Ένα Μακάβριο Σκηνικό!

του Αλέξανδρου Raskolnick

Πράγματι, ήταν εξαιρετικά εύστοχο το σχόλιο του Αλέξη, ο οποίος χαρακτήρισε ως μακάβριο, το ζοφερό πολιτικό σκηνικό που είναι στημένο γύρω μας και μας πλακώνει, ετούτες τις θλιβερές ημέρες.

Διαβάζουμε ότι οι υπάλληλοι της Τρόικας έρχονται  με άγριες διαθέσεις και ότι έχουν πετάξει πάνω στο τραπέζι της «διαπραγμάτευσης» θέσεις που συνοψίζονται σε 19 σημεία, γύρω από τα οποία θα εξελιχθεί η συνέχεια των δημοσίων και των ιδιωτικών μας πραγμάτων, αν δεν αλλάξει κάτι δραστικά, εν τω μεταξύ.

Κατ’ αρχήν πρέπει να λάβομε υπόψη, ότι αυτά τα 19 μέτρα, δεν είναι καινούριες ιδέες, είναι ήδη συνυπογεγραμμένες δεσμεύσεις, από διάφορους γελωτοποιούς του πολιτικού μας προσωπικού, όπως εκείνος ο αχαρακτήριστος που, κατά δήλωσή του, τα υπέγραφε όλα αυτά χωρίς καν να τα διαβάσει -και που ακόμα και σήμερα, ανενδοίαστα, συνεχίζει να παριστάνει τον υπουργό, υπογράφοντας πάλι συμβάσεις με τους εθνικούς μας εργολάβους! Εμείς έχουμε λόγους να πιστεύουμε ότι πάλι δεν τις διαβάζει τις συμβάσεις που υπογράφει, μα μην ξεφεύγομε από το κύριο θέμα μας.

Από αυτά τα μέτρα, λοιπόν, άλλα έχουν συνυπογραφεί επί Παπαδημοκρατίας κι άλλα έχουν συνομολογηθεί από την πάλαι ποτέ Τρόικα  Εσωτερικού. Αυτές οι λεπτομέρειες, όμως, δεν έχουν τόση σημασία. Αυτό που έχει σημασία, είναι το γεγονός ότι αυτές είναι μόνο οι «ουρές» των εκκρεμοτήτων!

Βλέπει κανείς ότι, οι άνθρωποι αυτοί, οι επιφορτισμένοι με την διακυβέρνηση των κοινών μας πραγμάτων, έχουν συμφωνήσει αδιανόητα πράγματα κι όλη εκείνη η θυμηδία που είχε προκαλέσει στο πανελλήνιο ο αστείος μας "Πρωθυπουργός" με την μείωση του Φόρου Προστιθέμενης Αξίας στην εστίαση, πριν δύο καλοκαίρια, μας βγαίνει τώρα ξινή.

Στο έκτο από τα δεκαεννέα σημεία που πέφτουν στο τραπέζι από τους υπάλληλους της Τρόικας, διαβάζουμε για «Διεύρυνση του αριθμού των υπηρεσιών και των προϊόντων, των κατατασσόμενων στον υψηλό συντελεστή του ΦΠΑ και κατάργηση εξαιρέσεων και εκπτώσεων.»

Πράγματα γνωστά στον καθένα μας είναι κι αυτά∙ μονάχα μέχρι πρότινος, κρυμμένα κάτω από το χαλί: για την κατάργηση των χαμηλών συντελεστών του φόρου στα νησιά, για παράδειγμα, από πέρσι, του Αγίου Νικολάου ανήμερα, μας είχε προϊδεάσει ο Αντίχριστος.

Πάντως οι τεχνοκράτες της Τρόικας, έθεσαν επί τάπητος το θέμα κι εμείς άναυδοι βλέπουμε να ξεδιπλώνεται μια φορολογική πολιτική που έχει χάσει πια και τα τελευταία ίχνη της όποιας ανταποδοτικότητας είχε ποτέ, έχοντας ως μοναδικό σκοπό την εισπραξιμότητα υπέρ της εξυπηρέτησης ενός ειδεχθούς χρέους.

Αυτοί που συνέλαβαν αυτό το άθλιο πρόγραμμα, σχεδιάζοντας τώρα να αυξήσουν κι άλλο τους έμμεσους φόρους στα βασικά αγαθά, προφανώς δεν μπορούν να καταλάβουν τη διαφορά ανάμεσα στη ζωή της «Κόκκινης Γιάννας»  που όποτε της κάνει κέφι μπορεί να μουλιάζει μέσα στο γάλα σαν την Κλεοπάτρα, και στη ζωή του κακομοίρη που ψωνίζει γάλα για να ταΐσει τα παιδιά του. Κάνουν πολιτική, στοχεύοντας να γίνεται ακριβότερο το γάλα για τον μεροκαματιάρη. Κάνουν πολιτική που δεν εξαιρεί ούτε τις πενταροδεκάρες που κουδουνίζουν στην τσέπη του ανέργου: η απέραντη μαγεία του εργαλείου των έμμεσων φόρων στα χέρια ανάλγητων, τέτοια αποτελέσματα επιφέρει, κι ασφαλώς, οι ολετήρες τέτοια μόνο είναι σε θέση να προτείνουν!

Είναι φρικτό να ακούς ότι οι αλλαγές στους συντελεστές του ΦΠΑ είναι «δημοσιονομικά ουδέτερη». Ακόμα πιο  φριχτό είναι, όταν το εκστομίζει στέλεχος αυτής της ιδιότυπης, θλιβερής πολιτικής νομενκλατούρας μας έστω κι αν αυτό το στέλεχος, είναι ο παρανοϊκός τηλε-βιβλιοπώλης, του οποίου θα θιχτεί κι η δική του η επιχείρηση, ακριβώς όπως θα θιχτεί κι ολόκληρη η αγορά βιβλίου, εφόσον ευοδωθούν οι απαιτήσεις των επικυρίαρχων. Άλλος ένας θάνατος σε αυτό το μακάβριο σκηνικό, η αγορά του βιβλίου.

Ζόφος! Κομμένες και οι 100 δόσεις για το χαράτσι, κι ας ψήφισαν μόλις λίγες μέρες νωρίτερα την... "διευκόλυνση", διότι βγαίνει λειψό το πρόγραμμα των εισροών -και τα σεντούκια των πλουσίων που θα μπορούσαν να συνδράμουν είναι διπλαμπαρωμένα και διασφαλισμένα με χρυσόβουλα που έχουν σφραγιστεί με την μεγάλη  σφραγίδα του Δουκάτου του Λουξεμβούργου.

Τους βλέπεις τους ελεεινούς που μας κυβερνούν, από τη μια να φορτώνουν το κεραμίδι που έχουμε πάνω από το κεφάλι μας με παράνομους φόρους, κι από την άλλη να κωλυσιεργούν στην υπεσχημένη άρση του νόμου του Σάιλοκ, που είχε επαναφέρει, ειδικά για την Ελλάδα κι εμάς τους ιθαγενείς, η κυβέρνηση του Mind-The-GAPapandreou. 

Μεθοδεύουν ένα σκηνικό τρόμου, μαστιγώνοντας μέχρι θανάτου τον γονατισμένο ραγιά, ζητώντας του να συνεχίσει να κόβει από το φαΐ των παιδιών του, για να πηγαίνουν σε «κάθε φέτος και χειρότερα»  σχολεία -κι αυτό μόνο και μόνο για να εξυπηρετηθεί ένα χρέος που κατά γενική παραδοχή, είναι αδύνατον να εξυπηρετηθεί. 
Βλέπει κανείς τι μεθοδεύουν για τα σπίτια μας, και τον πλημμυρίζει η φρίκη: δεν υπάρχει καταλληλότερο επίθετο για να τους περιγράψει κανείς: Ολετήρες!

Πολλοί, λοιπόν, οι θάνατοι. Οι θάνατοι των πιο αδύναμων και των πιο ευαίσθητων για αρχή. Θα ακολουθήσουν κι άλλοι θάνατοι, όσοι θάνατοι χρειαστεί, προκειμένου να στεφθεί το πείραμα του Φριντμαν, επιτέλους μια φορά, με επιτυχία. Μπορεί να απέτυχε όπου κι αν εφαρμόστηκε η χυδαία θεωρία του νεοφιλελευθερισμού, αλλά αυτοί επιμένουν για άλλη μια φορά, με πειραματόζωα εμάς τους Έλληνες, τώρα.

Δεκαεννιά σημεία σε εκκρεμότητα, που επιβάλλουν την οριστική διάλυση της κοινωνίας μας. Μια παράλογη πορεία που ξεκίνησε πριν πέντε περίπου χρόνια και συστηματικά μας οδηγεί όλο και βαθύτερα στον βούρκο της κοινωνικής εξαθλίωσης. 
 

Ένα μακάβριο σκηνικό, που λέει κι ο Αλέξης, λοιπόν, και πολύ σωστά το λέει, ο άνθρωπος. Αλλά τι περισσότερο κάνει κι αυτός, από διαπιστώσεις; Τι άλλο, από το να αραδιάζει λόγια; Τι περιμένει, άραγε κι αυτός κι όλοι οι άλλοι που μας λένε σε όλους τους τόνους ότι θέλουν εκλογές... χθες κι ότι ασφυκτιούν μέσα στη Βουλή των 300 Αχρησίμευτων Ελλήνων;

Όλοι αυτοί, επιτέλους, γιατί δεν βγαίνουν έξω από αυτό το άντρο των Ολετήρων;