Γράμμα από τα βόρεια

του Γιάννη Μακριδάκη

Μόλις έφτασα στην Θεσσαλονίκη μετά από μία μικρή περιοδεία για εκδηλώσεις και ομιλίες σε Ξάνθη, Καβάλα, Τρίκαλα και Βόλο.

Σταχυολογώ εντυπώσεις και γεγονότα:

1. Η δίωρη αναμονή μου μετά περιηγήσεως στο αεροδρόμιο Βενιζέλος (φτου!), το οποίο, παρεμπιπτόντως ήταν τελείως έρημο από επιβάτες και αεροπλάνα, έμοιαζε με μία βόλτα σε κάποιο μελλοντικό Μουσείο Καταναλλωτών. Άνθρωποι ίδιοι με πλέυμομπίλ, ντυμένοι με στολές, με φόρμες εργασίας, με κοστουμάκια, με συνολάκια ομοιόμορφα, με πουλοβεράκια, καλοβαλμένοι πίσω από γκισέδες και πάγκους, εμπρός από οθόνες και μηχανές και εμπορεύματα περνούσαν την ζωή τους κάνοντας κάποιες κινήσεις ή αναμένοντας πελάτες ή εξυπηρετώντας ήδη κάποιους οι οποίοι έπιναν και έτρωγαν μέσα από χάρτινες συσκευασίες κάποια τρόφιμα κακής προφανώς ποιότητος. Τελείως παράδοξη η εικόνα για όποιον έχει συνηθίσει να ζει στον ρεαλισμό της φύσης.Μία τρισδιάστατη πραγματικότητα άλλης, ξε-περασμένης εποχής της ανθρωπότητας πριν κατακτήσει την συνηδειτότητα και τον πολιτισμό.

Στα ράφια των βιβλιοπωλείων του αεροδρομίου και στην μοναδική βιβλιοθήκη με τίτλο “ελληνική λογοτεχνία” υπήρχαν μοναχά άρλεκιν “τούβλα” ως να είναι αυτό η λογοτεχνία. Κατάντια και παρακμή που δεν έχει πιο κάτω.

2. Στην Αλεξανδρούπολη όπου έφτασα ώρα μία το μεσημέρι ο 40χρονος περίπου ταξιτζής μου είπε ότι πήγε στο αεροδρόμιο για να πιάσει θέση ώστε να πάρει πελάτη (9ευρώ) από τις 10 το πρωί, κοιμήθηκε και ξανακοιμήθηκε μέσα στο ταξί μέχρι να έρθει η ώρα του αεροπλάνου, μου είπε και άλλα πολλά για την οικονομική δυσπραγία της περιοχής και του κλάδου, στο τέλος όμως κατέληξε λέγοντας “ας μας δίνει τουλάχιστον ο Θεός υγεία”. Δίχως δικά μου σχόλια.

3. Ξάνθη. Ωραία πόλη. Με την μυρωδιά της χοιρινής τσίκνας να την έχει πλέον κατακλύσει από άκρη σε άκρη, κυρίως πέριξ πανεπιστημίου και παλαιάς πόλης. Εξαιρετικά τα παιδιά στο βιβλιοπωλείο Δύο, με χαμόγελο και κριτική σκέψη, όντα πολιτικά και ενημερωμένα, όπως αρμόζει σε πολίτη και σε ασχολούμενο με το βιβλίο. Ωραίο μικρό βιβλιοπωλείο, κάναμε την εκδήλωσή μας παρουσία αρκετών ανθρώπων της πόλης που μας τίμησαν, γνώρισα και τον Σαμή που εργάζεται ακόμη μαχητικά και άνευ μισθού βεβαίως στην ΈΡΑ Κομοτηνής συμβάλλοντας μαζί με τους άλλους συναδέλφους του στο να κρατούν ζωντανή την φωνή της, γνώρισα και άλλους ωραίους ανθρώπους.

Το πρωί της επομένης από την παρουσίαση μέρας και προτού φύγω για Καβάλα είδα στην τηλεόραση του ξενοδοχείου ένα ντοκυμαντέρ που έδειχνε την ερημοποίηση της βόρειας Κίνας, περιοχή Μογγολίας, η οποία μέχρι πριν από 20 χρόνια ήταν καταπράσινη και εύφορη, οι άνθρωποί της μετανάστευαν από εκεί λόγω πλημμυρών και τώρα είναι απολύτως ερημοποιημένη, μία Σαχάρα που έχει ήδη φτάσει 70 χιλιόμετρα έξω από το Πεκίνο και με τις αμμοθύελλες απειλεί να κατακυριεύσει τα πάντα. Αιτία της δημιουργίας της και της ραγδαίας εξάπλωσής της; Φυσικά η εντατική καλλιέργεια με λιπάσματα, συνεχείς αρώσεις και μονοκαλλιέργειες.


3. Στην Καβάλα κάναμε μια ωραία εκδήλωση μετά από την εξαιρετική ερμηνεία του Βασίλη Βασιλάκη του Ηλιου με δόντια στο θέατρο και ευχαριστώ πολύ τον Θοδωρή Γκόνη και τους συνεργάτες του στο ΔΗΠΕΘΕ για την διοργάνωση και την φιλοξενία μου εκεί.

4. Στα Τρίκαλα είδα την ερημοποίηση του Θεσσαλικού κάμπου να βρίσκεται προ των πυλών, έτσι τουλάχιστον ένιωσα κοιτώντας από το τζάμι του λεωφορείου τις αχανείς οργωμένες εκτάσεις της μονοκαλλιέργειας βάμβακος. Το είπα κιόλας σε μία συνέντευξη στο τοπικό tv10 και ήρθε το βράδυ να μου το επιβεβαιώσει στο βιβλιοπωλείο Κηρήθρες, του εξαιρετικού Κώστα Κοτρώνη ένας άνθρωπος-αγρότης από την Λάρισα, ο οποίος με είχε δει το μεσημέρι στην τηλεόραση και μόλις άκουσε την εντύπωσή μου περί ερημοποίησης του κάμπου, λόγω του ότι και εκείνος την ίδια εντύπωση και αίσθηση έχει τα τελευταία χρόνια, κατά τα οποία, όπως μου είπε οι πομώνες δουλεύουν πλέον στα 350 μέτρα βάθος και φέρνουν πάνω θολό νερό.

5. Στον Βόλο γνώρισα τους ανθρώπους από τις συλλογικότητες ενάντια στην ιδιωτικοποίηση του νερού και μίλησα τελευταίος κλείνοντας την πρώτη μέρα των εργασιών της συνάντησης. Γνώρισα και εξαίρετους επιστήμονες όπως ο Νικήτας Μυλόπουλος, ο οποίος έκανε μία εξαιρετική εισήγηση επιστημονικής τεκμηρίωσης όλων όσων προσωπικά υποστηρίζω εκ διαίσθησης και εμπειρίας και χάρηκα πολύ που είδα επιστήμονες με πολιτική στάση και προτάσεις, των οποίων η παρουσία στην εκπαίδευση υποδηλώνει μια κάποια διαφορετική μελλοντικά στάση ζωής και προσέγγιση ανάπτυξης των σπουδαγμένων ανθρώπων.

Κάναμε επίσης και μία πολύ ωραία μεσημεριανή εκδήλωση στο βιβλιοπωλείο Χάρτα μαζί με τον αδερφό Θωμά Κοροβίνη, όπου και μας τίμησαν με την παρουσία τους πάρα πολλοί άνθρωποι, γεγονός που επιβεβαίωσε για ακόμη μία φορά την αίσθησή μου για την διαφορετική ενέργεια και αγάπη που εισπράττω λόγω της λογοτεχνίας και των άλλων κειμένων μου από τον κόσμο αυτής της πόλης.

Στη Θεσσαλονίκη σήμερα  Δευτέρα 1 Δεκεμβρίου και ώρα 19.30 θα τα πούμε με όσους έρθουν στο αμφιθέατρο της ΕΤ3