Guardian: ΣΥΡΙΖΑ και Podemos το dream-come-true του Μάη του 68;

Guardian/topontiki.gr

Σε άρθρο που φιλοξενεί ο Guardian, τίθεται το ερώτημα για τον αν μπορούν ο ΣΥΡΙΖΑ στην Ελλάδα, οι Podemos στην Ισπανία και η Ενωμένη Αριστερά στη Σλοβενία να κάνουν πραγματικότητα τα όνειρα του 1968.
 
Το άρθρο ξεκινάει με μία σκηνή από το φιλμ του Κώστα Γαβρά, «Το κεφάλαιο».  Σε ένα οικογενειακό γεύμα, σημειώνει ο αρθρογράφος, ο διευθύνων σύμβουλος μίας μεγάλης γαλλικής τράπεζας έχει ένα καυγά με τον θείο του, έναν αριστερό του 1968, ο οποίος κατηγορεί τον ανιψιό του για την υπερχρέωση Ευρωπαίων πολιτών και την καταστροφή κρατών. Ο νεαρός τραπεζίτης απαντά «Μα πρέπει να είσαι χαρούμενος». Ο θείος ρωτάει μπερδεμένος «Γιατί;», «Διότι εκπληρώνω τα παιδικά σου όνειρα». «Τα παιδικά μου όνειρα;» ρωτάει ο θείος, «Εσείς οι αριστεροί θέλετε διεθνισμό, τον αποκτήσατε. Τα λεφτά δεν γνωρίζουν σύνορα». Ωστόσο, γράφει ο αρθρογράφος, τα παγκόσμια οικονομικά μπορεί να βρίσκονται στα πρόθυρα να χάσουν αυτή την ελευθερία και να αντιμετωπίσουν σύντομα ορισμένα σύνορα – «τουλάχιστον εάν πιστέψουμε τις τελευταίες δημοσκοπήσεις από την Ισπανία την Ελλάδα και τη Σλοβενία».
 
Οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι οι Podemos είναι πια το πρώτο κόμμα στην Ισπανία, το νεότερο από τα αριστερά κόμματα της Ευρώπης, το οποίο δεν υπήρχε πριν από 9 μήνες, αλλά εάν γινόντουσαν σήμερα εκλογές θα κέρδιζε 27% των ψήφων.
 
Στην Ελλάδα ο ΣΥΡΙΖΑ είναι το πιο δημοφιλές κόμμα με 11% προβάδισμα έναντι της ΝΔ, το συντηρητικό κόμμα που συγκυβερνά. Εάν γίνουν πρόωρες εκλογές τον Φεβρουάριο, δεν υπάρχει σχεδόν καμία αμφιβολία ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα μπορέσει να σχηματίσει κυβέρνηση.
 
Και στη Σλοβενία η Ενωμένη Αριστερά, όπως οι Podemos, ιδρύθηκε νόλις λίγους μήνες πριν από τις Ευρωπαϊκές εκλογές και έχει την στήριξη των υπόλοιπων αριστερών κομμάτων της Ευρώπης, όπως άλλωστε και ο ΣΥΡΙΖΑ.
 
Αν και οι δημοσκοπήσεις δίνουν ελπίδες για την πολύ-αναμενόμενη αλλαγή στην Ευρωπαϊκή πολιτική, όλα αυτά τα αριστερά κόμματα αντιμετωπίζουν τουλάχιστον δύο σοβαρές προκλήσεις, εάν θέλουν να διατηρήσουν την στήριξη των πολιτών.
 
Η πρώτη συνοψίζεται ως το ζήτημα της οργάνωσης. Παρότι ξεπήδησαν από κινήματα διαμαρτυρίας, η αυξανόμενη δημοφιλία τους οφείλεται κυρίως στους χαρισματικούς τους ηγέτες. Αν και το σύνθημα των οριζόντιων κινημάτων διαμαρτυρίας ήταν ότι «αυτή η επανάσταση δεν θα έχει πρόσωπο», ένα πρόσωπο είναι αυτό που υπηρέτησε ως ούριος άνεμος για την επιτυχία των νέων αριστερών κομμάτων. Η πρόκληση που τώρα αντιμετωπίζουν, γράφει ο αρθρογράφος του Guardian, είναι να γεφυρώσουν το κενό μεταξύ του οριζόντιου («άμεση δημοκρατία») και του κάθετου (κομματική πολιτική). 
 
Η δεύτερη μεγάλη πρόκληση είναι το ζήτημα του κράτους. Όσο πιο κοντά στην εξουσία έρχονται τα αριστερά κόμματα, όλο και περισσότερες κατηγορίες ακούγονται ότι δεν είναι αρκετά ριζοσπαστικά. Όσο μεγαλύτερη η πιθανότητα να σχηματίσουν κυβερνήσεις, όλο και περισσότερο κατηγορούνται ότι είναι «σοσιαλδημοκράτες». «Φαίνεται ότι η σοσιαλδημοκρατία έχει γίνει και πάλι ο μεγάλος κακός λύκος», γράφει ο συντάκτης.  «Αν οι προβλέψεις ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα είναι η πρώτη αληθινή αριστερή κυβέρνηση στην Ευρώπη επιβεβαιωθούν την επόμενη χρονιά, ένα τεστ της επιτυχίας του μπορεί να είναι η επανάληψη της σκηνής από το Κεφάλαιο, με μία συζήτηση μεταξύ του Fischer κα του Τσίπρα» γράφει ο συντάκτης. Όταν ο αριστερός του ’68 κατηγορήσει τον Έλληνα ηγέτη για «εκτροπή άλλων χωρών σε επικίνδυνους αριστερούς δρόμους» θα μπορούσαμε να φανταστούμε τον Τσίπρα, λέει η Guardian, να απαντάει «Μα πρέπει να είσαι χαρούμενος». Όταν ο μπερδεμένος Fischer ρωτήσει «Γιατί;» ο Τσίπρας απλά θα απαντούσε «Επειδή εκπληρώνω τα παιδικά σου όνειρα».

Πηγή: Guardian