Τι θα κάνετε με τον Νίκο Ρωμανό;

του Άρη Δαβαράκη

Ξημέρωσε και η Τρίτη 2 Δεκεμβρίου και ο Νίκος Ρωμανός είναι ακόμα σε εκκρεμότητα και η ζωή του κινδυνεύει και ένα σωρό ηθικά και νομικά ερωτήματα τίθενται καθώς περνούνε οι ώρες αλλά και τα λεπτά και δεν ξέρουμε πόσο ακόμα θ’ αντέξει η καρδιά του και τι βλάβες έχουν ήδη υποστεί ζωτικά του όργανα, τα νεφρά, το συκώτι, το κεντρικό νευρικό του σύστημα, ο εγκέφαλος του, όλος ο μηχανισμός που κρατάει ένα σώμα ζωντανό και όρθιο. Και το σημαντικότερο και πιο ανησυχητικό απ’ όλα είναι πως οι περισσότεροι από εμάς δεν μπορούμε να καταλάβουμε γιατί τόση επιμονή από μέρους του Υπουργείου Δικαιοσύνης, των δικαστών και του κάθε άλλου μεγαλοσχήμονα που θα μπορούσε να παρέμβει άμεσα και να ζητήσει να δοθεί μια λύση.  Τι θέλουν δηλαδή όλοι αυτοί οι καρεκλάτοι της εξουσίας για να ξεκουνηθούν επιτέλους, να δώσουν μια εντολή να σταματήσει αυτός ο εμπαιγμός και του Νίκου Ρωμανού αλλά και όλων όσων, σαν και μένα, σαν και σένα, αγωνιούμε, στεναχωριόμαστε και, στο τέλος-τέλος, ζητάμε σαν μέλη της κοινωνίας να επανεξεταστεί αυτή η υπόθεση με ένα βλέμμα και μια προσέγγιση άλλη – που να περιλαμβάνει όλο το πρόβλημα από την ώρα που δημιουργήθηκε στις 6 Δεκεμβρίου του 2008, όταν δολοφονήθηκε έτσι άγρια ο Αλέξης που είχε πάει να ευχηθεί τον φίλο του τον Νίκο, αυτόν τον Νίκο, τον Ρωμανό, 15χρονοι και οι δύο τότε – και βρέθηκε ο Νίκος να αγκαλιάζει το πτώμα του Αλέξη και να βάφεται στο αίμα του, στα 15 του χρόνια γαμώτο, στα δεκαπέντε του χρόνια. Και του ζητάμε και τα ρέστα για όλο αυτό το τεράστιο πρόβλημα που μόνο εκείνος ξέρει πως το βίωσε και το βιώνει έξη χρόνια τώρα και πόσο δύσκολο είναι να το διαχειριστεί.

Θέλω να ρωτήσω όποιον με διαβάζει ειλικρινά και με το χέρι στην καρδιά. Αν ο Νίκος ήταν δικό του παιδί, ή το παιδί αγαπημένων φίλων και γιόρταζε και είχε πει σε δυό-τρείς φίλους και στον πιο «κολλητό» του να βρεθούνε σ’ ένα καφέ στ Εξάρχεια να τους κεράσει και είχε συμβεί αυτό που συνέβη εκείνο το βράδυ, μια εν ψυχρώ δολοφονία από ένα αρχίδι αστυνομικό «μάγκα» και οπλισμένο και τον άλλο  αστυνομικό από δίπλα που δεν έκανε τίποτα να τον εμποδίσει, αν είχε ζήσει το δικό σας παιδί ή ένα παιδί που αγαπάτε αυτό που έζησε ο Νίκος, τι θα περιμένατε; Θα περιμένατε να σέβεται ο «δικός σας Νίκος» τον Νόμο και την Τάξη;  Θα περιμένατε μήπως από ένα παιδί μεταξύ ήβης και εφηβείας να αρθεί σε ύψη αγιότητας και να «συγχωρέσει» τον διεστραμμένο και άρρωστο αυτόν δολοφόνο και όλα όσα αυτός εκπροσωπεί και να προχωρήσει στη ζωή γελαστός και χαρούμενος, υγιής και ισορροπημένος, χωρίς καθόλου να τρομάξει, να ταραχτεί, να θυμώσει, να οργιστεί, να αγριέψει, να ουρλιάξει, να θελήσει να εκδικηθεί τον θάνατο του κολλητού του φίλου;

Μιλάνε πολλοί για τον Νίκο και γράφουνε και φωνάζουν ότι είναι λέει τρομοκράτης και ληστής και επικίνδυνος και θα μας σκοτώσει όλους αν δεν τον έχουμε δεμένο χειροπόδαρα για το υπόλοιπο της ζωής του, γιατί, λένε, είναι «αμετανόητος» και έχει πει αυτό και έχει δηλώσει το άλλο. Μα, ειλικρινά τώρα, τον Νίκο φοβόσαστε; Ο δολοφόνος, ο αξιότιμος κύριος Επαμεινώνδας Κορκονέας, ειρήσθω εν παρόδω, που είναι σήμερα; Είναι ελεύθερος άραγε; Δεν ξέρω, ρωτάω. Και αν είναι ελεύθερος μήπως οπλοφορεί κιόλας; Το πιθανότερο. Κάπου εδώ γύρω μας είναι, με το χέρι στη σκανδάλη. Αλλά εμείς φοβόμαστε τον Νίκο. Δεν φοβόμαστε όλο αυτό το παρακράτος, τους ανθρώπους της νύχτας, τους έμπορους των ναρκωτικών που αλωνίζουνε παντού οπλοφορώντας και διαπλέκονται με την «ιερή δικαιοσύνη» μας και απειλούν και εκβιάζουν και σκοτώνουνε στην ψύχρα ότι βρουν μπροστά τους, ακόμα και εκείνο τον 15χρονο άγγελο, τον Αλέξη, ένα παιδάκι, ένα εφηβάκι αμούστακο ακόμα.

Έχουμε τρελαθεί; Τα έχουμε χάσει; Καρδιοχτυπώ εγώ και νοιώθω συνυπεύθυνος γι’ αυτό το μαρτύριο που περνάει και μέσα του και σε σχέση με την κοινωνία ο Νίκος Ρωμανός – και δεν ανησυχεί ο υπουργός της Δικαιοσύνης, ο Πρόεδρος του Αρείου Πάγου, ο Αρχιεπίσκοπος, δεν νοιάζεται ο Πατριάρχης και η Εκκλησία του Χριστού, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας που ήθελε να τον βραβεύσει τον Νίκο για τις επιδόσεις του, ο πρωθυπουργός, ο αντιπρόεδρος της κυβερνήσεως, ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης, οι «πνευματικοί άνθρωποι», τα ΜΜΕ, οι σπουδαίοι διάσημοι δημοσιογράφοι των καναλιών – ποιούς και ποιές να πρωτοβάλω στον κατάλογο; Είναι δυνατόν να συμβαίνει αυτό το έκτρωμα στην πραγματική μας ζωή και να μην κουνιέται φύλλο; Κάτι πήγε να ψελλίσει ο κ. Λοβέρδος, προς τιμήν του, αλλά φοβάμαι πως δεν ολοκλήρωσε την φράση του. Άλλος κανείς; Μα κανείς; Τόσο «σημαδεμένος» είναι πια ο Νίκος Ρωμανός, τόσο επικίνδυνος και αποκηρυγμένος μετά βδελυγμίας από όλες τις εξουσίες, κοσμικές και πνευματικές; Και πως συμβαίνει αυτό, γιατί συμβαίνει αυτό, πως στην ευχή του Θεού μπορεί να εξηγηθεί αυτό;

Πότε επιτέλους θα σταματήσει όλη αυτή η τόσο ταπεινωτική για την Ελλάδα ομερτά που κουκουλώνει όλες τις απάτες, τις βρωμιές, τους εκβιασμούς, τις μίζες, τις διαπλοκές – ακόμα και τις σχέσεις του παρακράτους και του υποκόσμου με το επίσημο κράτος και τον «άνω» (ανώτερο) κόσμο, αυτή η ομερτά που βάζει στη γωνία τον Νίκο και τον πετροβολάει  αλύπητα, μέχρι θανάτου γιατί είναι ο πιο αδύναμος κρίκος- και πρέπει να σταυρωθεί σαν τον Χριστό από τους γραμματείς, τους φαρισαίους και τους εκατοντάδες χιλιάδες πια Πόντιους Πιλάτους που «νίπτουν τας χείρας τους» και συνεχίζουν να μαγαρίζουνε όχι μόνο τον τόπο μας, αλλά και τις ψυχές μας με την ακατάσχετη, αβάσταχτη σαπίλα τους, την μπόχα, την αποφορά τους;

Αλλά ξέφυγα από το θέμα που επείγει και απασχολεί πολύ την κοινωνία μας:  Τι θα γίνει με τον Νίκο; Θα του επιτρέψουνε να «σωφρονιστεί», δηλαδή να προχωρήσει στις σπουδές του, να παρακολουθήσει τα μαθήματα του, να έρχεται σε επαφή με τον έξω κόσμο, με καθηγητές και συμφοιτητές, να μπορέσει να ξανακάνει σχέσεις, φιλίες, να αγαπήσει, να αγαπηθεί, να εκτίσει την ποινή του και να επανενταχθεί σιγά-σιγά στον φυσικό του χώρο, στην κοινωνία – αυτήν την κοινωνία με όλα τα καλά της και τα στραβά της που είναι όμως ένα εύφορο χωράφι και μέσα  της μπορείς να βγάλεις ρίζα και λουλούδι και καρπό;

Η με την ευχή αρχιεπισκόπων και δικαστών, πολιτικών και ηθικολόγων, θα τον αφήσουμε να πεθάνει οργισμένος, αγριεμένος, μέσα στο άδικο που τον πνίγει;

Τρίτη λοιπόν σήμερα. Ας παρθεί επιτέλους κάποια πρωτοβουλία γιατί αν πεθάνει και ο Νίκος θα γίνουν δύο τα παιδιά που δολοφόνησε στην ψύχρα η «Εξουσία» - κι’ εμείς μαζί,  όλοι οι νομοταγείς και αθώοι Έλληνες που δεν ξέρουν τίποτα για τον φόνο…

Τα σχόλια έχουν κλείσει για αυτό το άρθρο

Σχόλια

  • 1 Ο/Η Ρία έγραψε: (πριν 2 έτη)

    Ακριβώς αγαπητέ μου. Γιναμε τοσο κυνικοί. Απάνθρωπα κυνικοί. Και χάσαμε την κριτικη μας σκεψη, το συναισθημα το ανθρωπινο... Χασαμε το νοημα των λεξεων. Παιδι, ενηλικας, μετεφηβος, τρομοκρατης, θυμα, θυτης.... Χασιμο.

    Τι νοημα εχουμε δωσει πλεον στη λεξη τρομοκρατης;;;; Δε θελω να ξερω. Αλλα εγω βλεπω την αληθινη τρομοκρατια. Τη ζω απο τοτε που βγηκα απο το πανεπιστημιο. Και πιο πριν ακομα ισως. Απλα τοτε δεν το ειχα καταλαβει. Μας διελυσαν τη ζωη, τις οικογενειες, την ψυχικη μας υγεια...

    Τοτε ημουν 23. Τωρα ειμαι 29. Δωστε μου πισω τα πιο δημιουργικα μου χρονια. ΠΙΣΩ!

    ΜΑΖΙ ΣΟΥ ΝΙΚΟ!!!!!!!!! ΚΡΑΤΑ ΓΕΡΑ! Ζ Η Σ Ε ! ΚΑΙ ΜΕΙΝΕ ΕΔΩ. ΝΑ ΠΑΛΕΨΕΙΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΜΑΣ ΚΑΤΕΣΤΡΕΨΑΝ, ΣΕ ΟΣΑ ΜΑΣ ΔΟΛΟΦΟΝΗΣΑΝ. ΛΙΓΟ ΠΙΟ ΕΝΗΛΙΚΑΣ ΑΛΛΑ ΣΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΠΑΙΔΙ. ΜΠΟΡΕΙΣ;;;;;

  • 2 Ο/Η χρήστος έγραψε: (πριν 2 έτη)

    O Κορκωνέας έφαγε ισόβια. Ένα απλό ψάξιμο στο google θα έλυνε την απορία του αρθρογράφου. Το άρθρο φάσκει και αντιφάσκει. Από την μία λέει πως ο Ρωμανός δεν μπορεί παρά να είναι ένας αμετανόητος τρομοκράτης που Θεού θέλοντος δεν δολοφόνησε ακόμα και από την άλλην ο σοφρωνισμός του θα γίνει αφήνοντάς τον ελεύθερο!! Εγώ αντιστρέφω το ερώτημα: Ποιός θα φταίει για τον πρώτο νεκρό του Ρωμανού; Σίγουρα όχι ο αρθρογράφος........

  • 3 Ο/Η kelly έγραψε: (πριν 2 έτη)

    milate san na prokite gia ena atyho ke vasanismeno thyma!
    mipos xehnate oti ekane listia, avrio isos ke fono?
    tora lei theli na spoudasi to paliopedo...dikaiologies gia na vgi exo...ehi poly thymo, to pedi ine provlimatiko...

  • 4 Ο/Η sky έγραψε: (πριν 2 έτη)

    Αν τον στιγμάτησε τόσο πολύ όσο αναφέρει ο αρθρογραφος θα μπορούσε να ξεσπάσει στον Κορκωνέα... Στην ένοπλη ληστεία που έκανε δεν υπήρχαν αθώοι;

  • 5 Ο/Η Ανώνυμος έγραψε: (πριν 2 έτη)

    Αθροίζομαι με όλους όσοι υπερασπίζονται τη ζωή και την αξιοπρέπεια του Ρωμανού. Χωρίς αστερίσκους και υποσημειώσεις. Θέλω να ζήσει ακέραιος - με το σώμα, τις ιδέες και τα πιστεύω του, με τις οδύνες και τα πάθη του. Ειμαι μέρος μιας πληθυντικής συμπαράταξης οργής και αλληλεγγύης και λίγο με νοιάζει αν αυτό που την παράγει είναι η θλίψη της γιαγιάς για "το παιδάκι", ο "αστικός ανθρωπισμός", ή το πολιτικό πάθος των αριστερών. Με νοιάζει μόνο να μη νικήσει πάλι η αποτρόπαιη "τάξη" της βίας και του θανάτου [

  • 6 Ο/Η col otoumpas έγραψε: (πριν 2 έτη)

    Νομίζω ότι πολλοί από σας το έχετε εντελώς χαμένο. Δηλαδή τι πρεσβεύει ο Ρωμανός. Είναι ένας αναρχικός που δεν θέλει να συμβιβαστεί με την σημερινή κοινωνία. Ο.Κ. Μαζί του.
    Αν δεν κάνω λάθος όμως ο παλικάρι είναι ποινικός κρατούμενος για ένοπλη ληστεία. Έχει απειλήσει άλλους ανθρώπους για να κλέψει. Θα μπορούσε κάτω από διαφορετικές συνθήκες να είναι και δολοφόνος.
    Έχει υποστεί κάποιος από σας ληστεία?? Επειδή εγώ έχω υποβληθεί αυτό το μαρτύριο δύο φορές σας λέω απλά ότι είναι φρικτή εμπειρία.
    Έτσι λοιπόν ο Ρωμανός ως ποινικός έχει τα δικαιώματα που έχουν όλοι οι ποινικοί κρατούμενοι. Το αν θα έπρεπε να είναι έτσι ή διαφορικό το σωφρονιστικό σύστημα αυτό είναι μια άλλη συζήτηση. Το "παιδί" λοιπόν κάνοντας απεργία πείνας απλά δημιουργεί συζήτηση γύρο από το όνομά του. Τίποτα άλλο. Και κάτι τελευταίο. Ο Ρωμανός θέλει να τελειώσει ΔΙΟΙΚΗΣΗ ΕΠΙΧ/ΣΕΩΝ για να υπηρετήσει καλύτερα τον καπιταλισμό!!!!!!!!!.
    Φτηνές ιστοριούλες ...........

  • 7 Ο/Η mank έγραψε: (πριν 2 έτη)

    Πως μπορεις να περνιεσαι για σοβαρος αρθρογραφος, οταν παραβιαζεις το βασικοτερο αξιωμα της δικανικης. Αρχιζεις επιχειρημα με το "αν". Απλες βασικες γνωσεις Αρχ. ΕλληνικωνΒ'Λυκειου. Μαλλον κανατε πολλες απουσιες απο τα μαθηματα για φραπε κ. Αρθρογραφε (ντεμεκ). Ανλοιπον ημουν στη θεση σας και σε αρθρο μου ειχα απαντηση οπως του κ Χρηστου ( "ενα απλο ψαξιμο στο google θα ελυνε την απορια του αρθρογραφου") θα κατεβαζα το αρθρο απο το site για λογους ευθιξιας. Αλλα δεν ειμαι εγω ο ερθρογραφος. Και αν θελουμε να ειμαστε και δικαιοι τοτε θα πρεπει να ικανοποιουμε ολες τις κοινωνικες ανησυχιες για σπουδες, οικογενειες, εξοδους, πολιτιστικες εκδρομες, ολων ων ποινικων κρατουμενων για ιδιου βαθμου αδικημα. Αλλιως αδικουνται ολοι οι υπολοιποι κρατουμενοι στις κοινωνικες τους ανησυχιες. Αλλα τοτε τι τις χρειαζομαστε τις φυλακες, τα δικαστηρια και τις διωκτικες αρχες? Ας τιμωρουμε τους κακουργους με αναθεματισμους, καταρες και βρισιες.

loading..