό σας facebook profile, να φτάσει έτσι σε όσο το δυνατόν περισσότερους –ή θα το διαδώσετε σε όσους φτάνει η φωνή σας, μέσω twitter ή με όποιον άλλον τρόπο σας είναι πιο οικείος και βολικός.  

Αυτό που ελπίζουμε είναι πως έτσι θα μπορέσουμε όλοι μαζί, εσείς και εμείς και οι φίλοι μας, και οι φίλοι των φίλων μας, να μαζέψουμε όσο γίνεται πιο πολλές υπογραφές, εκατοντάδες, χιλιάδες, δεκάδες χιλιάδες, δεν ξέρω – όσες τελοσπάντων καταφέρουμε. Στόχος είναι να παραδοθεί αυτό το γράμμα με τις υπογραφές μας στα χέρια του Νίκου Ρωμανού στο δωμάτιο του νοσοκομείου όπου βασανίζεται με απίστευτη δύναμη, θάρρος, γενναιότητα –αλλά και με μια σκληρότητα απέναντι στον εαυτό του που πρέπει οπωσδήποτε να γλυκάνει λιγάκι. Θέλουμε να πάρει στα χέρια του αυτό το γράμμα και να δει ότι είμαστε πολλοί αυτοί που μας καίει πραγματικά να σταματήσει την απεργία αυτή που θα τον σκοτώσει, ότι μας νοιάζει να σηκωθεί όρθιος άσχετα με το τι πιστεύουμε ο καθένας για τις θέσεις και τις απόψεις του που είναι αναφαίρετο δικαίωμά του να τις έχει, να τις δηλώνει και να πολεμάει γι’ αυτές.

Είναι για μας, όπως και για χιλιάδες συνανθρώπους, ένα πολύ μεγάλο βάσανο να ξέρουμε πως από ώρα σε ώρα μπορεί να πεθάνει ο Νίκος Ρωμανός γιατί είναι ένας νέος άντρας βαθειά πληγωμένος και χαραγμένος μέχρι εκεί που δεν πάει άλλο από την δολοφονία του Αλέξη Γρηγορόπουλου που κυριολεκτικά τον τρέλανε στα 15 του χρόνια- και τον οδήγησε μετά σε ένα σωρό λάθη και σφάλματα και ποινικά κολάσιμες πράξεις που τον στείλανε μέχρι και στη φυλακή. Εμείς εδώ έξω έχουμε τώρα να ασχοληθούμε με όλες αυτές τις εξελίξεις, το κοινό μας μέλλον, την πορεία προς τις εκλογές και την πολύ δύσκολη προσπάθεια που έχουμε μπροστά μας όποιο και αν είναι το αποτέλεσμα, μέχρι να δούμε την Ελλάδα πάλι όρθια, μάχιμη και άξια του σεβασμού φίλων και εχθρών. Και σ’ αυτήν ακριβώς την φάση το ζήτημα του Νίκου Ρωμανού υπάρχει κίνδυνος να περάσει σε δεύτερη μοίρα αφού όλα τα δελτία και οι τηλεοράσεις και οι κόντρες θα ασχολούνται με τις ραγδαίες εξελίξεις και θα μας παρασύρουνε και εμάς που βλέπουμε το σπίτι μας να καίγεται και δεν μπορούμε να καθόμαστε να το χαζεύουμε. Αν συμβεί  αυτό και ο Νίκος Ρωμανός σβήσει μια μέρα σαν το κερί που έλιωσε, θα μας τρώνε οι τύψεις μια ζωή σαν κοινωνία. Γιατί τελικά μόνο εμείς, εσείς, οι φίλοι σας, οι φίλοι των φίλων σας, μπορούμε να κάνουμε κάτι –όλοι μαζί. Να τον πνίξουμε στην αγάπη τον Νίκο Ρωμανό, να του δώσουμε να κρατήσει στα χέρια του χιλιάδες υπογραφές που τον παρακαλούν να σταματήσει την απεργία για χάρη όλων μας, να δυναμώσει και να επιστρέψει στη φυλακή να εκτίσει την ποινή του και να δικαστεί για όποια εκκρεμότητα έχει – παρακολουθώντας συγχρόνως τα μαθήματα του φορώντας αυτό το βραχιολάκι που αποφάσισε την Τρίτη η «εξουσία» πως μπορεί να του δοθεί σαν λύση και μάλιστα άμεσα.

Εδώ λοιπόν είναι το κείμενο του γράμματος που θα φτάσει στα χέρια του Νίκου Ρωμανού μαζί με τις υπογραφές μας και την αγάπη μας - και από κάτω το link όπου θα μπείτε για να υπογράψετε -αν συμφωνείτε βέβαια. Το γράμμα θα φτάσει στα χέρια του Νίκου στο δωμάτιό του στο "Γεννηματά" μέσω της μητέρας του με την οποίαν ήρθε σε επαφή ο Γιώργος Κιντής για να την ενημερώσει και να την ρωτήσει αν συμφωνεί με αυτήν την πρωτοβουλία. Ενα γράμμα με πολλές χιλιάδες υπογραφές που θα του δείξουν πόσο μας νοιάζει αυτό που περνάει και πόσο τον θέλουμε όρθιο, υγιή, δυνατό και πάλι. Τις δικές μας υπογραφές, γνωστών, αγνώστων, κάθε ηλικίας, κάθε πολιτικής πεποίθησης συνανθρώπων του.

Υπογραφές αγάπης που ελπίζουμε πως θα του δώσουν το κουράγιο να σηκωθεί όρθιος και να παλέψει για χάρη μας.

Να μην μας φύγει.

 

Νίκο,

Σε παρακαλούμε να διακόψεις την απεργία πείνας.

Δεν έχει νόημα να χαθείς, για να καταδείξεις το αυταπόδεικτο: ότι αυτή η κοινωνία είναι υποκριτική κι ότι δεν τηρεί ούτε τους νόμους που η ίδια θέσπισε. Την ξετσιπωσιά τους την έχουμε νιώσει όλοι καλά στο πετσί μας.

Όπως έχεις πει κι εσύ Νίκο «αν κάτι εκμεταλλεύεται το κράτος, αυτό δεν είναι άλλο από την αδράνεια που πλέον έχει μονιμοποιηθεί ως μια φυσιολογική συνθήκη. Σε λίγο θα είναι πια αργά, και η εξουσία με το μαγικό ραβδί της θα δίνει έλεος μόνο σε όσους γονατίζουν υποτακτικά μπροστά στην παντοδυναμία της».  Ή όπως έχει πει η Λιλή Ζωγράφου «Όχι, η επανάστασή μου δεν θα στρεφόταν κατά του κατεστημένου και του συστήματός του, αλλά εναντίον εκείνων που το ανέχονται. Θα σκότωνα, θα τσάκιζα την κακομοιριά, την υποταγή, την ταπεινοφροσύνη».

Σ’ αυτό τον αγώνα Νίκο, σε χρειαζόμαστε, συναγωνιστή και μπροστάρη. Παρότι κάποιοι από εμάς πιστεύουμε ότι ήταν λάθος ο τρόπος της αντιπαράθεσης που επέλεξες, ξέρουμε ότι αγωνίστηκες για μας, με αυταπάρνηση.

Με την ως τώρα στάση σου, έδωσες το έναυσμα στη μάχη κατά τη αδράνειας. Ο αγώνας μπορεί να είναι μακρύς—ο Μαντέλα πέρασε 27 χρόνια στη φυλακή. Γι αυτό δε δικαιούσαι να τον αφήσεις στη μέση. Από την πλευρά μας, σου υποσχόμαστε ότι στον αγώνα αυτόν θα είμαστε δίπλα σου—ο καθένας με τον τρόπο που πιστεύει σωστό. Δε θα σε ξαναφήσουμε μόνο σου, όπως δυστυχώς πράξαμε οι περισσότεροι όταν κάποιοι αλήτες, προστατευμένοι πίσω από το μανδύα της κρατικής εξουσίας και το Photoshop, σε έσπασαν στο ξύλο.

Άνθρωποι με τη δική σου δύναμη ψυχής δεν περισσεύουν. Σε παρακαλούμε να συνεχίσεις να μάχεσαι για μας και μαζί μας.

 

Εδω είναι το link για να υπογράψετε να δεί ο Νίκος πόσοι άνθρωποι τον σκέφτονται και αγωνιούν για την υγεία του και την ζωή του.

Το ίδιο και εδώ. Μην το αμελήσετε αν σας νοιάζει να μείνει ζωντανός ο Νίκος Ρωμανός. Ολοι μαζί μπορούμε να ελαφρύνουμε αυτόν τον  μεγάλο πόνο που οι εξουσίες, η αδικία, το έγκλημα και η μεγάλη του ευαισθησία τον αναγκάσανε να κουβαλήσει στην πλάτη του.

 

Τα σχόλια έχουν κλείσει για αυτό το άρθρο

Σχόλια

  • 1 Ο/Η ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΙΜΙΚΑ έγραψε: (πριν 2 έτη)

    Νικο η τετραχρονη κορη μου περιμενει να σε γνωρισει. Της εχω πει τοσα πολλα. Ειναι απιστευτο ποσα πολλα καταλαβε και ποσες ερωτησεις εκανε. Αποψε ηταν στο Συνταγμα μαζι μου. Πρεπει να ζησεις και να της λυσεις ολες τις αποριες της. Και να της δωσεις μια αγκαλια. Σ'αγαπαμε πολυ!!

  • 2 Ο/Η Ion Stamboulis έγραψε: (πριν 2 έτη)

    Το μόνο στο οποίο συμφωνώ είναι στο ότι ο "εχθρός" είναι κοινός: η "ομοσπονδία" τών τραπεζικών εγκληματικών οργανώσεων(αλλοιώς τα λεγόμενα "funds"). Σε αυτούς σκύβουν οι κυβερνήσεις τόσο της Ευρώπης όσο και τών κρατών τών υπολοίπων ηπείρων. Σε αυτούς, λοιπόν, πρέπει να αντισταθούμε, με όλα ΜΑ ΟΛΑ τα μέσα.

  • 3 Ο/Η Αντώνης Βουρδαμής έγραψε: (πριν 2 έτη)

    Αν δεν είχε εκείνο το: "... την πορεία προς τις εκλογές και την πολύ δύσκολη προσπάθεια που έχουμε μπροστά μας ..." & ήταν μόνο για τον Ρωμανό, κάτι θα γινότανε, αλλά, έτσι πονηρούτσικο, τσου.

loading..