Το διπλό μήνυμα της απεργίας

"Αυγή"/Κύριο άρθρο

Πολιτικό μήνυμα έχει η πανελλαδική απεργία. Γίνεται σε μια περίοδο που οι επιπτώσεις της μνημονιακής καταστροφής βιώνονται ακόμα πιο επώδυνα. Η κυβερνητική φιλολογία για το τέλος του Μνημονίου και την επιστροφή της ανάπτυξης αντηχούν ως κοροϊδία. Δεν την πιστεύουν ούτε οι εναπομείναντες ψηφοφόροι των δύο κυβερνώντων κομμάτων. Στις δημοσκοπήσεις μόνο ένας στους τέσσερις πολίτες πιστεύει ότι έρχονται καλύτερες μέρες για την οικονομία και τη ζωή του.

Η Διεθνής Οργάνωση Εργασίας (ΔΟΕ) προβλέπει ότι, ακόμη κι αν αρχίσει το ταξίδι της ανάπτυξης, θα χρειαστούν 20 χρόνια για να επιστρέψει η εργασία στα προ κρίσης επίπεδα. Ενάμισι εκατομμύριο άνεργοι, με δεδομένο ότι προ κρίσης και με ποσοστά ανάπτυξης 4% ετησίως δημιουργούνταν 50.000 θέσεις εργασίας, δεν απορροφώνται με ρητορικά σχήματα. Το δεδομένο μάλιστα ότι το 70% των ανέργων είναι μακροχρόνιοι άνεργοι επιβεβαιώνει την ανάγκη να υπάρξει κατάργηση της λιτότητας και ένα ισχυρό επενδυτικό σοκ, με πρώτη τη δημόσια παρέμβαση, ώστε να ξεκολλήσει η οικονομία από τον βάλτο της κρίσης.

Την ώρα που θα διαδηλώνουν οι εργαζόμενοι και οι άνεργοι σε ολόκληρη τη χώρα, η κυβέρνηση θα "διαπραγματεύεται" με την τρόικα, πρόθυμη να συνυπογράψει τις αξιώσεις των πιστωτών. Με μια άλλη κυβέρνηση, η απεργιακή κινητοποίηση θα μπορούσε να αξιοποιηθεί για να ενισχυθεί η διαπραγματευτική θέση της χώρας. Με την κυβέρνηση Σαμαρά οι κινητοποιήσεις στηλιτεύονται ως υποκινούμενες... Άλλη μια απόδειξη για την κρίση εκπροσώπησης που βαρύνει τη χώρα και εμποδίζει κάθε προοπτική εξόδου από την κρίση.

Η απεργία συνιστά διπλή απάντηση: απέναντι στην τρόικα και την τρόικα εσωτερικού! Ο λαϊκός παράγοντας επιστρέφει στο προσκήνιο συνειδητοποιώντας ότι η επικείμενη άκαρπη προεδρική εκλογή μπορεί να αποτελέσει τη θρυαλλίδα, ώστε η εκλογική αναμέτρηση να συντελέσει στην ενίσχυση των λαϊκών προσδοκιών με μια νέα κυβέρνηση κοινωνικής σωτηρίας. Αυτό το πολιτικό μήνυμα φοβάται η κυβέρνηση και οχυρώνεται απέναντι στον... εχθρό λαό.